Witam Cię gościu na mojej stronie!

Pozdrawiam serdecznie

  • Full Screen
  • Wide Screen
  • Narrow Screen
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Spis treści
Poradnik sadzenia i pielęgnacji róż
2. Ogólne zasady sadzenia róż ogrodowych
3. Róże naturalne (dzikie) i ich mieszańce
4. Róże parkowe, historyczne
5. Róże angielskie
7. Róże wielokwiatowe
9. Postępowanie po otrzymaniu przesyłki z różami
10. Odległości sadzenia róż
11, Wybór i przygotowanie stanowiska sadzenia róż
12. Ochrona róż
13.Ważne choroby róż
14.Moje róże
Róże jesienią
Jak ciąć róże?
Wszystkie strony

 sample01

 

 



 

1. Historia uprawy róż ogrodowych

Róże uprawiane są w ogrodach od 5000 lat. W obrębie rodzaju Rosa istnieje wiele gatunków i odmian botanicznych, a także odmian hodowlanych (około 32000).


 

2. Ogólne zasady sadzenia róż ogrodowych

Trudno jest podać ogólne zasady wykorzystania krzewów róż przy urządzaniu ogrodu, ponieważ zależą one w równym stopniu od warunków przyrodniczych, przestrzeni do wykorzystania, jak i gustów i oczekiwań miłośnika tych pięknych roślin. Warto jednak pamiętać, że sadzenie kilku odmian na jednej rabacie sprawia wrażenie nieładu i uniemożliwia wyeksponowanie urody i walorów poszczególnych roślin. Dlatego, lepszy efekt uzyskamy sadząc kilka krzewów jednej odmiany w zwartej grupie. Dotyczy to zwłaszcza odmian róż niskich, powtarzających kwitnienie.

Róże naturalne, parkowe i historyczne osiągają większe rozmiary i często nie powtarzają kwitnienia. Można je sadzić jako pojedyncze krzewy, zwłaszcza w małych ogrodach. Mogą być one wykorzystane również do tworzenia nieprzycinanych żywopłotów, przy czym rozstawa roślin zależy od rozmiarów osiąganych przez daną odmianę (zalecana odległość między krzewami 0,6 - 1,5 m). Chcąc stworzyć zwartą, trudną do przebycia ścianę możemy rozstawę zmniejszyć do 0,4 - 0,6 m.

Warto pamiętać, że róże możemy uprawiać nawet gdy nie jesteśmy właścicielami rozległego ogrodu. Wiele odmian róż nadaje się do sadzenia w skrzynkach balkonowych, pojemnikach ceramicznych i drewnianych. Dzięki temu dysponując nawet niewielkim terenem lub balkonem możemy cieszyć się z obcowania z tymi eleganckimi roślinami.

Aby uzyskać dobry wzrost i kwitnienie krzewy róż należy sadzić na dobrych glebach, starannie odgruzowanych i odchwaszczonych. Najbardziej odpowiednim podłożem dla róż jest zasobna w próchnicę gleba gliniasto-piaszczysta, o poziomie wód gruntowych 70-100 cm lub większym.

Krzewy róż nawozimy tylko do połowy lipca, stosując nawozy mineralne wieloskładnikowe np. typu Osmocote lub nawozy organiczne np: obornik, gnojowicę, kompost, mączki kostne itp. Stosując nawozy organiczne unikamy ryzyka przenawożenia.

Jeżeli istnieje konieczność nawadniania róż, podlewamy krzewy od dołu, nie mocząc liści i kwiatów, najlepiej co 3-4 dni dużą ilością wody (20l/m2))

Bardzo korzystnie na wzrost i kwitnienie róż wpływa ściółkowanie gleby np. korą, która ogranicza wyrastanie chwastów, utratę wilgoci i zapobiega zaskorupianiu się ziemi, zwłaszcza po ulewnych deszczach.

lipiec 2012 (2) (Small)


3. Róże naturalne (dzikie) i ich mieszańce

Róże z tej grupy to odmiany odporne na mrozy, choroby i stosunkowo dobrze znoszące niekorzystne warunki glebowe. Znajdziemy tu gatunki dobrze rosnące w pełnym słońcu i takie, które można sadzić w miejscach zacienionych.

Większość róż naturalnych dobrze rośnie na glebach lekko kwaśnych (pH 5,5-6,5), ale także na glebach zasadowych (pH powyżej 7). Dużej ilości wapna nie tolerują odmiany Rosa rugosa; gatunek ten i jego odmiany znoszą duże zasolenie i kwaśną glebę.


4. Róże parkowe, historyczne

Odmiany z tego rodzaju należą do różnych grup botanicznych, charakteryzują się silnym wzrostem, dużą odpornością na choroby oraz intensywnym kwitnieniem. O przynależności do róż historycznych decyduje data hodowli lub wprowadzenie do uprawy. Za datę graniczną przyjmuje się rok 1867, w którym została wprowadzona odmiana La France, uważana za pierwszego mieszańca róż herbatnich.

·Róże herbatnie - róże nowoczesne, o pięknych, wydłużonych pąkach, powtarzające kwitnienie

·Róże historyczne - róże starodawne, o rozetkowatych, silnie pachnących (!) kwiatach, często nie powtarzające kwitnienia.

·Róże pnące (czepne)

·Do tej grupy róż wykorzystywanych do pokrywania powierzchni pionowych zaliczyliśmy:

·Róże pnące, rosnące sztywno (tzw.ramblery) do 3m wysokości

·Róże pnące o wiotkich pędach do 5m wysokości

Obie te grupy charakteryzują się bardzo silnym wzrostem i wymagają mocowania do podpór. Sadzi się je przy ścianach domów, altanach, pergolach, trejażach i ogrodzeniach. Często wymagają okrywania na zimę. 


5. Róże angielskie

Do grupy tej możemy zakwalifikować róże , które łączą romantyzm "starych" odmian z nowoczesnymi osiągnięciami hodowli. Charakteryzują się pięknymi, dużymi kwiatami o pastelowych barwach i silnym zapachu, a ponadto powtarzają kwitnienie.

6. Róże wielkokwiatowe

Krzewy róż z tej grupy osiągają średnią wysokość (0,5 - 1m) i charakteryzują się dużymi, pełnymi kwiatami osadzonymi na pojedynczej łodydze, dzięki czemu znakomicie nadają się do cięcia do wazonu. Niestety, ze względu na dużą wrażliwość na mrozy, a także na choroby i szkodniki wymagają większej uwagi przy pielęgnacji, a także okrywania na zimę.


7. Róże wielokwiatowe

Odmiany róż wielokwiatowych charakteryzują się stosunkowo niskim wzrostem, natomiast silnie się krzewią i bardzo obficie kwitną. Kwiaty o różnym stopniu pełności zebrane są w bogate, duże kwiatostany, często dominujące nad liśćmi. Tworzą się z nich wieloletnie, efektowne i długo kwitnące rabaty.

8. Róże kanadyjskie

Odmiany te charakteryzują się dużą mrozoodpornością oraz tym, że nie są podatne na choroby grzybowe. Bardzo dobrze rosną na preriach kanadyjskich - bardzo chłodnych, na których sezon wegetacyjny jest bardzo krótki.


9. Postępowanie po otrzymaniu przesyłki z różami

Po odbiorze przesyłki z krzewami, korzenie róż dobrze jest umieścić na 3 - 4 godziny w wodzie, po czym przystąpić do sadzenia.

Przy sadzeniu jesienią korzenie można przyciąć tak, aby ich długość wynosiła 20 - 25cm, natomiast wiosną usuwamy wyłącznie złamane lub uszkodzone korzenie, należy też pamiętać aby nie dopuścić do ich przeschnięcia.

Krzewy umieszczamy we wcześniej wykopanych otworach, tak aby korzenie zmieściły się w nich swobodnie, bez podwijania, a miejsce szczepienia znajdowało się 3 - 5cm poniżej powierzchni ziemi. Glebę dookoła posadzonych roślin należy dokładnie docisnąć, a następnie obficie podlać.

Jesienią, wokół posadzonych roślin robimy kopczyki (20 - 25cm) zabezpieczające pędy przed przemarznięciem i nadmiernym parowaniem. Tuż przed zimą (w listopadzie) krzewy róż można przykryć gałązkami roślin iglastych.

Wiosną należy pamiętać o rozgarnięciu kopczyków, lecz nie robimy tego zbyt wcześnie, aby nie dopuścić do przeschnięcia pędów.


10. Odległości sadzenia róż

·Róże wielokwiatowe i wielkokwiatowe - rozstawa co 30 - 50 cm

·Róże parkowe - rozstawa co 50 - 150 cm

·Róże pnące - rozstawa zależy od efektów jakie chcemy uzyskać w przyszłości.

Dla uzyskania efektu "kwitnącej ściany" wzdłuż muru, płotu itp. stosujemy odległość 1,5 - 2 m

·Róże naturalne i ich mieszańce - rozstawa 0,8 - 1,5 m

·Róże angielskie - rozstawa 60 - 100 cm

·Róże okrywowe - silnie rosnące 2 - 4 szt. / 1 m2
wolno rosnące 6 - 8 szt. / 1 m2


11, Wybór i przygotowanie stanowiska sadzenia róż

Krzewy róż najlepiej rosną i kwitną w miejscach dobrze oświetlonych. Nie należy ich jednak sadzić przy południowej ścianie budynku, ponieważ bardzo wysokie temperatury w upalne lato sprzyjają pojawianiu się skoczka różanego i przędziorków. Zbyt gorące stanowisko powoduje też zniekształcenie kwiatów i bardzo szybkie rozwijanie się pąków. Róże nie czują się dobrze również w bezpośrednim sąsiedztwie dużych drzew i krzewów. Konieczność konkurowania o składniki pokarmowe i wodę powoduje, że rozrastają się i kwitną słabiej. Wyjątek stanowią tutaj odmiany Rosa helenae Semiplena, 'Alberic Barbier', 'Alchymist' czy 'Albertine', które dobrze znoszą półcień i nadają się do sadzenia przy drzewach, traktując je jako podporę.


12. Ochrona róż

Najlepszym sposobem ochrony róż jest zapobieganie i właściwa profilaktyka. Bardzo skuteczne jest posadzenie odpornych na choroby i szkodniki odmian, chociaż szkodniki atakują wszystkie róże – w ostatniej kolejności odmiany z grupy róż pomarszczonych Rosa rugosa.

Należy pamiętać o jesiennym wygrabianiu liści i niszczeniu ich. Niezniszczalne zarodniki przetrwalnikowe nie powinny znaleźć się w kompoście. Choroby grzybowe zimują w postaci zarodni na „starych” liściach. Należy pamiętać także o tym, że nie wolno podlewać róż po liściach – stosować podlewanie „od dołu”. Stosować nawozy mineralne wieloskładnikowe, o odpowiednim dla róż składzie 2:1:3 (N:P:K). Unika się wtedy przenawożenia róż jednym ze składników mineralnych – róże są wtedy bardziej wrażliwe na choroby grzybowe.

 

 
13.Ważne choroby róż
Czarna plamistość liści róży Diplocarpon rosae Wolf’

Walka z tą groźną chorobą róż to:

1.Uprawa odpornych na tego grzyba odmian;

2.Usuwanie porażonych liści i pędów;

3.Stosowanie nawozów wieloskładnikowych, o odpowiednim dla róż składzie (np. Osmocote 6 miesięczny dla róż;

4.Podlewanie róż od dołu

5.Odchwaszczać, usuwać chwasty wokół róż. Wysokie chwasty utrudniają przesychanie liści róż;

6.W przypadku pojawienia się tej choroby stosować środki grzybobójcze, najpierw środki naturalne ? np. napar ze skrzypu polnego, wyciągi z glonów, a w ostateczności (!!!) preparaty chemiczne*:

Amistar 250 SC                         0,05 – 0,15%

Baymat AE                               (Wg instrukcji)

Biosept 33 SL                            0,1%

Bravo 500 SC                            0,15 – 0,25%

Clortosip                                   0,2%

Discus 500 WG                         0,2%

Domark 100EC                          0,05%

Eminent Star 312 SE                  0,05%

Grevit 200 SL                            0,15% - 0,2%

Gwarant 500 SC                        0,2%

Polyram 70 WG                         0,2%

Rubigan 12 EC                          0,03%

Serbawit 530 SC                        0,25%

Score 250 EC                            0,05%

Sportac 450 EC                         0,05%

Tiotar 80 WP                             0,5%

Tiotar 800 SC                            0,4%

Tiowol 800 SC                           0,45%

Po wystąpieniu pierwszych objawów – zarażenie następuje zazwyczaj w maju, czerwcu, opryskiwać krzewy kilkakrotnie, co 7 – 10 dni, stosując fungicydy przemiennie. Do każdego (!!) opryskiwania dodawać środki przyczepne (zwiększające zwilżalność i przyczepność) – np. Superam 10 AL. lub inne detergenty (płyn do mycia naczyń) w dawce 0,05%. Opryskiwanie róż p-ko czarnej plamistości w sierpniu – wrześniu jest nieskuteczne. Nie likwiduje objawów (czarnych plam, żółknięcia liści, nie zahamuje także opadania liści)

Mączniak prawdziwy Sphareotheca pan nosa(Wallr.ex Fr.)Lev.var.rosae Wor.

W zależności od pogody pierwsze objawy pojawiają się już w połowie maja, najpierw na najmłodszych liściach, w postaci białego nalotu. Biały nalot szybko pojawia się na starych liściach i na pędach. Widać czerwone przebarwienia na górnej stronie liści. Porażone liście są zdeformowane. Początkowo są to białe plamki, później biała barwa zmienia się na szarą. Silnie porażone liście spadają. Porażane są także pędy, kolce, kwiaty. Zarażeniu mączniakiem prawdziwym sprzyja ciepła, wilgotna pogoda. Już po dwóch godzinach od zarażenia zarodnikami konidialnymi rozpoczyna się kiełkowanie zarodników na powierzchni liścia, a już po 48 godzinach wytwarzane są nowe zarodniki, które zarażają następne liście, kwiaty, pędy. Wzrost róż jest wtedy hamowany. Trzeba też wspomnieć, że wytworzyły się liczne rasy tego grzyba. Niektóre odporne odmiany mogą okazać się wrażliwymi.

Ochrona róż przed mączniakiem prawdziwym polega głównie na:

1.Konieczności wprowadzania odpornych gatunków i odmian róż;

2.W listopadzie wygrabiać liście, na „starych” liściach zimują zarodnie tego grzyba;

3.Wycinać porażone pędy i usuwać porażone liście;

4.Stosować nawozy wieloskładnikowe, unikać przenawożenia azotem;

5.W ostateczności stosować środki grzybobójcze – najpierw naturalne np. odwar ze skrzypu, a gdy te nie pomogą – preparaty chemiczne*:

Amistar 250 SC                         0,05 – 0,15%

Baymat AE                               (Wg instrukcji)

Biosept 33 SL                            0,1%

Bravo 500 SC                            0,15 – 0,25%

Clortosip                                   0,2%

Discus 500 WG                         0,2%

Domark 100EC                          0,05%

Eminent Star 312 SE                  0,05%

Grevit 200 SL                            0,15% - 0,2%

Gwarant 500 SC                        0,2%

Polyram 70 WG                         0,2%

Rubigan 12 EC                          0,03%

Serbawit 530 SC                        0,25%

Score 250 EC                            0,05%

Sportac 450 EC                         0,05%

Tiotar 80 WP                             0,5%

Tiotar 800 SC                            0,4%

Tiowol 800 SC                           0,45%

 

Po wystąpieniu pierwszych objawów – zarażenie następuje zazwyczaj w maju, czerwcu, opryskiwać krzewy kilkakrotnie, co 7 – 10 dni, stosując fungicydy przemiennie. Do każdego (!!) opryskiwania dodawać środki przyczepne (zwiększające zwilżalność i przyczepność) – np. Superam 10 AL. lub inne detergenty (płyn do mycia naczyń) w dawce 0,05%. Opryskiwanie róż p-ko czarnej plamistości w sierpniu – wrześniu jest nieskuteczne. Nie likwiduje objawów (czarnych plam, żółknięcia liści, nie zahamuje także opadania liści)

Mączniak rzekomy Peronospora sparsa Berk

Objawy: pierwsze symptomy choroby to jasnożółte, nieregularne, wydłużone plamy na górnych liściach – między nerwami. Po kilku dniach plamy te czerwienieją. Na dolnej stronie liści w miejscu czerwonych plam pojawia się delikatna, biała grzybnia (puch). Porażone liście szybko opadają. Grzyb ten atakuje także inne części roślin – pędy, kwiaty.

Ochrona:

1.Uprawiać odmiany odporne;

2.Wygrabiać liście w listopadzie, choroba ta zimuje w postaci zarodni na „starych” liściach;

3.Gdy choroba ta pojawi się stosować opryskiwanie*:

Acrobat MZ 69 WP                     0,2 – 0,3%

Aliette 80 WP                             0,2%

Amistar 250 SC                          0,05 – 0,15%

Antifung 20 SL                           25%

Biochicol 020 PC                         0,5 – 2,0%

Biochikol-K AL                            wg instrukcji

Biosept 33 SL                            0,1%

Dithane M-45 80 WP                  0,2%

Grevit 200 SL                             0,15% - 0,2%

Miedzian Extra 350 SC                0,2%

Pokon Biochitan 020 PC              0,5 – 2,0%

Pokon Biochitan-K AL                  wg instrukcji

Rdza róż Phragmidium mucronatum (Pers) Schlecht

Objawy: pomarańczowe wypukłości na szypułkach liści i pędach, na dolnej stronie liści pojawiają się skupiska zarodników, tworzące żółte, później czarne niewielkie poduszeczki.

Choroba ta prowadzi do przedwczesnego opadania liści, w rezultacie następuje osłabienie róż. Rozwija się szczególnie dobrze na ciężkich, żyznych, wilgotnych glebach.

Ochrona:

1.w razie porażenia wycinać i palić silnie porażone pędy, niszczyć opadłe, chore liście;

2.podlewać róże „od dołu”;

3.gleby bardzo ciężkie, gliniaste, podmokłe nie nadają się do sadzenia róż;

4.po wyczerpaniu wszystkich zabiegów profilaktycznych, a rdza rozwija się stosować preparaty chemiczne*

Amistar 250 SC                                0,05 – 0,15%

Baymat AE                                      wg instrukcji

Bumper 250 EC                               0,05%

Discus 500 WG                                0,03%

Dithane M-45 80 WP                        0,2%

Dithane NeoTec 75 WG                    0,2%

Domark 100 EC                               0,05%

Eminent Star 312 SE                        0,05%

Polyram 70 WG                               0,2%

Sancozeb 80 WP                             0,2%

Score 250 EC                                  0,05%

Szkodniki róż:

Nie ma róży odpornej na atak szkodników. Wystąpienie szkodników zależy od pogody, a także jest zróżnicowane w kolejnych latach. Bardzo ważne jest zapobieganie: stosowanie zrównoważonego nawożenia (nawozy wieloskładnikowe, o optymalnym dla róż składzie), unikanie ciepłych, suchych stanowisk, nawadnianie róż „od dołu”. Jeśli szkodniki wystąpią masowo sięgnąć po środki ochrony roślin przyjazne dla środowiska.

Przędziorek chmielowiec Tetranychus articae Koch

Na górnej stronie liści pojawiają się początkowo żółte plamy, później całe liście zasychają i opadają. Na dolnej stronie liścia można zauważyć (najlepiej pod lupą) bardzo ruchliwe roztocza (pajączki). Na liściach widoczne są oprzędy.

Ochrona:

1.Unikać suchych, bardzo ciepłych miejsc sadzenia róż;

2.Podlewać róże „od dołu”;

3.W ostateczności opryskiwać rośliny

4.Wiosną, po wylęgu larw, z jaj złożonych przez samice, które przezimowały zastosować Magus 200 SC – w stężeniu 0,06%

5.W okresie wegetacji, po zauważeniu szkodników, a zwłaszcza po zauważeniu objawów żerowania przędziorków – róże opryskiwać 2-3 razy preparatem KarateZeon 050CS, w, w stężeniu 0,05% lub Magus 200 SC, w stężeniu 0,06%. Preparat Karate niszczy także mszyce i skoczka różanego

Mszyce: głównie mszyca różano-szczecinowa Macrosiphon rosae Linnaeus

Przy masowym wystąpieniu młode liście i wierzchołki pędów ulegają zniekształceniu. Mszyce wydzielają słodki sok (spadź). Mszyce pojawiają się w Polsce w końcu kwietnia, w maju, do połowy czerwca. Występują w dwóch formach barwnych – różowej i zielonej. Na końcach pędów i na liściach pojawiają się kolonie mszyc form bezskrzydłych, w lecie pojawiają się formy uskrzydlone - przelatujące z róż na inne rośliny zielne np. na szczeć, kozłek i świerzbnicę. Zimują jaja.

Ochrona:

Zwalczanie polega głównie na mechanicznym usuwaniu poprzez szczotkowanie, zmywanie wodą, usuwanie ręczne (w rękawicach), opryskiwanie odwarem z wrotycza, z bylicy piołun lub wyciągiem z pokrzywy. Mszyce chętnie są zjadane przez biedronki i jej larwy (niebieskie). W ostateczności opryskiwać jednym z preparatów chemicznych*

Methomex 200 SL                            0,1%

Pirimix 100 PC                                 0,1%

Pirimor 500 WG                               0,05 – 0,1%

Confidor 200 SL                               0,04%

Mospilan 20 SP                                0,01 – 0,02%

Talstar 100 EC                                 0,05%

*Program ochrony roślin ozdobnych na rok 2008, opracowany przez zespół autorów z Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach

!!!! stosować tylko stężenia podane w ulotkach producentów preparatów.

Inne mszyce (szkodniki róż):

·Mszyca różano-rutewkowa Longicaudus trirhoudus Walker

·Mszyca różano-trawowa Metopolophium dirhodum Walker

·Skoczek różany Edwardsiana rosae Linnaeus

Obecność tego pluskwiaka ma znaczenie przy uprawie róż pnących, parkowych, piennych. Na górnej stronie liści pojawiają się białe plamki, najpierw wzdłuż nerwu głównego, później na całej powierzchni. Liście stają się marmurkowate, z czasem przedwcześnie opadają (!). Na dolnej stronie liści zauważyć można „gołym okiem” białe larwy, nimfy, osobniki dorosłe wysysające soki z liści.

W ciągu roku występują dwa pokolenia – pierwsze w maju, czerwcu; drugie w sierpniu-wrześniu. Pierwsze pokolenie tych pluskwiaków jest zdecydowanie bardziej szkodliwe. Jesienią samice składają jaja do wnętrza młodych pędów. Zimują jaja.

Ochrona:

1.Skoczek różany chętnie żeruje na liściach róż posadzonych w ciepłych, nasłonecznionych miejscach;

2.Na wiosnę (w marcu) przycinać pędy i palić je (zniszczy się w ten sposób zimujące jaja skoczka)

3.Po zauważeniu pierwszych objawów żerowania opryskać jednym z preparatów kontaktowych (np. Decis 2,5 EC, w stężeniu 0,05% - opryskiwanie Decisem przeprowadzać w temperaturze do 18°C !!!)

Z innych szkodników róż mogą występować także pienik ślinianka, zmiennik lucernowiec, ogrodnica niszczylistka, kruszyca złotawka, naliściak srebrnik, kwieciak malinowiec, obnażacz różówka, obnażacz kopciuszek, psowacz różany, psowacz truskawkowy, psowaci malinowiec, śluzownica różana, żebernica jeleniówka, żeberenica sarnica, nimułka różana (zwijające się wzdłuż nerwu głównego liście, opryskiwać np. Owadofosem 0,15% ), bruzdownica pędówka, zwiot różany, bruzdownica Paczkówka, szypszyniec różany, zwójki (wygryzione przez gąsienice liście – opryskiwać preparatami wgłębnymi, o działaniu żołądkowym np. Basudin 25 EC 0,15%)

Uwagi końcowe:

1.Stosować tylko stężenia podane w ulotkach producentów preparatów.

2.Do każdego opryskiwania dodawać środki przyczepne.

3.Preparaty chemiczne stosować w ostateczności – gdy inne sposoby zwalczania nie dają pozytywnych rezultatów.

4.Kupować małe opakowania środków ochrony – preparaty powinny być zużyte w ciągu roku

5.Należy pamiętać, że preparaty w formie proszku do sporządzania zawiesiny wodnej (WP) pozostawiają osad.

6.Stosować przepisy BHP (dokładne instrukcje podane są w ulotkach)

7.Przy nawożeniu dolistnym i łączeniu tego zabiegu ze stosowaniem preparatów ochrony roślin – nawozy płynne oparte są na bazie detergentów, zatem niekonieczne jest stosowanie środków przyczepnych.

8.Wybierając środek, należy pamiętać o tym, aby był nieszkodliwy dla pszczół i pożytecznych organizmów.

9.Nigdy nie opryskiwać otwartych kwiatów


 Przedstawiam teraz róże, które posiadam na działce. Róże te nabyłem w  szkółkce róż www.rosarium.com.pl. Polecam.

sample01 

  Różę angielskie

Abraham Darby

 

Barwa kwiatów: Różowomorelowa
Wielkość kwiatów: Ø 13 cm 
Rodzaj kwiatów: Pełne ( 100 płatków )
Zapach: Bardzo silny zapach owocowy 
Pora kwitnienia: VI - X, kilkakrotnie powtarza kwitnienie
Wysokość krzewów: 1,2 - 1,5 m 
Mrozoodporność: -29ºC

Informacje dodatkowe: Odmiana wyhodowana przez Davida Austina (Wielka Brytania) w 1985 roku, przez skrzyżowanie Aloha x Yellow Cushion; liście ciemnozielone, skórzaste; bardzo okazałe kwiaty; tworzy sztywne, grube, wysokie pędy - w cieplejszym klimacie rośnie nawet do 3 metrów wysokości; odmiana wrażliwa na choroby.

Pat Austin

Barwa kwiatów: Ciemnomiedziana, zewnętrzne płatki żółtomiedziane
Wielkość kwiatów: Ø 10 cm 
Rodzaj kwiatów: Pełne
Zapach: Silny zapach róż herbatnich 
Pora kwitnienia: VI - X, wielokrotnie powtarza kwitnienie
Wysokość krzewów: 1,5 m 
Mrozoodporność: -29°C 
Informacje dodatkowe: Odmiana wyhodowana przez Davida Austina (Wielka Brytania) w 1995 roku i nazwana na cześć żony Pat; pokrój bardzo podobny do Golden Celebration i Abraham Darby; liście matowe, ciemnozielone; kwiaty barwą przypominają Rosa foetida 'Bicolor'

Graham Thomas 

Inne nazwy: = AUSmas
Barwa kwiatów: Żółta
Wielkość kwiatów: Ø 11 cm 
Rodzaj kwiatów: Pełne
Zapach: Silny 
Pora kwitnienia: VI – IX, kilkakrotnie powtarza kwitnienie
Wysokość krzewów: 1,5 - 2 m 
Mrozoodporność: – 29ºC 
Informacje dodatkowe: Odmiana wyhodowana przez Davida Austina (Wielka Brytania) w 1983 roku, przez skrzyżowanie 'Charles Austin' x 'Iceberg'; odporna na choroby oraz złe warunki atmosferyczne (n.p.: silny, zacinający deszcz także wiatr), kwiaty pod ich wpływem nie zmieniają koloru.

Golden Celebration

Inne nazwy: = AUSgold
Barwa kwiatów: Złota
Wielkość kwiatów: Ø 15 cm 
Rodzaj kwiatów: Pełne
Zapach: Bardzo silny 
Pora kwitnienia: VI - IX, powtarza kwitnienie
Wysokość krzewów: 1,5 - 2 m 
Mrozoodporność: - 29ºC 
Informacje dodatkowe: Odmiana wyhodowana przez Davida Austina (Wielka Brytania) w 1992 roku, przez skrzyżowanie 'Charles Austin' x 'Abraham Darby'; charakteryzuje się bardzo dużymi, pełnymi kwiatami i silnym zapachem

Climbing Rosa

 

 

Barwa kwiatów: Malinoworóżowa
Wielkość kwiatów: Ø 10 cm 
Rodzaj kwiatów: Pełne, zebrane w duże kwiatostany
Zapach: Bardzo silny zapach jabłek 
Pora kwitnienia: Czerwiec, powtarza kwitnienie
Wysokość krzewów: Forma pienna, koronka na wysokości 0,9 - 1 m 
Mrozoodporność: Bardzo odporna 
Informacje dodatkowe: Bardzo odporna na choroby, ma ciemnozielone błyszczące liście

 

Alexander McKenzie Róża kanadyjska

Barwa kwiatów: Fioletowoczerwona
Wielkość kwiatów: Ø 6 – 7 cm 
Rodzaj kwiatów: Półpełne i pełne zebrane w kwiatostanach po 6 - 12 kwiatów
Zapach: Silny, malinowy zapach 
Pora kwitnienia: VI - X, kilkakrotnie powtarza kwitnienie
Wysokość krzewów: 1,5 - 2,4 m 
Mrozoodporność: - 40ºC 
Informacje dodatkowe: Odmiana wyhodowana w Ottawie przez F. Svejdę w 1985 roku jako krzyżówka między znaną odmianą Queen Elizabeth i odporną siewką kanadyjską (Red Dawn x Suzanne). Wyhodowano mrozoodporną odmianę. Dzięki błyszczącym liściom odmiana ta jest bardzo odporna na czarną plamistość

 

Ilse Krohn SuperiorŸ

 

Barwa kwiatów:Kremowo biała
Wielkość kwiatów: Ø 10 cm
Rodzaj kwiatów: Pełne
Zapach: Delikatny
Pora kwitnienia: VI - IX, powtarza kwitnienie
Wysokość krzewów: 3 m
Mrozoodporność: -29°C
Informacje dodatkowe: Odmiana wyhodowana w firmie W.Kordes' Söhne w 1964 roku, znaleziona jako sport "starej" odmiany 'Ilse Krohn'; Nadaje się do nasadzeń w małych grupach, do sadzenia przy trejażach, kolumnach, przy bramkach, do pojemników; Bardzo odporna na niskie temperatury.

 

Polka

Inne nazwy:= Lord Byron, MEItosier, Polka 91, Scented Dawn, Twilight Glow
Barwa kwiatów: Brzoskwiniowołososiowa
Wielkość kwiatów: Ø 10 - 12 cm
Rodzaj kwiatów: Pełne
Zapach: Silny
Pora kwitnienia: VI - IX, kilkakrotnie powtarza kwitnienie
Wysokość krzewów: 1,5 - 3,5 m
Mrozoodporność: -26°C, odmianę należy okrywać na zimę
Informacje dodatkowe: Odmiana wyhodowana w firmie Meilland International (Francja) w 1991 roku; Bardzo odporna na choroby, o dużych, starodawnych kwiatach i lekkim, przyjemnym zapachu; Pomimo, że jest różą pnącą, można ją prowadzić jako krzew; Ma zdrowy wygląd, jasnozielone, soczyste liście i silne pędy

 

Morgengrüss

 

Inne nazwy:= Morgengrüß, Morning Greetings
Barwa kwiatów: Pomarańczoworóżowa
Wielkość kwiatów: Ø 8 cm
Rodzaj kwiatów: Bardzo pełne
Zapach: Silny
Pora kwitnienia: VI - X, wielokrotnie powtarza kwitnienie
Wysokość krzewów: 2 - 4 m
Mrozoodporność: -29°C
Informacje dodatkowe: Odmiana wyhodowana przez Kordesa (Niemcy) w 1962 roku; bardzo żywotna; odporna na choroby; liście błyszczące, ciemnozielone.

 Jerzy2

 


Róże jesienią

Róże jesienią wymagają szeregu zabiegów pielęgnacyjnych, związanych z zabezpieczeniem tych roślin na zimę. Jesień to także doskonała pora aby posadzić w ogrodzie nowe sadzonki róż lub przesadzić róże już w nim rosnące. Jak przygotować róże do zimy oraz jak postępować podczas jesiennego sadzenia róż podpowiada Pan Przemysław, doświadczony hodowca róż i ekspert na naszym forum.

róże jesienią
Róże jesienią wymagają szczególnej troski. Całe lato cieszyły
nas swoimi kwiatami, a teraz musimy przygotować je do zimy.

Od wiosny do jesieni na naszym forum pojawiał się jako ekspert Pan Przemysław Martyniak, z zamiłowania wieloletni producent krzewów róż. Sam różami zajmuje się od 12 lat, a jego rodzinna tradycja produkcji tych pięknych krzewów sięga ponad 50 lat. Po zakończeniu dyżurów Pana Przemysława do naszej redakcji dotarły dodatkowe pytania czytelników dotyczące jesiennego sadzenia róż i postępowania z tymi krzewami w okresie przedzimowym. Poprosiłem zatem naszego eksperta o odpowiedzi na najczęściej powtarzające się pytania o róże.

Jak sadzić róże jesienią?

Jesień to doskonała pora na posadzenie nowych róż w ogrodzie. Można także przesadzać starsze krzewy róż na nowe stanowiska. Przesadzanie róż w tym okresie pozwala zminimalizować ryzyko uszkodzenia krzewów oraz ułatwia ich przyjęcie się w nowym miejscu uprawy. Za jesiennym sadzeniem róż przemawia też duży wybór sadzonek tych krzewów o tej porze roku.

Aby wybrać odpowiednią metodę sadzenia róż jesienią, przede wszystkim należy wyróżnić różnorodność zakupywanych sadzonek. Jesienią dostępne są róże z odkrytymi korzeniami, róże z owiniętymi korzeniami (w kapersach), róże z bryłą korzeniową oraz róże w pojemnikach. Sposób sadzenia różnych typów sadzonek róż jest odmienny.

Jak sadzić róże z odkrytymi korzeniami i róże w kapersach?
Najpopularniejsze jesienią są róże sprzedawane z odkrytymi korzeniami. Nie tylko ze względu na ich świeżość (są wykopywane prosto z gruntu) ale również ze względu na ich atrakcyjną cenę. Róże takie sadzimy zwykle od końca września do pierwszych przymrozków. Można sadzić również wiosną, ale ostateczny termin sadzenia to koniec kwietnia. Późniejszy termin może spowodować, że takimi różami będziemy musieli się uważniej zajmować. Jeśli sadzimy wiosną to należy pamiętać o tym, żeby odpowiednio zwilżyć roślinę. Przed posadzeniem najlepiej na kilka godzin zanurzyć je w wodzie. Jesienią ten zabieg nie jest wskazany!

Zapamiętaj! Jeżeli róże z odkrytymi korzeniami sadzimy jesienią, nie jest wskazane wcześniejsze moczenie sadzonek.

róże jesienią - sadzenie
Jesienią możemy sadzić róże z odkrytym korzeniem. Dołek, w którym
posadzimy różę musi być na tyle duży, by korzenie nie zawijały się.

Jak sadzić róże z bryłą korzeniową?
U tych róż bryła korzeniowa jest wystarczająco wilgotna, więc moczenie w wodzie nie jest konieczne. Dobrze jest natomiast podlać roślinę bezpośrednio po posadzeniu i okopczykować.

Jak sadzić róże w pojemnikach?
Tego rodzaju róże zwykle dostaniemy u dużych producentów. Takie rośliny sprzedawane są przez cały rok i także jesienią można je sadzić. Pamiętajmy aby sprawdzić, czy bryła korzeniowa jest wystarczająco rozwinięta. Wystarczy podnieść różę z doniczką delikatnie chwytając za szyjkę. Jeśli podniesie się cała doniczka to bryła jest wystarczająca.

Jak i gdzie sadzić róże jesienią?
Wybór miejsca sadzenia, to również istotna sprawa. Najlepsze stanowisko dla róż to miejsce dobrze nasłonecznione i przewiewne o wysokiej zawartości humusu w glebie. Róże potrafią się dość głęboko ukorzeniać, z tego względu dobrze będzie jeśli gleba będzie głęboko uprawiona (niezbyt zbita). Róże preferują gleby próchniczne i piaszczysto-gliniaste. Jeśli gleba jest zbyt luźna możemy dodać do niej kompost. Natomiast jeśli gleba jest zbyt zbita, można ją rozluźnić piaskiem.

Sadząc róże pamiętajmy o wystarczająco dużym dołku. Dołek powinien być na tyle duży, aby mogły się w nim zmieścić korzenie bez konieczności ich wyginania (lub w przypadku róż w pojemnikach tak, aby cała bryła korzeniowa zmieściła się w dołku). Miejsce szczepienia róży powinno być kilka centymetrów pod ziemią. Pamiętajmy także o dokładnym ugnieceniu ziemi po posadzeniu.

Podczas sadzenia róży jesienią nie stosuje się także środków chemicznych, które mogłyby wpłynąć na możliwość przyjęcia się sadzonek. Jedynie w przypadku kiedy obawiamy się, że miejsce sadzenia jest wyjątkowo zarażone przez choroby, możemy zastosować środek odkażający glebę. Jednak i tak w tym wypadku nie stosuje się takich środków bezpośrednio przed sadzeniem, tylko z kilkutygodniowym wyprzedzeniem.

Czy przycinać korzenie róż przed sadzeniem jesienią?
Zazwyczaj zalecane jest przycinanie wierzchołków korzeni sadzonych róż aby pobudzić korzenie do rozrostu i powiększenia powierzchni bryły korzeniowej. Przez przycięcie korzeni ograniczamy też utratę wody przez roślinę, co ułatwia przyjęcie się nowych sadzonek. Jak przycinać? Na to nie ma jednoznacznej reguły. Po prostu należy lekko przyciąć wierzchołki korzeni.

sadzenie różSadzenie róż
Zalecaną porą sadzenia krzewów róż jest jesień. Krzewy sadzone o tej porze roku łatwiej się ukorzeniają i łatwiej będzie nam je przyciąć. Wiosną zaleca się jedynie sadzenie róż piennych, gdyż sadzone jesienią wymagają dosyć kłopotliwych zabiegów związanych z zabezpieczeniem ich przed mrozami. Oto jak prawidlowo wykonać sadzenie róż. 

 

Co zrobić, gdy nie zdążymy posadzić róż przed nadejściem mrozów?
Zwykle nie polecam przechowywania róż na zimę. Wiadomym jest, że jesień to najlepszy okres na sadzenie. Wiosną róże dłużej się przyjmują i praktycznie jeden rok z życia rośliny jest stracony. Ale jeśli nie mamy innego wyjścia, to najlepszym sposobem na przechowanie jest tzw. zadołowanie sadzonek. Wykopujemy dołek pod skosem. Układamy na nim sadzonki, a następnie przysypujemy ziemią prawie całe sadzonki razem z pędami. Zostawiamy jedynie kilka centymetrów ponad ziemią. Jest to najlepsza i sprawdzona metoda.

Innym sposobem może być posadzenie róży w doniczce i przechowanie jej w ciemnym i chłodnym miejscu, pamiętając o częstym podlewaniu tak, aby nie przesuszyć rośliny.

Jak zabezpieczać róże na zimę?

Kopczykowanie róż jesienią
Kopczykowanie zwykle jest konieczne i podstawowe w przypadku róż wielkokwiatowych i rabatowych. Kopczyk, to zwykle 15-20cm warstwa ziemi. Pomaga ona chronić przede wszystkim miejsce okulizacji oraz dolne fragmenty pędów. W przypadku róż rabatowych zalecane jest tworzenie kopczyków z ziemi ogrodowej lub rozłożonego kompostu. Kopczyki zwykle robimy podczas sadzenia róż jesienią. Jeśli przewidywana jest długa jesień, to kopczyki można wykonać później. Trzeba pamiętać tylko, żeby zdążyć przed mrozami.

Warto od razu dowiedzieć się kiedy zdejmować kopczyki. Tutaj trudno przewidzieć, ale zwykle nie powinno się zdejmować ich przed kwietniem. Zbyt wczesne zdjęcie kopczyków spowoduje, że nocne spadki temperatury w kwietniu mogą porazić rośliny.

Okrywanie róż gałęziami i stroiszem
Nie zawsze jest wymagane okrywanie róż jesienią, ale na pewno nie zaszkodzi. W przypadku zimy, groźniejsze dla róż są słońce i wiatr niż spadki temperatur. To właśnie od wiatru i słońca chronimy róże za pomocą świerkowych i jodłowych gałązek. W styczniu i w lutym kiedy często wychodzi słońce pędy zaczynają parować, ale korzenie nie są w stanie uzupełnić braku wody ze zmarzniętej ziemi. Stąd róże zwykle giną nie z powodu srogiej zimy, ale z wysuszenia.

róże jesienią - okrycie na zimę
Jesienią róże trzeba przygotować do nadejścia zimy.

Jak zabezpieczać róże drzewkowe (szczepione na pniu)?
W tym wypadku mamy kilka miejsc do osłonięcia. Pierwszym jest korona drzewka, gdzie zwykle stosuje się worek jutowy. Okrywamy workiem całą koronę oraz zawiązujemy go pod koroną. Wiele osób natomiast zapomina lub nie wie, że róża pienna ma 2 miejsca szczepienia. Tym drugim miejscem jest podstawa pnia. Tam najskuteczniejszy jest kopczyk. Dodatkowo można osłonić cały pień. Dobrą osłoną dla pnia jest np. gąbczasta rurka stosowana często do osłaniania rurek centralnego ogrzewania w domu.

Jak zabezpieczyć jesienią róże pnące?
W wypadku tej grupy róż okrywanie jest najbardziej pracochłonne. Pojedyncze egzemplarze pnących róż możemy osłonić tak jak pozostałe róże - przy pomocy gałązek świerku, juty lub agrowłókniny. Trudniejsze jest osłonięcie róż rosnących przy ścianach budynku. Można zastosować okrywanie całej ściany przy pomocy słomianej maty, lub dużego rozmiaru worków jutowych i innego materiału. Taka zasłona najskuteczniej ochroni róże przed wiatrem i słońcem w zimie. Tak samo można zabezpieczyć róże na pergoli.

Których róż nie okrywać jesienią?
Zimowej ochrony potrzebuje większość odmian uprawianych w polskim klimacie. Są natomiast odmiany, które wyjątkowo dobrze sobie radzą z mrozami. Są to przede wszystkim róże dzikie, historyczne, parkowe i pnące kwitnące raz w sezonie. Są oczywiście wśród nich wyjątki, dlatego nie jest to sztywna reguła. Wyjątki są też u róż wielkokwiatowych, gdzie istnieją odmiany bardziej odporne. Warto sugerować się wtedy danymi podawanymi przez producentów. Przykładami odmian lepiej radzących sobie w naszym klimacie są: 'Alba Meidiland', 'Alchymist', 'Amber Cover', 'Blaze Superior', 'Mister Lincoln', 'Montezuma', 'Rosarium Uetersen'.

Czy przycinać róże jesienią?

Przed zimą róż zazwyczaj nie powinno się przycinać, gdyż zwiększa się wtedy zagrożenie ze strony silnych mrozów. Przycinając różę odsłaniamy delikatną strukturę pędów. Można jedynie wyciąć bardzo chore pędy, które są niebezpieczne dla rośliny.

Prawidłowe cięcie róż wykonujemy na wiosnę w przypadku róż wielkokwiatowych i rabatowych oraz pnących powtarzających kwitnienie. Natomiast w przypadku róż parkowych i pnących kwitnących raz w sezonie, przycinanie najlepiej wykonać po kwitnieniu. Przycięcie takich róż na wiosnę spowodowałoby znaczne osłabienie kwitnienia w lecie.

Przycinając róże przede wszystkim pamiętajmy o ostrym i czystym sekatorze. Nieostry sekator spowoduje tylko rany, przez które łatwo mogą dostać się mikroorganizmy powodujące choroby. Cięcie wykonujemy zwykle ok. 0,5cm nad pąkiem liściowym.

Zasada wiosennego cięcia jest przeważnie taka sama. Całkowicie wycinamy chore, cienkie i zbyt stare pędy. Skracamy natomiast zdrowe pędy. Róże wielkokwiatowe i rabatowe przycinamy do 1/3 wysokości. Parkowe powtarzające kwitnienie do 1/2 wysokości.

 


Jak ciąć róże?

Cięcie róż to jeden z podstawowych zabiegów, ważnych w uprawie tych krzewów. Zasady cięcia róż nie są bardzo skomplikowane, warto jednak wiedzieć, że sposób cięcia należy dostosować do rodzaju róż, jakie rosną w naszym ogrodzie. Oto jak ciąć róże z poszczególnych grup.

W każdym ogrodzie, zarówno większym i tym najmniejszym, powinno znaleźć się miejsce chociażby dla jednego krzewu róży - królowej rabat. Obecnie na rynku ogrodniczym pojawiło się bogactwo różnych odmian, wydających kwiaty w prawie wszystkich barwach tęczy. Każdy, nawet najbardziej wymagający miłośnik ogrodnictwa znajdzie teraz coś dla siebie. Kiedy już zdecydujemy się, że to właśnie ta odmiana upiększy naszą działkę pozostaje tylko zakup i posadzenie w wybranym wcześniej miejscu w ogrodzie.


Zasady cięcia róż warto dobrze poznać. Prawidłowe przycinanie przyczynia się do obfitego kwitnienia i nadaje roślinom właściwy pokrój.


Cięcie róż wykonujemy na wysokości ok. 20-30cm.


Miejsce cięcia wykonujemy na wysokości ok. 0,5 cm nad oczkiem.


Pęd, który przetrwał zimę, nie musi być zielony na zewnątrz. Wystarczy, że jest białawo-zielony wewnątrz.


Pęd zmarznięty. Powinniśmy spróbować ciąć niżej by dojść do miejsca, w którym pęd jest żywy.


Krzew wiosną po przycięciu.


Róże są podatne na choroby grzybowe. Rozprzestrzenianiu się chorób grzybowych sprzyja wilgoć. Dlatego cięcie wykonuj tylko w dni bezdeszczowe, gdy krzewy są suche. Rany po cięciu zabezpieczaj maścią ogrodniczą z dodatkiem fungicydu.

Jednak żeby różane krzewy cieszyły nas swoimi pięknymi kwiatami oraz przyjemnym zapachem, musimy pamiętać o ich odpowiedniej pielęgnacji. Jednym z podstawowych zabiegów, który jest niezbędny przy uprawie większości odmian, jest prawidłowe cięcie. Chodzi tutaj nie tylko o odpowiednie skrócenie pędów tuż po posadzeniu rośliny na miejsce stałe, ale także późniejsze ukształtowanie struktury krzewu, dzięki czemu róże będą rokrocznie niezawodnie kwitły i zdobiły nasz ogród.

Pozytywne skutki cięcia to także dopuszczenie do wnętrza krzewów więcej światła i powietrza dzięki czemu rośliny będą rzadziej chorować a ich pielęgnacja będzie dużo łatwiejsza. By cięcie przyniosło zamierzone efekty musimy pamiętać o kilku prostych, lecz niezbędnych zasadach odnoszących się nie tylko do terminu wykonania zabiegu, ale także sposobu jego wykonania.

Cięcie róż - zasady ogólne

Po pierwsze...

Główna zasada mająca zastosowanie podczas cięcia każdej róży to gładka, równa i możliwie najmniejsza powierzchnia rany oraz jej odpowiednia odległość od najniższego pąka. Róże są roślinami delikatnymi, bardzo podatnymi na choroby grzybowe dlatego cięcie przeprowadzamy zawsze dobrze naostrzonymi sekatorami i staramy się podczas wykonywania tego zabiegu nie ranić ani nie miażdżyć pędów.

Tniemy zwykle w odległości od 0,5 do 0,8 cm od ostatniego zdrowego pąka, płasko lub lekko skośnie. Jeśli na pędzie występują brunatne przebarwienia, pęknięcia lub zrakowacenia, cięcie przeprowadzamy niżej, nad najwyższym zdrowym pąkiem, z którego wyrosną potem silne pędy obsypane kwiatami.

Po drugie...

Kolejna bardzo ważna sprawa to kierunek wyrastania pąka. Najlepiej, żeby był on skierowany na zewnątrz krzewu. Pędy rosnące do środka zagęszczają silnie pokrój, ocierają się o siebie powodując rany oraz słabiej kwitną.

Jeśli poniżej miejsca szczepienia pojawiają się silne długie pędy nie należące do odmiany szlachetniej musimy je także usunąć, by z czasem nie zdominowały całej rośliny.

Po trzecie...

Każdą, nawet najmniejszą powstałą ranę po cięciu należy zasmarować maścią ogrodniczą lub farbą emulsyjną z dodatkiem fungicydu (Rovral, Sarfun, Topsin M). Jeśli mamy wiele krzewów lub cięcie było bardzo silne, a roślina jest nadal okazała, to można także przeprowadzić oprysk jednym z ogólnie dostępnych środków grzybobójczych. Dzięki temu będziemy mieć gwarancję, że przez zranienia nie będą wnikać do wnętrza pędów chorobotwórcze mikroorganizmy.

Po czwarte...

Ogólnie przyjmuje się, że podstawowe cięcie po posadzeniu nowych krzewów róż przeprowadza się wiosną, w połowie kwietnia, gdy pąki są już nabrzmiałe. W tym terminie nie występuje już niebezpieczeństwo wystąpienia silniejszych przymrozków, które mogły by uszkodzić szczytowe pąki leżące najbliżej miejsca cięcia. Uszkodzenie mrozowe pąków wiązało by się z koniecznością powtórzenia zabiegu, gdyż w innym przypadku zamierające tkanki były by miejscem wnikania chorobotwórczych grzybów powodujących zasychanie całych krzewów.

Jak ciąć poszczególne grupy róż?

Nowe krzewy tniemy silnie, zmniejszając w ten sposób liczbę pędów i liści - ma to za zadanie zmniejszenie transpiracji, oraz powoduje lepsze ukorzenienie się roślin. Przez redukcję części nadziemnych zachowujemy równowagę korzenie - pędy, co w bardzo dużym stopniu przyspiesza przyjęcie się krzewów na nowym miejscu i zapobiega ich zamieraniu w czasie długotrwałych okresów letniej suszy.


Free Joomla Extensions
">Przycinanie róż wiosną - zobacz FILM !!!
W jakim terminie rozpocząć wiosenne przycinanie róż? Jak rozpoznać przemarznięte pędy róż i w jakich miejscach dokonać ich przycięcia? Jaka jest prawidłowa technika przycinania róż? Czy każdą różę możemy ciąć na wiosnę? Odpowiedzi na te wszystkie pytania na krótkim filmie o wiosennym przycinaniu róż. 

Przycinanie róż wiosną

Przycinanie róż to jeden z podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych, wykonywanych przy różanych krzewach. Wiosenny termin cięcia róż jest bardzo ważny, gdyż wówczas usuwamy pędy przemarznięte po zimie, a także stymulujemy róże do prawidłowego wzrostu i krzewienia się. Warto jednak wiedzieć, że nie każdą różę warto ciąć wiosną...

 

W jakim terminie rozpocząć wiosenne przycinanie róż? Jak rozpoznać przemarznięte pędy róż i w jakich miejscach dokonać ich przycięcia? Jaka jest prawidłowa technika przycinania róż? Odpowiedzi na te wszystkie pytania na krótkim filmie o wiosennym przycinaniu róż.

Cięcie w następnych latach po posadzeniu uzależnione jest od tego jakie róże uprawiamy w swoim ogrodzie. Inaczej będziemy skracać pędy w przypadku parkowych i pnących, a inaczej na krzewach odmian wielkokwiatowych i róż piennych.

Róże wielkokwiatowe, należące moim zdaniem do najpiękniejszej z wszystkich grup uprawianych w ogrodach, tniemy na dwa sposoby. Ma to na celu przedłużenie kwitnienia pojedynczego krzewu. Tnąc wiosną silnie na 3-4 oczka kwitnienie będzie opóźnione o około 2 tygodnie, lecz pojawią się piękne, duże kwiaty osadzone pojedynczo na pędach - doskonałe na bukiet imieninowy lub do flakonu jako zieleń cięta. Natomiast jeśli zastosujemy słabsze cięcie pozostawiając na pędzie powyżej 7 oczek, kwitnienie będzie wczesne, ale kwiaty mniejsze i osadzone po kilka. Obydwa rodzaje cięcia możemy wykonać na jednym krzewie. Wówczas róża będzie kwitła długo i wytrwale.

Róże pienne (czyli szczepione na pniu), tak ostatnio popularne, tniemy ostrożnie, pamiętając by zachować odpowiedni kształt korony. Jeśli odmiana szlachetna należy do grupy róż wielkokwiatowych tniemy co roku silnie, pozostawiając po 3 do 4 pąki na każdym pędzie. Natomiast jeśli mamy odmianę z grupy róż pnących zaszczepioną na wysokim pniu to trzeba najpierw sprawdzić czy kwitnie ona na pędach tegorocznych czy ubiegłorocznych. Jeśli kwiaty pojawiają się na starszych pędach po silnym przycięciu takiej rośliny kwitnienie będzie bardzo skąpe lub w ogóle nie nastąpi.

Róże rabatowe, do których należy ogrom odmian dostępnych na rynku, tniemy w sposób podobny do opisanego przy skracaniu pędów róż wielkokwiatowych, z tą różnicą, że zostawiamy na każdym pędzie przynajmniej 6 do 7 pąków. Liczba pędów tworzących krzew w tym przypadku może się wahać między 5 a 10.

Róże pnące, to piękne rośliny znajdujące szerokie zastosowanie na działkach. Właściciele ogrodów używają ich jako osłon nieestetycznych miejsc, parawanów dzielących przestrzeń lub żywych ogrodzeń tworząc z nich żywopłoty. W tej grupie odmian występuje kolejny wewnętrzny podział na odmiany nie powtarzające kwitnienie (tzw. ramblersy) oraz odmiany dające kwiaty powtórnie późnym latem.

Ramblersy tniemy silnie co roku, usuwając przekwitnięte pędy oraz całą masę cienkich długich gałązek wyrastających u podstawy krzewu. Dla pobudzenia rozkrzewiania się możemy część pędów dwuletnich jedynie skrócić o połowę, co spowoduje zapełnienie luki po pozostałych wyciętych pędach. Silne cięcie w dolnych partiach jest konieczne w przypadku niektórych odmian (np. 'Dorothy Perkins') ponieważ są one bardzo podatne na mączniaka prawdziwego - chorobę grzybową róż, która rozwija się gdy liście pozostają przez dłuższy czas wilgotne.

Odmiany róż pnących powtarzające kwitnienie nie wymagają aż tak silnego cięcia. Wystarczy co 2 lub 3 lata usunąć najstarsze lub zbyt cienkie pędy nadmiernie zagęszczające krzew. Pędy przemarznięte lub z objawami choroby warto jednak usuwać każdej wiosny. Dbamy w ten sposób o dobrą zdrowotność roślin.

Róże parkowe tniemy zależnie od pochodzenia danej odmiany. Jeśli uprawiamy w ogrodzie stare odmiany powtarzające kwitnienie pochodzące od róż piżmowych lub burbońskich, to wiosną skracamy pędy o 1/3 lub o 2/3. Ma to na celu ich rozkrzewienie oraz zapewnienie długotrwałego kwitnienie w późniejszym czasie. Róże angielskie oraz odmiany nowoczesne powtarzające kwitnienie skracamy tylko o 1/3 długości oraz usuwamy pędy chore i przemarznięte.

U odmian kwitnących raz w roku, po kwitnieniu przeprowadzamy jedynie cięcie formujące oraz raz na 2 - 3 lata cięcie odmładzające, które ma pobudzić rośliny do tworzenia młodych, silnych pędów. Poza tym usuwamy wszystkie pędy uszkodzone, zmarznięte i chore.

Jak zakończyć cięcie róż?

W przypadku wszystkich odmian róże po cięciu warto zasilić nawozem wieloskładnikowym ze zwiększoną zawartością azotu, co wpłynie na powstawanie silnych, młodych pędów, oraz systematycznie podlewać, co spowoduje obfite, długotrwałe kwitnienie. Sprzęt wykorzystany do przycinania należy dokładnie umyć, odkazić w alkoholu lub roztworze środka grzybobójczego, a po osuszeniu dobrze naostrzyć i zakonserwować do czasu kolejnego użycia.

 

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj19
mod_vvisit_counterWczoraj154

30 minut wstecz: 3
You are here: