Benedykt XVI
Joseph Ratzinger
19.IV.2005 - 28.II.2013

Benedictus XVI

BENEDYKT XVI

Kardynał Joseph Ratzinger, Benedykt XVI, urodzony w Marktl am Inn, w diecezji Passau (Niemcy) w dniu 16 kwietnia 1927 (Wielka Sobota) i został ochrzczony w tym samym dniu. Jego ojciec, policjant, należał do starej rodziny rolników z Dolnej Bawarii skromnych zasobów gospodarczych.Jego matka była córką rzemieślników z Rimsting na brzegu jeziora Chiem, a przed ślubem pracowała jako kucharka w wielu hotelach.

On spędził dzieciństwo i młodość w Traunstein, małej miejscowości w pobliżu granicy z Austrią, trzydzieści kilometrów od Salzburga.W tym środowisku, które sam określił jako "Mozartowskiej", otrzymał swoją chrześcijańską, kulturowej i ludzkiej formacji.

Jego młodzieńcze lata nie były łatwe. Jego wiara i wykształcenie otrzymał w domu, przygotował go do trudnych doświadczeń tych lat, w których reżim nazistowski prowadzonej wrogą postawę wobec Kościoła katolickiego.Młody Józef widział, jak niektórzy naziści pokonać proboszczem przed obchodami Mszy.

To właśnie podczas tej skomplikowanej sytuacji, że odkrył piękno i prawdę wiary w Chrystusa, za to była fundamentalna postawa jego rodziny, którzy zawsze dał wyraźne świadectwo dobroci i nadziei, zakorzenione w przekonanego przywiązania do Kościoła.

W ciągu ostatnich miesięcy wojny był wpisany w pomocniczego korpusu przeciwlotniczej.

Od 1946 do 1951 roku studiował filozofię i teologię w Wyższej Szkole Filozofii i Teologii Freising i na Uniwersytecie w Monachium.

Otrzymał święcenia kapłańskie w dniu 29 czerwca 1951 roku.

Rok później rozpoczął naukę w Wyższej Szkole Freising.

W 1953 roku uzyskał doktorat z teologii na podstawie rozprawy pt "Ludzie i Dom Boży w doktrynie św Augustyna w Kościele".

Cztery lata później, pod kierunkiem słynnego profesora teologii fundamentalnej Gottlieb Söhngen, że kwalifikuje się do nauczania z Uniwersytetu dysertacji na: "teologii historii w St Bonawentury".

Po wykłady na teologii dogmatycznej i fundamentalnej w Wyższej Szkole Filozoficzno-Teologicznym w Freising, udał się do nauczania w Bonn, od 1959 to1963, w Münster 1963/66 oraz w Tübingen 1966/69.Podczas tego ostatniego roku piastował katedrę dogmatyki i historii dogmatów na Uniwersytecie w Ratyzbonie, gdzie był również Wiceprezes Uniwersytetu.

Od 1962 do 1965 roku zanotował znaczący wkład do Vaticanum II jako "eksperta", jest obecny na posiedzeniu Rady co teologicznym doradcą kard Joseph Frings, arcybiskupa Kolonii.

Jego intensywna działalność naukowa doprowadziła go do ważnych stanowisk w służbie Konferencji Episkopatu Niemiec i Międzynarodowej Komisji Teologicznej.

W 1972 roku wraz z Hans Urs von Balthasar, Henri de Lubac i innych ważnych teologów, zainicjował czasopismo teologiczne "Communio".

W dniu 25 marca 1977 Paweł VI mianował go arcybiskupem Monachium i Freising. W dniu 28 maja tego samego roku otrzymał święcenia biskupie. Był pierwszym kapłanem diecezjalnym przez 80 lat, aby wziąć na duszpasterskiej rządów wielkich archidiecezji Bawarskich.Wybrał jako jego motto: "biskupiej Współpracowników prawdy". On sam wyjaśnił, dlaczego: "Z jednej strony widziałem go jako stosunek między moim poprzednim zadaniu, jako profesor i mojej nowej misji Pomimo różnych podejść, co zostało zaangażowanych, i nadal tak było po prawdzie i bycie na. jego usługi. Natomiast Wybrałem tę dewizę, ponieważ w dzisiejszym świecie temat prawdy niemal całkowicie pominięto, jako coś zbyt wielką dla człowieka, i jeszcze wszystko upada, jeśli prawda brakuje ".

Paweł VI mianował go kardynałem, z tytułem kapłańskiej "Santa Maria Consolatrice al Tiburtino", podczas konsystorzu 27 czerwca tego samego roku.

W 1978 roku wziął udział w konklawe z 25 i 26 sierpnia, wybrany Jan Paweł I, który mianował go jego specjalny wysłannik do III Międzynarodowego Kongresu Mariologicznego, obchodzonego w Guayaquil (Ekwador) w dniach od 16 do 24 września.W październiku tego samego roku wziął udział w konklawe, które wybrało papieża Jana Pawła II.

Był Relator z V Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów, które odbyło się w 1980 r. na temat: "Misja chrześcijańskiej rodziny w dzisiejszym świecie", i był Delegat Prezes VI Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia z 1983 r. na temat " Pojednanie i pokuta w posłannictwie Kościoła ".

Jan Paweł II mianował go prefektem Kongregacji Nauki Wiary i przewodniczącym Papieskiej Komisji Biblijnej i Międzynarodowej Komisji Teologicznej w dniu 25 listopada 1981 roku.W dniu 15 lutego 1982 roku zrezygnował duszpasterskiej zarządzanie archidiecezji Monachium i Freising. Ojciec Święty podwyższone go do Zakonu Biskupów przypisywanych mu Suburbicarian Stolicę Velletri-Segni w dniu 5 kwietnia 1993 roku.

Był przewodniczącym Komisji Przygotowawczej do Katechizmu Kościoła Katolickiego, który po sześciu latach pracy (1986-1992) przedstawił nowy Katechizm do Ojca Świętego.

W dniu 6 listopada 1998 r. Ojciec Święty zatwierdził wybór kardynała Ratzingera jako wice-dziekana Kolegium Kardynalskiego, przedłożony przez kardynałów Zakonu Biskupów. W dniu 30 listopada 2002 roku zatwierdził jego wybór jako Dean, razem z tym urząd był powierzono Suburbicarian Apostolskiej Ostii.

W 1999 roku był specjalny wysłannik papieski na obchody XII stulecie powstania diecezji Paderborn, Niemcy, które miały miejsce w dniu 3 stycznia.

Od 13 listopada 2000 roku jest Honorowym akademicki Papieskiej Akademii Nauk.

W Kurii Rzymskiej roku jest członkiem Rady Sekretariatu Stanu ds. stosunków z państwami, z Kongregacji dla Kościołów Wschodnich, ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, Biskupów, Ewangelizacji Narodów, dla Edukacja katolicka, do duchowieństwa i do Spraw Świętych, Rad Papieskich ds. Popierania Jedności Chrześcijan, i dla kultury, Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej, i Papieskiej komisji Ameryki Łacińskiej, "Ecclesia Dei", na Autentyczna interpretacja Kodeksu Prawa Kanonicznego, a dla Rewizji Kodeksu Prawa Kanonicznego Kościołów Wschodnich.

Wśród jego licznych publikacji szczególną uwagę należy zwrócić na jego "Wprowadzenie do chrześcijaństwa", kompilacja uniwersyteckich wykładów z Credo Apostolskiego opublikowanym w 1968 roku, "Dogma i Zwiastowanie" (1973) antologia esejów, kazań i rozważań poświęcony duszpasterskich argumentów .

Jego adres do Akademii Katolickiej w Bawarii na "Dlaczego wciąż jestem w Kościele" miał szeroki rezonans, w tym stwierdził ze zwykłą jasnością: "można być chrześcijaninem tylko w Kościele, a nie obok Kościoła".

Jego liczne publikacje są rozłożone na kilka lat i stanowią punkt odniesienia dla wielu ludzi, szczególnie dla osób zainteresowanych wejściem głębiej w studium teologii.W 1985 roku ukazała się jego książka-wywiad na temat sytuacji w wierze (Zgłoś Ratzinger), a w 1996 roku "Sól ziemi".Z okazji swojego 70-tegoroku życia tom "w Szkole Prawdy" został opublikowany, zawierający artykuły przez kilku autorów na temat różnych aspektów jego osobowości i produkcji.

Otrzymał liczne "honoris causa" doktoratów, w 1984 roku z College of St Thomas w St Paul, w stanie Minnesota, w 1986 roku na Uniwersytecie Katolickim w Limie, w 1987 roku na Uniwersytecie Katolickim w Eichstätt, w 1988 r. na Katolickim Uniwersytecie z Lublina, w 1998 r. na Uniwersytecie Nawarry, w 1999 z LUMSA (Libera Università Maria Santissima Assunta) w Rzymie, aw 2000 r. na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego w Polsce.

http://127.0.0.1/joomla/components/com_jce/editor/tiny_mce/plugins/article/img/pagebreak.png);">

http://jerzygolczyk.cba.pl/components/com_jce/editor/tiny_mce/plugins/article/img/pagebreak.png);">

Encyklika Caritas in veritate Ojca Świętego Benedykta XVI do biskupów kapłanów i diakonów,zakonników i zakonnicwiernych świeckichi wszystkich ludzi dobrej woli, NA integralnego rozwoju człowiekaw miłości i prawdzie

);">WSTĘP

  1. );">1.Miłość w prawdzie, której Jezus Chrystus stał się świadkiem przez swego ziemskiego życia, a zwłaszcza przez swoją śmierć i zmartwychwstanie, jest główną siłą napędową prawdziwego rozwoju każdego człowieka i całej ludzkości.Miłość -caritas- to nadzwyczajna siła, która prowadzi ludzi do wyboru odważnego i ofiarnego zaangażowania się na polu sprawiedliwości i pokoju.Jest to siła, która ma swój początek w Bogu, wiecznej miłości i Prawdy Absolutnej.Każdy człowiek znajduje swoje dobro przez przestrzeganie Bożego planu dla niego, aby go zrealizować w pełni: w tym planie, znajduje swoją prawdę, a poprzez stosowanie się do tej prawdy staje się wolny (por. J 8,32).W obronie prawdy, do jej z pokorą i przekonaniem oraz świadczenie o niej w życiu są zatem niezbędne formularze, wymagające i dobroczynności.Miłości, w rzeczywistości, "współweseli się z prawdą" (1 Kor 13:6).Wszyscy ludzie czują wewnętrzny impuls do miłości autentycznie: miłość i prawda nigdy ich całkowicie porzucić, ponieważ są to powołanie zasadzone przez Boga w sercu i umyśle każdego człowieka.Poszukiwanie miłości i prawdy jest oczyszczony i wyzwolony przez Jezusa Chrystusa od zubożenia że nasze człowieczeństwo wnosi do niego, a on objawia nam w całej pełni inicjatywę miłości i planu dla prawdziwego życia, które Bóg przygotował dla nas.W Chrystusiemiłość w prawdziestaje Twarz jego osoby, o powołaniu do nas kochać naszych braci i siostry w prawdzie swego planu.Rzeczywiście, on sam jest Prawdą (por. J 14,6).
  2. );">2.Miłość jest w sercu nauki społecznej Kościoła.Każdy odpowiedzialność i zobowiązania wyrażone w każdym tym doktryny pochodzi z miłości, która zgodnie z nauczaniem Jezusa, jest syntezą całego Prawa (por. Mt 22:36 - 40).To daje realną substancję do osobistej relacji z Bogiem i bliźnim, jest nie tylko zasadą mikro-relacji (z przyjaciółmi, z członkami rodziny lub w obrębie małych grup), ale także makro-relacji (te, społeczne, gospodarcze i polityczne) .Dla Kościoła, umocowanego przez Ewangelię, miłość jest wszystkim, ponieważ, jak uczy święty Jan (por. 1 J 4:08, 16) i jak przypomniałem w mojej pierwszejEncyklice, «Bóg jest miłością» (Deus caritas est):wszystko ma swoje źródło w miłości Boga, wszystko jest kształtowane przez to, wszystko jest skierowane do niego.Miłość jest największym darem Boga dla ludzkości, to jest jego obietnica i nadzieja.

Zdaję sobie sprawę ze sposobów, w których miłość była i nadal jest niewłaściwie i opróżnionych znaczenia, co w konsekwencji ryzyko są błędnie interpretowane, oderwanych od życia i etycznych, w każdym razie, niedowartościowane.W dziedzinach społecznych, prawnych, kulturowych, politycznych i ekonomicznych - konteksty, innymi słowy, które są najbardziej narażone na to ryzyko - jest łatwo odrzucić jako pozbawione znaczenia dla interpretacji i dając kierunek do odpowiedzialności moralnej.Stąd potrzeba łączenia miłości z prawdą nie tylko w kolejności, wskazane przez Saint Paul, zveritas w caritate(Ef 4:15), ale również w odwrotnym i komplementarnym sekwencjiCaritas in veritate.Prawda musi być prowadzona, znaleźć i wyrażone w "ekonomii" z miłości, ale z kolei miłość trzeba rozumieć, potwierdzone i praktykowane w świetle prawdy.W ten sposób, nie tylko robimy usługi dla miłości oświecony prawdy, ale także pomóc uwiarygodnienie prawdy, wykazując się przekonujące i autentyczną moc w praktycznym ustawieniem życia społecznego.To jest kwestia niemałym dzisiaj uwagę, w kontekście społecznym i kulturowym, który relatywizuje prawdę, często zwracając zbytniej uwagi do niego i pokazuje rosnącą niechęć do uznania jego istnienia.

  1. );">3.Przez to ścisły związek z prawdą, miłość może być uznany za autentyczny wyraz człowieczeństwa oraz za element o podstawowym znaczeniu w relacjach ludzkich, w tym tych o charakterze publicznym.Tylko w prawdzie miłość jaśnieć nietylko w prawdzie może miłość być przeżywana autentycznie.Prawda jest światłem, które nadaje sens i wartość miłości.To światło jest zarówno światłem rozumu i światło wiary, przez którą intelekt osiąga do naturalnej i nadprzyrodzonej prawdy miłości: to chwyta jej znaczenie jako dar, przyjęcia i komunii.Bez prawdy miłość staje się sentymentalizmem.Miłość staje się pustą skorupą, należy wypełnić w dowolny sposób.W kulturze bez prawdy, to jest śmiertelne zagrożenie w obliczu miłości.To pada ofiarą warunkowych subiektywnych emocji i opinii, słowo "miłość" jest nadużywane i zniekształcony, do punktu, w którym dochodzi do myśli odwrotnie.Prawda uwalnia miłość od ograniczeń na emocjonalności, że pozbawia ją treści relacyjnych i społecznych, i od fideizmu, że pozbawia się go z ludzkiego i uniwersalnego oddychania przestrzeni.W prawdzie, miłości odzwierciedla osobiste jeszcze publiczny wymiar wiary w Boga Biblii, który jest jednocześnieagapeiLoga: Miłość i Prawda, Miłość i Word.
  2. );">4.Bo to jest wypełnione prawdy miłość może być rozumiane w bogactwo jej wartości, może być udostępniane i przekazywane.Prawdabowiem jestlógosktóry tworzydia-logos, a więc komunikację i komunię.Prawda, poprzez umożliwienie mężczyznom i kobietom puścić swoich subiektywnych opinii i wrażeń, pozwala im wyjść poza ograniczenia kulturowe i historyczne oraz łączą się w ocenie wartości i istoty rzeczy.Prawda otwiera i jednoczy umysły wLogosmiłości: to jest głoszenie i świadectwo chrześcijańskiej miłości.W obecnym kontekście społecznym i kulturowym, w którym rozpowszechniona jest tendencja do relatywizowania prawdy, praktykowanie miłości w prawdzie pomaga ludziom zrozumieć, że stosując się do wartości chrześcijańskich jest nie tylko przydatne, ale niezbędne dla budowania dobrego społeczeństwa oraz prawdziwego integralnego rozwoju człowieka .Chrześcijaństwo miłości bez prawdy byłaby mniej lub bardziej wymienne z puli dobrych nastrojach, pomocne dla spójności społecznej, ale niewielkie znaczenie.Innymi słowy, nie będzie już żadnych prawdziwe miejsce dla Boga w świecie.Bez prawdy miłość ogranicza się do wąskiej dziedzinie pozbawionego relacji.Jest wyłączone z planów i procesów promowanie rozwoju człowieka uniwersalnego zakresu, w dialogu wiedzy i praktyki.
  3. );">5.Miłość to miłość otrzymał i podane.Jest to "łaska" (Charis).Jej źródłem jest źródło miłości Ojca do Syna, w Duchu Świętym.Miłość przychodzi do nas od Syna.Jest kreatywny miłość, przez którą jesteśmy, to odkupieńczej miłości, poprzez który jesteśmy odtworzone.Miłość objawia się i uobecnia przez Chrystusa (por. J 13,1) i "rozlana w naszych sercach przez Ducha Świętego" (Rz 5:05).Jako przedmiotu miłości Boga, mężczyźni i kobiety stają się podmiotami miłości i są powołani, aby się narzędziami łaski, tak aby szerzyć miłość Bożą i tworzyć więzi miłości.

Ten dynamiczny miłości otrzymał i podane jest co prowadzi do społecznego nauczania Kościoła, który jestcaritas in veritate in re sociali: głoszenie prawdy miłości Chrystusa w społeczeństwie.Doktryna ta jest służbą miłości, ale jego umiejscowienie jest prawda.Prawda zachowuje i wyraża moc Miłosierdzia, aby wyzwolić w ciągle zmieniających się wydarzeń z historii.Jest to jednocześnie prawdą wiary i dlatego zarówno różnicy oraz zbieżności tych dwóch pól poznawczych.Rozwój, dobrobyt społeczny, poszukiwanie zadowalającego rozwiązania poważnych problemów społeczno-ekonomicznych nękających ludzkość, wszyscy potrzebujemy tej prawdy.Co trzeba jeszcze to, że to prawda, powinien być kochany i wykazać.Bez prawdy, bez zaufania i miłości do tego, co jest prawdą, nie ma sumienia i odpowiedzialności społecznej, a działalność społeczna kończy się podaniem prywatnych interesów i logiki władzy, w wyniku podziałów społecznych, zwłaszcza w zglobalizowanym społeczeństwie w trudnych czasach, takich jak obecnie .

);">6. "Caritas in veritate"to zasada, wokół której doktryna społeczna Kościoła okazuje, zasada, która znajduje formę działania w kryteriach orientacyjnych działania moralnego.Chciałbym rozważyć dwa z nich w szczególności, o specjalnym znaczeniu dla zobowiązania do rozwoju w coraz bardziej zglobalizowanym społeczeństwie:sprawiedliwość i dobro wspólne.

Przede wszystkim sprawiedliwośćUbi societas, ibi ius.: każde społeczeństwo opracowuje własny system sprawiedliwościMiłość wykracza poza wymiarem sprawiedliwości, ponieważ kochać to znaczy dawać, oferować to, co jest "moje" do innych, ale nigdy nie brakuje sprawiedliwości , co skłania nas do dawania drugiej to, co jest "jego", co mu się należy z racji swego bytu lub jego działania.I nie może "dać" co moje do innych, bez uprzedniego dając mu to, co odnosi się do niego w sprawiedliwości.Jeśli będziemy kochać innych z miłością, to przede wszystkim mamy tylko do nich.Sprawiedliwość nie tylko nie jest obca miłości, nie tylko nie jest alternatywną albo równoległa droga do miłości: sprawiedliwość jest nieodłączna od miłości);">[1], i właściwych dla niego.Sprawiedliwość jest pierwszą drogą miłości i, w słowach Pawła VI, "minimalny środek" z niej);">[2], stanowi integralną część miłości "czynem i prawdą" (1 J 3,18), do którego w Saint John wzywa nas.Z jednej strony miłość domaga się sprawiedliwości: uznania i poszanowania słusznych praw poszczególnych osób i narodów.Dąży do budowaniaziemskiegowedług prawa i sprawiedliwości.Z drugiej strony, miłość przewyższa sprawiedliwość i uzupełnia ją zgodnie z logiką dawania i wybaczając);">[3].Ziemskiegojest promowany nie tylko przez relacje praw i obowiązków, ale w jeszcze większym i bardziej fundamentalnym stopniu relacji bezinteresowności, miłosierdzia i komunii.Dobroczynność zawsze objawia miłość Boga w ludzkich relacjach, jak również, że daje wartość teologiczną i zbawczą wszystkim zaangażowanie na rzecz sprawiedliwości w świecie.

  1. );">7.Innym ważnym czynnikiem jest wspólne dobro.Kochać kogoś, to pragnąć dobra tej osoby oraz do podjęcia skutecznych działań w celu jej zabezpieczenia.Obok dobra indywidualnego istnieje dobro, które jest związane z życiem w społeczeństwie: dobro wspólne.To jest dobra "nas wszystkich", składa się z jednostek, rodzin i grup pośrednich, które razem tworzą społeczeństwa);">[4].To dobrze, że nie szukali dla niego samego, ale dla ludzi, którzy należą do wspólnoty społecznej i które mogą tylko naprawdę i skutecznie realizować swoje dobro w nim.Pragnąćdobra wspólnegoi dążyć do niegojest wymóg sprawiedliwości i miłości.Zająć stanowisko dla dobra wspólnego jest z jednej strony być zatroskany, a z drugiej strony do korzystania z samego siebie, tego kompleksu instytucji, które dają struktury życia społecznego, prawnie, grzecznie, politycznie i kulturowo, co go zpolislub "miasto".Im bardziej staramy się zabezpieczyć dobro wspólne odpowiadającą na rzeczywiste potrzeby naszych sąsiadów, tym bardziej skutecznie kochamy je.Każdy chrześcijanin wezwany jest do tej miłości, w sposób odpowiadający jego powołania i w zależności od stopnia oddziaływania on dzierży wPolis.To jest droga instytucjonalna - możemy także nazwać to ścieżka polityczna - miłości, nie mniej doskonałe i skuteczne niż rodzaju miłości, która spotyka sąsiada bezpośrednio, poza pośrednictwa instytucjonalnegoPolis.Po ożywionej miłością, zaangażowanie na rzecz dobra wspólnego ma większą wartość niż tylko świeckie i polityczne stoisko będzie miało.Podobnie jak wszystkie zobowiązania do wymiaru sprawiedliwości, to ma miejsce w ramach zeznania Bożej miłości, która otwiera drogę do wieczności poprzez działania w czasie.Działalność człowieka ziemskiego, gdy inspirowane i podtrzymywane przez miłość, przyczynia się do budowania powszechnegomiasta Bożego, który jest celem historii ludzkiej rodziny.W coraz bardziej zglobalizowanym społeczeństwie, dobro wspólne i zaangażowanie na jego rzecz nie mogą nie przyjąć wymiar całej rodziny ludzkiej, to znaczy wspólnoty ludów i narodów,);">[5], w taki sposób, aby kształtowaćziemskiegow jedności i pokoju, czyniąc go w pewnym stopniu przewidywanie i zapowiedź niepodzielonegomiasta Bożego.
  2. );">8.W 1967 roku, kiedy wydał encyklikęPopulorum progressio, mój czcigodny poprzednik Paweł VI oświetlony wielki temat rozwoju narodów z blaskiem prawdy i łagodnym świetle miłości Chrystusa.Nauczał, że życie w Chrystusie jest pierwszym i zasadniczym czynnikiem rozwoju);">[6], który powierzył nam zadanie podróżujących drogą rozwoju całym naszym sercem i całym naszym inteligencji);">[7], to znaczy z żarem miłość i mądrością prawdy.To pierwotna prawda o Bożej miłości, łaski obdarzył nas, że otwiera nasze życie na dar i umożliwia nadzieję na "rozwoju całego człowieka i wszystkich ludzi");">[8], aby mieć nadzieję na postęp "od mniej ludzkie warunki do tych, które są bardziej ludzkie ");">[9], pobrane poprzez pokonywanie trudności, które są nieuchronnie napotkanych po drodze.

W odległości ponad czterdziestu latach od publikacji Encykliki zamierzam oddać hołd i uczcić pamięć wielkiego Papieża Pawła VI, ponowne jego nauki na tematintegralnego rozwoju człowiekai biorąc swoje miejsce w drodze, które wytyczono w taki sposób, stosować je do chwili obecnej.To ciągłe stosowanie współczesnych okolicznościach rozpoczęła się encykliceSollicitudo rei socialis, z którym Sługa Boży Papież Jan Paweł II wybrał z okazji dwudziestej rocznicy publikacjiPopulorum progressio.Do tego czasu, tylkoRerum novarumzostały upamiętnione w ten sposób.Teraz, kolejne dwadzieścia lat minęło, wyrażam przekonanie, żePopulorum progressiozasługuje, aby być uznane za "Rerum novarumobecnego wieku ", rzuca światło na drogę ludzkości w kierunku jedności.

  1. );">9.Miłość w prawdzie -caritas in veritate- to wielkie wyzwanie dla Kościoła w świecie, który staje się stopniowo i perwersyjnie globalizacji.Ryzyko naszych czasów jest to, żede factowspółzależność ludzi i narodów nie jest dopasowane etycznego oddziaływania sumień i umysłów, które dałyby podstawę do rozwoju prawdziwie ludzkiego.Tylko wmiłości, oświecony światłem rozumu i wiary, jest to możliwe do realizacji celów rozwojowych, które posiadają wartość, bardziej ludzkiego i humanizacji.Dzielenie się dobrami i zasobami, z których autentyczne wpływy rozwoju, nie jest gwarantowana przez postęp techniczny i relacje jedynie użyteczności, ale potencjał miłości, która przezwycięża zło dobrem (por. Rz 12,21), otwierając drogę ku wzajemność sumień i wolności.

Kościół nie ma do zaoferowania technicznych rozwiązań);">[10]i nie twierdzą, "aby w jakikolwiek sposób ingerować w politykę członkowskich".);">[11]Ona nie mają jednak misję prawdy do spełnienia, w każdym czasie i okolicznościach , dla społeczeństwa, które jest dostosowane do człowieka, jego godności, jego powołania.Bez prawdy, łatwo jest wpaść Empirysta i sceptycznego spojrzenia na życie, niezdolnych do wzrostu do poziomu praktyki z powodu braku zainteresowania uchwycenie wartości - czasem nawet znaczeń - z których można ocenić i skierować ją.Wierność człowiekowi wymagawierności prawdzie, która jako jedyna jestgwarancją wolności(por. J 8,32) imożliwość integralnego rozwoju ludzkiego.Z tego powodu Kościół szuka prawdy, niezmordowanie głosi i uznaje ją, gdziekolwiek to manifestuje.Ta misja jest coś prawdy, że Kościół nie może się wyrzec.Jej nauka społeczna stanowi szczególny wymiar tego głoszenia: jest służba prawdzie, która wyzwala.Otwarcie na prawdę, z zależności od tego, gałąź wiedzy chodzi, nauka społeczna Kościoła przyjmuje ją, zbiera w jedno fragmenty, w których jest często, i pośredniczy w ramach stale zmieniających się życiowych wzorców społeczeństwa ludów i narodów);">[12].

);">ROZDZIAŁ PIERWSZY

  1. );">10.świeże odczytanie Populorum progressio, ponad czterdzieści lat po jej publikacji, zachęca nas do wierności jego przesłanie miłości i prawdy, patrząc w ogólnym kontekście specyficznego magisterium Pawła VI oraz, bardziej ogólnie, w tradycji Nauka społeczna Kościoła.Ponadto potrzebna jest ocena różnych warunkach, w których jest problem rozwoju zaprezentowanych dzisiaj, w porównaniu z czterdzieści lat temu.Poprawny punkt widzenia, to jest to, że od tejTradycji apostolskiej wiary);">[13], zarówno starożytne dziedzictwo i nowych, z których poza Populorum progressiobyłaby dokumentem bez korzeni - i zagadnienia dotyczące rozwoju zostaną zmniejszone jedynie do danych socjologicznych.
  2. );">11.publikację Populorum progressionastąpiło bezpośrednio po zakończeniu Soboru Watykańskiego II, w jego otwarcia ust to wyraźnie wskazuje na jego ścisły związek z Rady);">[14].Dwadzieścia lat później, wSollicitudo rei socialis, Jan Paweł II, z kolei, podkreślił owocną współpracę wcześniejszego Encykliki z Radą, a szczególnie w Konstytucji duszpasterskiejGaudium et spes);">[15].Ja również pragnę przypomnieć o znaczeniu Soboru Watykańskiego II dla Encykliki Pawła VI i dla całego późniejszego Magisterium społecznego Papieży.Rada badane głębiej, co zawsze należało do prawdy wiary, a mianowicie, że Kościół, będąc w służbie Boga, pozostaje w służbie świata w kategoriach miłości i prawdy.Paweł VI określono od tej wizji w celu przekazania dwie ważne prawdy.Pierwsza jest taka, żecały Kościół, w całej jej istoty i działania - gdy głosi, kiedy obchodzi, kiedy wykonuje dzieła miłosierdzia - jest zaangażowana w promowanie integralnego rozwoju człowieka.Ma rolę publiczną ponad jej działalność charytatywną i edukacyjną: cała energia ona przynosi się do rozwoju ludzkości i powszechnego braterstwa objawia, kiedy jest w stanie działać w klimacie wolności.W nie kilka przypadków, że wolność jest utrudniona przez zakazy i prześladowania, albo jest ograniczona, gdy publiczna obecność Kościoła zostaje zredukowana do jej działalności charytatywnej sam.Druga prawda jest taka, żeautentyczny rozwój człowieka dotyczy całości osoby w każdym wymiarze);">[16].Bez perspektywy życia wiecznego, postęp ludzki na tym świecie jest zabroniony oddychania przestrzeni.Zamknięty w historii, to naraża się na ryzyko zmniejsza się do zaledwie akumulacji bogactwa, w ten sposób ludzkość traci odwagę, by być w służbie wyższych dóbr, na usługach wielkich i bezinteresownych inicjatyw zwanych dalej od powszechnej miłości.Człowiek nie rozwija się przez jego własnych uprawnień, ani rozwoju, mogą być po prostu przekazane do niego.W toku historii, to często twierdził, że tworzenie instytucji było wystarczające, aby zagwarantować spełnienie prawo ludzkości do rozwoju.Niestety, zbyt wiele zaufania został umieszczony w tych instytucjach, tak jakby były one w stanie dostarczyć pożądany cel automatycznie.W rzeczywistości, instytucje same w sobie nie wystarczą, ponieważ integralny rozwój ludzki jest przede wszystkim powołaniem, a więc wiąże się to bezpłatne przejęcie odpowiedzialności w solidarności ze strony wszystkich.Co więcej, taki rozwój wymaga transcendentnej wizji osoby, potrzebuje Boga: bez Niego rozwój albo zaprzeczyć, albo powierzone wyłącznie do człowieka, który wpada w pułapkę myślenia, może doprowadzić do własnego zbawienia, a kończy się promowanie odhumanizowanym forma rozwoju.Tylko poprzez spotkanie z Bogiem jesteśmy w stanie dostrzec w drugim coś więcej niż tylko stworzenia);">[17], do uznania boskiego obrazu w drugi, co naprawdę nadchodzi by go odkryć i dojrzewać w miłości, która "staje się obawa i troska o innych ".);">[18]
  3. );">12.Związek między Populorum progressioi Soboru Watykańskiego II nie oznacza, że Magisterium społecznym Pawła VI oznaczał zerwanie z, że z poprzednich papieży, ponieważ Rada stanowi głębszą eksplorację tego Magisterium w ciągłości życia Kościoła);">[19].W tym sensie, czystość nie jest obsługiwana przez niektórych abstrakcyjnych podziałów nauki społecznej Kościoła, które mają zastosowanie do nauczania papieskiego kategorie społeczne, które są zewnętrzne w stosunku do niej.To nie jest przypadek dwóch typologii nauki społecznej, jednym z pre-soborowej i jednym posoborowych, różniących się od siebie: przeciwnie, jestwolny nauka, spójna i jednocześnie zawsze nowa);">[20].Jest jedna rzecz, aby zwrócić uwagę na szczególne właściwości jednej encykliki lub innego, nauczania jednego lub innego Papieża, ale co innego zapominać o spójności całego doktrynalnejkorpusu);">[21].Spójność nie oznacza układ zamknięty wręcz przeciwnie, to znaczy dynamiczna wierność światło odbierane.Doktryna społeczna Kościoła oświeca światłem z niezmiennym nowe problemy, które są stale pojawiające się);">[22].To zabezpiecza stałą i historycznego charakteru doktrynalnego "dziedzictwo");">[23], które z jego specyficznych cech, jest nieodłączną częścią wciąż żywą Tradycję Kościoła);">[24].Nauka społeczna zbudowana jest na fundamencie przekazane przez Apostołów, Ojców Kościoła, a następnie odbierane i dalej zbadane przez wielkich chrześcijańskich lekarzy.Ta doktryna wskazuje ostatecznie do nowego człowieka, do "ostatniego Adama, [który] stał się duchem ożywiającym" (1 Kor 15:45), zasady miłosierdzia, które "nigdy się nie kończy" (1 Kor 13:8).Jest to potwierdzone przez świętych i przez tych, którzy oddali życie za Chrystusa Zbawiciela na polu sprawiedliwości i pokoju.Jest wyrazem prorocze zadanie Papieży dać wskazówki apostolskiej do Kościoła Chrystusa i rozpoznawać nowe wymogi ewangelizacji.Z tych powodów,Populorum progressio, położony w wielkim nurcie Tradycji, można jeszcze mówić do nas dzisiaj.
  4. );">13.Oprócz ważne ogniwo z całości nauki społecznej Kościoła,Populorum progressiojestściśle związana z ogólną magisterium Pawła VI, w szczególności jego Magisterium społecznego.Jego nauczanie było z pewnością wielkie znaczenie społeczne: podkreślił niezbędną wagę Ewangelii dla budowania społeczeństwa zgodnie z wolnością i sprawiedliwością, w idealnej i historycznej perspektywie cywilizacji animowanych przez miłość.Paweł VI wyraźnie rozumieć, że kwestia społeczna stała się na całym świecie);">[25], a on chwycił połączeń między impuls w kierunku zjednoczenia ludzkości i chrześcijańskim ideałem jednej rodziny ludów w solidarności i braterstwa.Z pojęciem rozwoju, rozumianego w ludzkiego i warunkach chrześcijańskie, on zidentyfikowany serce chrześcijańskiego orędzia społecznegoi zaproponował miłość chrześcijańską jako główny życie w służbie rozwoju.Motywowane chęcią kochać Chrystusa w pełni widoczne dla współczesnych mężczyzn i kobiet, Paweł VI skierowana ważne pytania etyczne, solidnie, bez ulegania słabości kultury swoich czasów.
  5. );">14.W liście apostolskim Octogesima Adveniensz 1971 r., Paweł VI odzwierciedlenie w rozumieniu polityki, aniebezpieczeństwo stanowiły przez utopijnych i ideologiczne wizje, które stawiają swoje wymiary etyczne i ludzkie w niebezpieczeństwie.Są to sprawy ściśle związane z rozwojem.Niestety, negatywne ideologie nadal się rozwijać.Paweł VI ostrzegał już przed ideologią technokratyczny tak powszechne dziś);">[26], w pełni świadomi wielkiego niebezpieczeństwa powierzenia cały proces rozwoju do samej technologii, ponieważ w ten sposób, że to brak kierunku.Technologia, oglądany w sobie, jest ambiwalentny.Jeśli z jednej strony, niektórzy dzisiaj byliby skłonni powierzyć cały proces rozwoju technologii, z drugiej strony jesteśmy świadkami przypływ ideologii, które zaprzeczająw totosamą wartość rozwoju, widząc w nim radykalnie anty-ludzkie i jedynie źródło degradacji.Prowadzi to do odrzucenia, nie tylko zniekształcony i niesprawiedliwy sposób, w którym postęp jest czasami skierowane, ale również samych odkryć naukowych, które, jeśli dobrze wykorzystane, może służyć jako szansa rozwoju dla wszystkich.Idea świata bez rozwoju wskazuje na brak zaufania do człowieka i do Boga.Jest więc poważnym błędem niedocenianie ludzką zdolność do sprawowania kontroli nad odchyleń rozwoju lub pominąć faktu, że człowiek jest konstytucyjnie ukierunkowanej "jako bardziej".Idealizowania postępu technicznego lub kontemplując utopii powrotu do pierwotnego stanu naturalnego ludzkości, są dwa przeciwstawne sposoby odłączania postępu od jego oceny moralnej, a więc od naszej odpowiedzialności.
  6. );">15.Dwie kolejne dokumenty Pawła VI, bez bezpośredniego związku z nauką społeczną - EncyklikaHumanae Vitae(25 lipca 1968) i Adhortacja apostolskaEvangelii nuntiandi(8 grudnia 1975) - są bardzo ważne dla wyznaczającejpełni ludzkiego sensu rozwoju, które Kościół proponuje.Jest zatem pomocne następujące teksty też w odniesieniu doPopulorum progressio.

Adhortacja apostolska Evangelii nuntiandi, ze swej strony, jest bardzo ściśle związana z rozwojem, zważywszy, że w słowach Pawła VI, "ewangelizacja nie będzie pełna, jeśli nie brać pod uwagę nieustanne wzajemne Ewangelii i od konkretnego życia człowieka, . zarówno osobistego i społecznego ");">[30]"Między ewangelizacji i promocji człowieka - rozwój i wyzwolenie - w rzeczywistości są głębokie linki");">[31]: na podstawie tego wglądu, Paweł VI wyraźnie przedstawione relacje między głoszeniem Chrystusa i postęp jednostki w społeczeństwie.świadectwa miłości Chrystusa, poprzez dzieła sprawiedliwości, pokoju i rozwoju, jest nieodłączną częścią ewangelizacji, ponieważ Jezus Chrystus, który nas kocha, dotyczy całej osoby.Te ważne nauki tworzą podstawę aspekcie misyjnym);">[32]nauki społecznej Kościoła, która jest istotnym elementem ewangelizacji);">[33]. Doktryna społeczna Kościoła głosi i daje świadectwo wiary.Jest to niezbędne narzędzie i ustawienie formacji w wierze.

);">. 16.Populorum progressio Paweł VI nauczał, że postęp w jego pochodzenia i istoty, jest przede wszystkimpowołanie: "w projekcie Boga, każdy człowiek jest powołany do rozwijania samego siebie, za każde życie jest powołaniem. ");">[34]To jest to, co daje legitymację do udziału Kościoła w całej kwestii rozwoju.Jeśli rozwój dotyczyły jedynie technicznych aspektów życia ludzkiego, a nie ze znaczeniem pielgrzymowania człowieka przez dzieje w towarzystwie swoich bliźnich, ani identyfikacji cel tej podróży, to Kościół nie jest uprawniony do wypowiadania się na nim .Paweł VI, podobnie jak przed nim Leona XIII w Rerum novarum);">[35], wiedział, że przeprowadzenie obowiązek właściwego do jego gabinetu, rzucając światło Ewangelii na kwestie społeczne swoich czasów);">[36].

Traktowaćrozwój jako powołaniejest rozpoznanie, z jednej strony, że wywodzi się od transcendentnego wezwania, az drugiej strony, że nie jest w stanie dalej, na własną rękę, z dostarczeniem jego ostateczny sens.Nie bez powodu słowo "powołanie" występuje także w innym fragmencie Encykliki, gdzie czytamy: "Nie ma prawdziwego humanizmu, ale ten, który jest otwarty na Absolut, i jest świadomy powołania, które daje życie ludzkie swoje prawdziwe znaczenie ".);">[37]Ta wizja rozwoju jest w sercuPopulorum progressio, i to leży za wszystkie refleksje Pawła VI na temat wolności, na prawdzie i miłości w rozwoju.Jest to również główny powód, że Encyklika jest wciąż na czasie w naszych czasach.

);">. 17powołanie jest wezwaniem, które wymaga wolnej i odpowiedzialnej odpowiedzi.Integralny rozwój ludzki zakłada odpowiedzialną wolnośćjednostki i narodów: nie struktura może zagwarantować rozwój ponad ludzkiej odpowiedzialności.W "typy mesjanizmu, które dają obietnice, ale tworzyć iluzje");">[38]zawsze budują swoje sprawy na negacji transcendentnej wymiaru rozwoju, w przekonaniu, że to leży całkowicie w ich dyspozycji.To fałszywe bezpieczeństwo staje się słabością, ponieważ wymaga redukcji człowieka do uległości, do zaledwie środków do rozwoju, a pokora tych, którzy przyjmują powołania przekształca się prawdziwej autonomii, ponieważ ustawia je za darmo.Paweł VI nie miał wątpliwości, że przeszkody i form klimatyzacji pomieścić rozwoju, ale był też pewien, że "każda z nich pozostaje, co się te wpływy wpływających go głównym sprawcą własnego sukcesu lub porażki.");">[39]tej wolności dotyczy typ rozwoju rozważamy, ale również wpływa sytuacji niedorozwoju, które nie wynikają z przypadku lub konieczności historycznej, ale można przypisać odpowiedzialności człowieka.To dlatego "narody w głód robią dramatyczny apel do narodów opływających w bogactwa");">[40].To też jest powołanie, wezwanie skierowane przez wolne tematy do innych darmowych przedmiotów na rzecz założenia wspólnej odpowiedzialności.Paweł VI miał głębokie poczucie znaczenia struktur gospodarczych i instytucji, ale miał równie wyraźne poczucie swojej natury jako narzędzi ludzkiej wolności.Tylko wtedy, gdy jest on wolny rozwój może być integralnie ludzki; tylko w klimacie odpowiedzialnej wolności może rosnąć w sposób zadowalający.

  1. );">18.Poza tym wymaga wolności,integralny rozwój człowieka jako powołanie wymaga również poszanowania swojej prawdy.Powołanie do postępu prowadzi nas do "zrobić więcej, wiedzą więcej i mieć więcej, aby być bardziej");">[41].Ale na tym polega problem: co to znaczy "być więcej"?Paweł VI odpowiada na pytanie, podając istotną jakość "autentyczne" rozwoju: to musi być "integralny, to znaczy, że musi promować dobro każdego człowieka i całego człowieka");">[42].Wśród różnych konkurencyjnych wizjach antropologicznych przedstawionych w dzisiejszym społeczeństwie, nawet bardziej niż w czasie Pawła VI, wizja chrześcijańska ma szczególną cechę twierdząc, i uzasadnienie bezwarunkowej wartości osoby ludzkiej oraz sensu swego wzrostu.Christian powołanie do rozwoju pomaga w promowaniu postępu wszystkich ludzi i całego człowieka.Jak Paweł VI napisał: "To, co posiadają ważny jest człowiek, każdy człowiek i każda grupa ludzi, a my nawet obejmować całą ludzkość");">[43].W promowaniu rozwoju, wiara chrześcijańska nie polega na przywileju lub pozycji władzy, ani nawet na zasługi chrześcijan (chociaż te istniały i będą istnieć obok naturalnych ograniczeń));">[44], ale tylko w Chrystusie, do którego każdy autentyczne powołanie do integralnego rozwoju człowieka musi być skierowany.Ewangelia jest podstawą rozwoju, ponieważ w Ewangelii Chrystusa ", już w samym objawieniu tajemnicy Ojca i Jego miłości objawia w pełni ludzkość do siebie");">[45].Prowadzone przez swego Pana, Kościół bada znaki czasu i interpretuje je, oferując świat ", co ona posiada jako jej charakterystyczny atrybut: globalną wizję człowieka i rodzaju ludzkiego");">[46].Właśnie dlatego, że Bóg daje zdecydowane "tak" dla człowieka);">[47], człowiek nie może nie otworzyć się na Boże powołanie do prowadzenia własnego rozwoju.Prawda o rozwoju polega na jej kompletność: jeśli nie obejmują całego człowieka i każdego człowieka, to nie jest prawdziwy rozwój.To jest główne przesłaniePopulorum progressio, ważne na dziś i na zawsze.Integralny rozwój ludzki na płaszczyźnie naturalnej, jako odpowiedź na powołanie od Boga Stwórcy);">[48], wymaga samorealizacji w "transcendentne humanizmu, który daje [człowiekowi] jego największą doskonałość: To jest najwyższy cel osobistego rozwoju ");">[49].Powołanie chrześcijańskie do takiego rozwoju dotyczy zatem zarówno płaszczyźnie naturalnej i nadprzyrodzonej płaszczyźnie, co jest, dlaczego, "gdy Bóg jest przyćmione, nasza zdolność rozpoznawania naturalnego porządku, celu i" dobra "zaczyna słabnąć");">[50].
  2. );">19.Wreszcie wizja rozwoju jako powołania, niesie ze sobącentralne miejsce miłości w ramach tego rozwoju.Paweł VI w swej encyklicePopulorum progressio, zwrócił uwagę, że przyczyny niedorozwoju nie są przede wszystkim materialnego porządku.Zaprosił nas do poszukiwania ich w innych wymiarach człowieka: przede wszystkim, w woli, która często zaniedbuje obowiązki solidarności, po drugie w myśli, które nie zawsze dają prawidłowy kierunek woli.Stąd, w dążeniu do rozwoju, nie ma potrzeby "głębokiej myśli i refleksji mędrców w poszukiwaniu nowego humanizmu, który pozwoli współczesnego człowieka, aby znaleźć się na nowo");">[51].Ale to nie wszystko.Niedorozwój ma jeszcze ważniejszą przyczynę niż brak głębokiej myśli: to jest "brak braterstwa między ludźmi i narodami");">[52].Będzie to kiedykolwiek możliwe do uzyskania tego braterstwa ludzkim wysiłkiem sam?Społeczeństwo coraz bardziej zglobalizowanym, to czyni nas sąsiadów, ale nie czyni nas braćmi.Powodem, przez siebie, jest w stanie uchwycić równości mężczyzn i nadania stabilności ich obywatelskiej koegzystencji, ale nie można ustalić braterstwo.Ten pochodzi z transcendentnego powołania od Boga Ojca, który nas pierwszy umiłował, ucząc nas przez Syna, co jest miłość braterska.Paweł VI, przedstawiając różne poziomy procesu rozwoju człowieka, umieszczone na szczycie, po wspomnieć wiarę, "jedność w miłości Chrystusa, który wzywa nas do dzielenia jako synowie w życiu Boga żywego, Ojca wszystkich ");">[53].
  3. );">20.Perspektywy te,Populorum progressiootwiera, pozostają podstawowe dla dając przestrzeń do oddychania i kierunek naszemu zaangażowaniu na rzecz rozwoju narodów.Ponadto,Populorum progressiowielokrotnie podkreślapilną potrzebę reformy);">[54], w obliczu wielkich problemów niesprawiedliwości w rozwoju narodów, to wzywa do odważnego działania, które należy podjąć bezzwłocznie.Topilna jest także konsekwencją miłości w prawdzie.To jest miłość Chrystusa, która prowadzi nas na: "Caritas Christi urget nos"(2 Kor 5:14).Pilność jest wpisana nie tylko w rzeczy, nie wynika wyłącznie z krótkich odstępach wydarzeń i problemów, ale także z bardzo sprawa, że w grę wchodzi: tworzenie autentycznego braterstwa.

Znaczenie tego celu jest takie, aby domagać się naszą otwartość, aby zrozumieć go w głębi i zmobilizować się na poziomie "serce", tak aby zapewnić, że obecne procesy gospodarcze i społeczne ewoluują w kierunku w pełni człowieka efektów.

);">ROZDZIAŁ DRUGI

Rozwój człowieka
w naszych czasach

  1. );">21.Paweł VI miałprzegubowy wizji rozwoju.Zrozumiał, termin do wskazania celu ratowania ludzi, a przede wszystkim z głodu, nędzy, chorób endemicznych i analfabetyzmu.Z ekonomicznego punktu widzenia, to oznaczało ich aktywnego udziału, na równych warunkach w międzynarodowym procesie ekonomicznym, ze społecznego punktu widzenia, to znaczy ich ewolucji do wykształconych społeczeństwach naznaczonych solidarności, z politycznego punktu widzenia, to znaczy konsolidacja systemów demokratycznych mogących zapewnić wolność i pokój.Po tylu latach, jak obserwujemy z niepokojem rozwój sytuacji i perspektyw na kolejnych kryzysów, które nękają świat dziśpytamy, w jakim stopniu oczekiwania Pawła VI zostały spełnioneprzez model rozwoju przyjęty w ostatnich dziesięcioleciach.Uznajemy zatem, że Kościół miał dobry powód, aby obawiać się o zdolności społeczeństwa czysto technologicznego, aby ustawić realistyczne cele i zrobić dobry użytek z instrumentów, którymi dysponuje.Zysk jest pożyteczny, jeśli służy ona jako środek w kierunku końca, który zapewnia poczucie zarówno z, jak to produkować i jak zrobić z niego dobry użytek.Po zysk staje się wyłącznym celem, jeśli jest produkowany przez niewłaściwych środków i bez wspólnego dobra jako ostatecznego końca, ryzykuje zniszczenia bogactwa i tworzenia ubóstwa.Rozwój gospodarczy, że Paweł VI nadzieję zobaczyć miała produkować realny wzrost, z korzyścią dla wszystkich i naprawdę trwały.Prawdą jest, że wzrost ma miejsce, i nadal jest pozytywnym czynnikiem, który podniósł miliardy ludzi z nędzy - ostatnio to dał wielu krajach możliwość stania się skutecznymi graczami w polityce międzynarodowej.Trzeba jednak przyznać, że ten sam wzrost gospodarczy był i nadal jest przygnieciony przezawarie i dramatycznymi problemami, jeszcze bardziej podkreślone przez obecny kryzys.To daje nam wyboru, które nie mogą być odłożone w sprawie nie mniej niż los człowieka, który zresztą nie może abstrahować od jego charakteru.Siły techniczne w grze, globalne współzależności, szkodliwe skutki dla realnej gospodarki w dużej mierze źle zarządzanej i spekulacyjnego wykorzystywania finansowego, migracji na wielką skalę ludów, często prowokowane przez niektórych szczególnych okolicznościach, a następnie podano zbyt mało uwagi, nieuregulowane eksploatacja Ziemi zasoby: wszystko to prowadzi nas dzisiaj do refleksji na temat środków, które byłyby konieczne, aby zapewnić rozwiązanie problemów, które są nie tylko nowe w porównaniu do tych, skierowanych przez Papieża Pawła VI, ale także, i przede wszystkim, decydującego wpływu na obecne i przyszłe dobro ludzkości.Różne aspekty kryzysu, jego rozwiązań, a wszelkie zmiany, które w przyszłości mogą przynieść, są coraz bardziej ze sobą powiązane, wzajemnie się implikują, wymagają nowych wysiłków całościowego zrozumienia inowej syntezy humanistycznej.Złożoność i powagę obecnej sytuacji gospodarczej słusznie spowodować nam obawy, ale musimy przyjąć realistyczne podejście, jak wziąć się z ufnością i nadzieją na nowe zadania, do których jesteśmy zwane perspektywą świecie potrzebuje głębokiej odnowy kulturowej, Świat, który musi odnaleźć fundamentalne wartości, na których można budować lepszą przyszłość.Obecny kryzys zmusza nas do ponownego zaplanować naszą podróż, aby ustawić sobie nowych zasad i do odkrywania nowych form zaangażowania, do korzystania z pozytywnych doświadczeń i odrzucenia negatywnych.Kryzys staje sięokazją do rozeznania, w którym kształtować nową wizję przyszłości.W tym duchu, z ufnością, a nie rezygnacji, należy rozwiązać trudności obecnego czasu.
  2. );">22.Dzisiaj obraz rozwoju jestwiele nakładających się warstw.Aktorzy i przyczyny zarówno zapóźnienia i rozwoju są wielorakie, usterek i zasługi są zróżnicowane.Ten fakt powinien skłonić nas do uwolnienia się od ideologii, które często upraszczają rzeczywistość w sztucznych sposobów, i powinno prowadzić nas do zbadania obiektywnie cały ludzki wymiar problemów.Jako Jan Paweł II już zaobserwować, linia demarkacyjna między krajami bogatymi i biednymi jest już tak oczywiste, jak to było w czasiePopulorum progressio);">[55].bogactwo na świecie rośnie w wartościach bezwzględnych, ale nierówności na wzrost.W bogatych krajach, nowe sektory społeczeństwa ulegają ubóstwa i nowe formy ubóstwa pojawiają.W biedniejszych obszarach niektóre grupy cieszą się swego rodzaju "nadrozwoju" w sposób rozrzutny i konsumpcyjnej naturze, stanowi niedopuszczalne kontrast z trwających dehumanizacji sytuacji niedostatku."Skandal rażących nierówności");">[56]nadal.Korupcja i nielegalność są jeszcze widoczne w prowadzeniu klasy ekonomicznej i politycznej w krajach bogatych, starych i nowych, jak iw biednych.Wśród tych, którzy czasami nie przestrzegają praw człowieka pracowników są duże przedsiębiorstwa wielonarodowe jak i lokalni producenci.Pomoc międzynarodowa była często niezgodnie z jego odpowiednich końcach, poprzez działania nieodpowiedzialnych zarówno w łańcuchu dawców i wewnątrz, że beneficjentów.Podobnie w kontekście niematerialnych lub kulturowych przyczyn rozwoju i niedorozwoju, znajdujemy te same wzorce odpowiedzialności reprodukowane.Ze strony krajów bogatych jest nadmierny zapał do ochrony wiedzy przez zbyt sztywne korzystanie z prawa własności intelektualnej, zwłaszcza w dziedzinie opieki zdrowotnej.W tym samym czasie, w niektórych krajach ubogich, wzorce kulturowe i normy zachowań społecznych, które utrudniają utrzymują proces rozwoju.
  3. );">23.Wiele obszarów globu dzisiaj znacznie się zmieniły, choć w problematycznych i różnymi drogami, a tym samym ich miejsce wśród wielkich mocarstw przeznaczonych do odgrywają ważną rolę w przyszłości.Jednak należy podkreślić, żepostęp w rodzaju jedynie gospodarczego i technologicznego jest niewystarczająca.Rozwój musi przede wszystkim być prawdziwe i integralne.Sam fakt wyjścia z zacofania gospodarczego, choć samo w sobie pozytywne, nie rozwiązuje złożonej problematyki promocji człowieka ani dla krajów, które są pionierem takiego postępu, ani do tych, które są już rozwinięte gospodarczo, ani nawet tych, które są nadal ubogich, które nie może cierpieć tylko przez dawnych form wyzysku, ale także przed negatywnymi skutkami wzrostu oznaczonego za nieprawidłowości i zaburzenia równowagi.

Po upadku systemów ekonomicznych i politycznych w krajach komunistycznych Europy Wschodniej i na końcu tzwprzeciwstawnych bloków, było potrzebne kompletne ponowne badanie rozwoju.Papież Jan Paweł II wzywał do tego, kiedy w 1987 roku wskazał na istnienie tych bloków jako jedna z głównych przyczyn niedorozwoju);">[57], ponieważ polityka wycofała środki z gospodarki oraz kultury i ideologii hamował wolność.Ponadto, w 1991 roku, po wydarzeniach roku 1989, prosił, że w związku z zakończeniem bloków, nie powinno być kompleksowe nowy plan rozwoju, nie tylko w tych krajach, ale także na Zachodzie i w tych częściach Świat, który był w procesie ewolucji);">[58].Cel ten został osiągnięty tylko w części, a wciąż jest realne obowiązkiem, który musi być rozładowana, może w drodze wyborów, które są niezbędne do przezwyciężenia obecnych problemów gospodarczych.

  1. );">24.świat, że Paweł VI miał przed nim - nawet jeśli społeczeństwo już rozwinęła się do tego stopnia, że mógł mówić o kwestiach społecznych w ujęciu globalnym - nadal znacznie mniej zintegrowane niż dzisiejszym świecie.Działalność gospodarcza i proces polityczny w dużej mierze prowadzone były zarówno w tym samym obszarze geograficznym, a zatem mogą karmić się nawzajem.Produkcja miała miejsce głównie w obrębie granic państwowych, a inwestycje finansowe miały raczej ograniczony krążenie poza granicami kraju, tak aby polityka wielu państwach nadal może określić priorytety gospodarki i do pewnego stopnia regulować jego wydajność przy użyciu narzędzia do ich dyspozycji.Stąd Populorum progressioprzypisany centralne, choć nie wyłączne, rolę do "władz publicznych");">[59].

W naszych czasach, państwo znajdzie się konieczności zajęcia się ograniczenia jej suwerenności nałożonej przez nowy kontekst handlu międzynarodowego i finansów, który charakteryzuje się rosnącą mobilnością zarówno kapitału finansowego i środków produkcji, materiałów i nieistotne.Ten nowy kontekst zmienił siłę polityczną Zjednoczonych.

Dziś, gdy bierzemy do serca wnioski z obecnego kryzysu gospodarczego, który widzi państwawładze publicznebezpośrednio zaangażowane w naprawianiu błędów i usterek, wydaje się bardziej realistyczna doponownej oceny ich rolii ich uprawnienia, które należy roztropnie recenzja i przebudowany w taki sposób, aby umożliwić im, być może za pośrednictwem nowych form zaangażowania, aby sprostać wyzwaniom współczesnego świata.Po rola władz publicznych jest bardziej jasno określone, można przewidzieć wzrost nowych form partycypacji politycznej, krajowym i międzynarodowym, które zaszły dzięki działalności organizacji działających w społeczeństwie obywatelskim, w ten sposób ma być nadzieję, że zainteresowanie i udział w obywatelskiejpublica resstaną się bardziej głęboko zakorzenione.

  1. );">25.Z punktu widzenia społecznego, systemy ochrony i opieki, obecne już w wielu krajach, w dzień, Pawła VI, z trudem i mogłem go znaleźć jeszcze trudniej w przyszłości realizować swoje cele prawdziwej sprawiedliwości społecznej w dzisiejszym znacząco zmienił środowisko.Globalny rynek jest stymulowany przede wszystkim ze strony krajów bogatych, poszukiwanie obszarów, w których do outsourcingu produkcji przy niskich kosztach w celu obniżenia cen wielu towarów, zwiększenie siły nabywczej, a tym samym przyspieszenie tempa rozwoju w Warunki korzystania z większej dostępności towarów konsumpcyjnych na rynku krajowym.W związku z tym, że rynek skłonił nowe formy konkurencji między państwami, jak starają się przyciągnąć zagraniczne firmy do tworzenia ośrodków produkcyjnych, za pomocą różnych instrumentów, w tym korzystnych systemów podatkowych i deregulacji rynku pracy.Procesy te doprowadziły doredukcji systemów zabezpieczenia społecznego, co cena do zapłacenia za poszukiwanie większą przewagę konkurencyjną na globalnym rynku, co w konsekwencji grozi poważnym dla praw pracowników, dla fundamentalnych praw człowieka oraz dla solidarności związanego z tradycyjnymi formami państwa socjalnego.Systemy zabezpieczenia społecznego mogą utracić zdolność do wykonywania swoich zadań, zarówno w krajach rozwijających się oraz w tych, które były jednymi z najwcześniej rozwijać, jak również w krajach ubogich.Polityka tutaj budżetowe, z cięć w wydatkach socjalnych często pod naciskiem międzynarodowych instytucji finansowych, mogą zostawić obywateli bezsilni w obliczu starych i nowych zagrożeń, takich bezsilność jest zwiększona o braku skutecznej ochrony ze strony stowarzyszeń pracowniczych.Poprzez połączenie zmian społecznych i gospodarczych,organizacji związkowychwystąpić większe trudności w wypełnianiu ich zadania reprezentowania interesów pracowników, częściowo dlatego, że rządy, ze względów ekonomicznej użyteczności, często ograniczenia wolności lub zdolność negocjacyjną związków zawodowych.Stąd tradycyjne sieci solidarności coraz więcej przeszkód do pokonania.Powtarzające się rozmowy emitowane w nauce społecznej Kościoła, poczynając od Rerum novarum);">[60], na rzecz wspierania stowarzyszeń pracowniczych, które mogą bronić swoich praw musi być zatem zaszczyt dziś jeszcze bardziej niż w przeszłości, jako szybkie i dalekowzrocznej odpowiedzi na pilną potrzebę nowych form współpracy na poziomie międzynarodowym, jak i na poziomie lokalnym.

Mobilność siły roboczej, związany z klimatem deregulacji, jest ważnym zjawiskiem w pewnych pozytywnych aspektów, ponieważ może stymulować produkcję bogactwa i wymiany kulturalnej.Niemniej jednak niepewność co do warunków pracy spowodowanych mobilności i deregulacji, gdy staje się endemiczna, ma tendencję do tworzenia nowych form niestabilności psychicznej, powodujące trudności w kucie spójnych planów życiowych, w tym, że małżeństwa.Prowadzi to do sytuacji, w ludzkiej spadku, nie mówiąc już o odpadach zasobów społecznych.W porównaniu z ofiar społeczeństwa przemysłowego w przeszłości, dzisiaj bezrobocie prowokuje nowe formy marginalizacji gospodarczej, a obecny kryzys może tylko pogarszają jeszcze tę sytuację.Bez pracy lub uzależniona od pomocy publicznej lub prywatnej, przez dłuższy czas osłabia wolność i kreatywność osoby i jego rodziny i relacji społecznych, powodując wielkie cierpienia psychiczne i duchowe.Chciałbym przypomnieć wszystkim, a zwłaszcza rządy zaangażowane w zwiększaniu zasobów gospodarczych i społecznych na świecie, żekapitał podstawowy należy ocalić i docenić jest człowiek, osoba ludzka w swej integralności: "Człowiek jest źródłem, celem i celem całego życia gospodarczego i społecznego ");">[61].

  1. );">26.Na płaszczyźnie kulturowej, w porównaniu z dniem Pawła VI, różnica jest jeszcze bardziej wyraźna.W tym czasie hodowle stosunkowo dobrze określone i miały większe możliwości obrony przed próbami połączyć je w jeden.Dziś możliwościinterakcji między kulturamiznacznie wzrosły, co doprowadziło do nowych otworów dla dialogu międzykulturowego: dialog, który, jeśli ma być skuteczna, musi ustawić się z głęboko zakorzenionej wiedzy specyficznej tożsamości różnych partnerów w dialogu .Niech to nie można zapominać, że zwiększona komercjalizacja wymiany kulturalnej dziś prowadzi do dwukrotnego niebezpieczeństwie.Po pierwsze, można zaobserwowaćeklektyzm kulturowe, który jest często przyjmuje bezkrytycznie: Hodowle prostu umieszczone obok siebie, widoczne jako zasadniczo równoważne i wymienne.To łatwo daje się do relatywizmu, która nie służy prawdziwego dialogu międzykulturowego; na płaszczyźnie społecznej, relatywizm kulturowy powoduje, że grupy kulturowe współistnieć obok siebie, ale pozostają odrębne, bez autentycznego dialogu, a więc bez prawdziwej integracji.Po drugie, istnieje niebezpieczeństwo przeciwny, że zniwelacji kulturoweji masowe przyjęcia rodzaje zachowań i stylów życia.W ten sposób traci się z pola widzenia głębokie znaczenie kultury różnych narodów, tradycji różnych narodów, w którym definiuje się indywidualnie w odniesieniu do życia podstawowe pytania);">[62].Co eklektyzm i wypoziomowanie kulturowe mają wspólnego jest oddzielenie kultury od natury ludzkiej.Tak więc, nie można już kultur określają się w naturze, które ich przerasta);">[63], a człowiek kończy się zredukowane do samej statystyki kultury.Gdy tak się stanie, ludzkość prowadzi nowych zagrożeń zniewolenia i manipulacji.

);">. 27Życie w wielu biednych krajach jest nadal bardzo niepewna jako konsekwencja braku żywności, a sytuacja może się pogorszyć:głódwciąż zbiera ogromne liczby ofiar wśród tych, którzy, podobnie jak Łazarz, nie mogą zająć ich miejsce na bogacza Stół, wbrew nadziei wyrażanych przez Pawła VI);">[64].nakarmić głodnych(por. Mt 25, 35, 37, 42) to imperatyw etyczny dla Kościoła powszechnego, jak ona reaguje na nauczaniu swego Założyciela, Pana Jezus, dotyczące solidarności i dzielenia się towarów.Ponadto wyeliminowanie głodu na świecie ma też, w epoce globalnej, stać się wymogiem dla zapewnienia pokoju i stabilności na świecie.Głód nie jest tak bardzo uzależnione od braku istotnych rzeczy, jak na brak środków społecznych, z których najważniejsze to instytucjonalne.Czego brakuje, innymi słowy, jest sieć instytucji gospodarczych w stanie zagwarantować stały dostęp do wystarczającej ilości pożywienia i wody dla potrzeb żywieniowych, a także zdolny do rozwiązywania podstawowych potrzeb i potrzeb wynikających z prawdziwych kryzysów żywnościowych, czy z przyczyn naturalnych lub nieodpowiedzialność polityczną, krajowym i międzynarodowym.Problem braku bezpieczeństwa żywnościowego należy się zająć w perspektywie długoterminowej, eliminując przyczyny strukturalne, które dają podstawy do tego i promujących rozwój rolnictwa w krajach biedniejszych.Można to zrobić, inwestując w infrastrukturę obszarów wiejskich, systemów nawadniania, transportu, organizacji rynków, a także w rozwoju i upowszechniania technologii rolniczych, które mogą jak najlepszego wykorzystania zasobów ludzkich, naturalnych i społeczno-ekonomicznych, które są łatwiej dostępne na poziomie lokalnym, przy jednoczesnym zagwarantowaniu ich trwałość w dłuższej perspektywie, jak również.Wszystko to musi być realizowane przy udziale lokalnych społeczności w wybory i decyzje, które mają wpływ na użytkowanie gruntów rolnych.Z tego punktu widzenia, to może być przydatne, aby rozważyć nowe możliwości, które otwierają się poprzez właściwe wykorzystanie tradycyjnych jak i innowacyjnych technik rolniczych, zawsze zakładając, że zostały one ocenione, po wystarczającej testów, za właściwe, z poszanowaniem środowiska naturalnego i uprzejmy do potrzeb najuboższej ludności.W tym samym czasie, kwestia sprawiedliwej reformy agrarnej w krajach rozwijających się nie powinny być ignorowane.Prawo do żywności, takich jak prawo do wody, ma ważne miejsce w ramach realizacji innych praw, poczynając od podstawowego prawa do życia.Dlatego konieczne jest, aby pielęgnować sumienia publicznego, które uzna zażywność i dostęp do wody jako uniwersalne prawa wszystkich ludzi, bez różnicy czy dyskryminacji);">[65].Ważne jest ponadto, aby podkreślić, że solidarność z biednymi krajami w procesie rozwoju może wskazywać na rozwiązanie obecnego kryzysu światowego, jak politycy i dyrektorzy instytucji międzynarodowych zaczęły odczuwać w ostatnim czasie.Poprzez wsparcie dla ubogich gospodarczo krajów za pomocą planów finansowych inspirowanych solidarności - tak, że kraje te mogą podjąć kroki w celu zaspokojenia popytu własnych obywateli "dla towarów konsumpcyjnych i rozwoju - nie tylko może być prawdziwy wzrost gospodarczy generowany, ale wkład może być wykonane w kierunku podtrzymania zdolności produkcyjnych krajów bogatych, które ryzykują wykradzenie przez kryzys.

  1. );">28.Jednym z najbardziej uderzających aspektów rozwoju w chwili obecnej jest ważna kwestiaszacunku dla życia, które nie mogą w żaden sposób być oderwana od kwestii dotyczących rozwoju ludów.Jest to aspekt, który nabył rosnące znaczenie w ostatnich czasach, zobowiązując nas do poszerzenia naszej koncepcji ubóstwa);">[66]i niedorozwoju obejmować kwestie związane z przyjęciem życia, zwłaszcza w przypadkach, gdy jest to utrudnione w różny sposób.

Nie tylko sytuacja ubóstwa wciąż prowokują wysokie wskaźniki umieralności niemowląt w wielu regionach, ale niektórych częściach świata nadal praktyki doświadczenie, kontroli demograficznej ze strony rządów, które często promują antykoncepcję, a nawet iść tak daleko, aby nakładać aborcji.W krajach rozwiniętych gospodarczo, ustawodawstwo sprzeczne życia jest bardzo powszechne, a to już ukształtowane postawy moralne i praktykę, przyczyniając się do rozpowszechnienia się mentalności przeciw urodzenia, często próbuje się eksportować tę mentalność do innych państw, jak gdyby był forma postępu kulturowego.

Niektóre organizacje pozarządowe aktywnie działać, aby szerzyć aborcję, czasami promowanie praktyki sterylizacji w biednych krajach, w niektórych przypadkach nawet nie informując kobiety-ofiary.Co więcej, nie ma powodów, aby podejrzewać, że pomoc rozwojowa jest czasami związane z określonymi obszarami polityki ochrony zdrowia, którede factoobejmują nałożenie silnych środków antykoncepcyjnych.Dalsze powody do obaw są przepisy pozwalające na eutanazję, jak również ciśnienie od lobbystów, krajowym i międzynarodowym, na rzecz jego uznania prawnego.

Otwartość na życie jest w centrum prawdziwego rozwoju.Gdy społeczeństwo zmierza do negowania i unicestwiania życia, kończy się już nie znalezienie motywacji i energii potrzebnych do dążenia do prawdziwego dobra człowieka.Jeżeli osobista i społeczna wrażliwość wobec przyjęcia nowego życia jest stracone, to inne formy przyjęcia, które są cenne dla społeczeństwa również uschnie);">[67].Akceptacja życia moralnego i wzmacnia włókna sprawia, że osoby zdolne do wzajemnej pomocy.Kultywując otwartości na życie, bogate narody mogą lepiej zrozumieć potrzeby biednych, mogą uniknąć stosując ogromne zasoby ekonomiczne i intelektualne spełniają egoistycznych pragnień własnych obywateli, a zamiast tego, mogą one promować cnotliwe działania w perspektywie produkcji, które jest moralnie i oznaczone solidarności, poszanowania podstawowego prawa do życia każdego narodu i każdego człowieka.

);">. 29.Jest jeszcze jeden aspekt współczesnego życia, które jest bardzo ściśle związana z rozwojem: negowanieprawa do wolności religijnej.I nie odnoszę się tylko do walk i konfliktów, które nadal walczyć w świecie z motywów religijnych, nawet jeśli czasem motywacja religijna jest tylko przykrywką dla innych powodów, takich jak pragnienie panowania i bogactwa.Dzisiaj, w rzeczywistości, ludzie często zabijają w imię Boga świętego, ponieważ zarówno mój poprzednik Jan Paweł II i ja sam często publicznie przyznał i ubolewał);">[68].Przemoc stawia hamulce na autentyczny rozwój i utrudnia rozwój ludów w kierunku większego dobrobytu społeczno-ekonomicznego i duchowego.Dotyczy to zwłaszcza terroryzmu motywowanej fundamentalizmu);">[69], który generuje smutek, zniszczenie i śmierć, utrudniają dialog między narodami i odwraca bogate zasoby z ich pokojowych i cywilnych zastosowań.

Jednak należy dodać, że oprócz fanatyzmu religijnego, który w niektórych sytuacjach uniemożliwia korzystanie z prawa do wolności religijnej, tak też celowe promowanie obojętności religijnej lub ateizmu praktycznego ze strony wielu krajów jest sprzeczne z potrzebą rozwoju ludy, pozbawiając je środków duchowych i ludzkich.Bóg jestgwarantem prawdziwego rozwoju człowieka, jako, że stworzył go na swój obraz, to ustanawia również transcendentnej godności mężczyzn i kobiet, a żywi ich wrodzone pragnienie, by "być".Człowiek nie jest zagubionym atomem w przypadkowym wszechświecie,);">[70]: jest stworzeniem Bożym, którego Bóg wybrał, aby wyposażyć się z nieśmiertelnej duszy i którą zawsze kochał.Jeśli człowiek był tylko owocem przypadku lub konieczności albo, lub, jeśli będzie musiał obniżyć swoje aspiracje do ograniczonego horyzontu świata, w którym żyje, jeśli cała rzeczywistość była tylko historia i kultura, a człowiek nie posiadają natury przeznaczone do wznieść się w życiu nadprzyrodzonym, wówczas można mówić o wzroście lub ewolucji, ale nie rozwój.Kiedy państwo promuje, naucza lub faktycznie narzuca formy ateizmu praktycznego, pozbawia swoich obywateli moralnej i duchowej siły, która jest niezbędna do osiągnięcia integralnego rozwoju człowieka i to utrudnia im naprzód z nowym dynamizmem jak starają się oferować więcej hojna odpowiedź człowieka na miłość Bożą);">[71].W kontekście stosunków kulturalnych, handlowych i politycznych, ale także zdarza się, że kraje ekonomicznie rozwinięte lub rozwijające się wyeksportować redukcyjnej wizji człowieka i jego przeznaczenia do biednych krajów.To szkoda, że "nadrozwoju");">[72]powoduje, że do prawdziwego rozwoju, gdy towarzyszy mu "niedorozwoju moralnego");">[73].

);">. 30W tym kontekście tematem integralnego rozwoju człowieka nabiera jeszcze większego znaczenia: korelacja między jego wielu elementów wymaga zobowiązania się dowspierania wzajemnego oddziaływania różnych poziomów ludzkiej wiedzyw celu promocji prawdziwego rozwoju ludów .Często uważa się, że rozwój lub działania społeczno-ekonomiczne, które się z nim, jedynie wymaga, aby być realizowane poprzez wspólne działania.To wspólne działanie, musi być jednak określony kierunek, ponieważ "wszystkie działania społeczne wiąże się z doktryną");">[74].Z uwagi na złożoność zagadnienia, to jest oczywiste, że różne dyscypliny muszą ze sobą współpracować poprzez uporządkowany interdyscyplinarnej wymiany.Dobroczynność nie wyklucza wiedzy, lecz wymaga, promuje i ożywia go od wewnątrz.Wiedza nigdy nie jest czysto praca intelektu.Może z pewnością zostać zmniejszona do obliczenia i doświadczenia, ale jeśli chce być mądrość może kierować człowieka w świetle pierwszych jego początków i jego ostatecznych celów, to musi być "przyprawiona" z "soli" miłości.Uczynki bez wiedzy jest ślepe, a wiedza bez miłości jest sterylna.Rzeczywiście, "osoba, która jest animowana przez prawdziwej miłości trudzi umiejętnie odkryć przyczyny nędzy i znaleźć sposoby jej zwalczania i zdecydowanego przezwyciężenia");">[75].W obliczu zjawisk, które leżą przed nami, miłość w prawdzie wymaga przede wszystkim, że wiemy i rozumiemy, uznając i szanując konkretnych kompetencji każdego poziomu wiedzy.Dobroczynność nie jest przedłużone, jak dodatek do pracy już zawartej w każdym z różnych dyscyplin: angażuje ich w dialog od samego początku.Wymogi miłości nie są sprzeczne z tymi rozumu.Wiedza ludzka jest niewystarczająca, a wnioski z nauki nie można wskazać przez siebie drogę do integralnego rozwoju człowieka.Nie zawsze jest potrzeba przesuwania do przodu: to jest to, co jest wymagane przez miłości w prawdzie);">[76].Idąc dalej,, nie oznacza jednak w oderwaniu od wniosków z powodu, ani nie zaprzeczając jego wyniki.Inteligencja i miłość nie są w osobnych przedziałach:miłość jest bogaty w inteligencję, a inteligencja jest pełne miłości.

  1. );">31.Oznacza to, że oceny moralne i badania naukowe muszą iść w parze, i że powinna ona ożywiać je w harmonijną całość interdyscyplinarnej, oznaczone jedności i rozróżnienia.Nauka społeczna Kościoła, który ma "istotny interdyscyplinarny wymiar");">[77], mogą korzystać, w tej perspektywie, funkcję niezwykłej skuteczności.Pozwala to wiara, teologia, metafizyka i nauka łączą się we wspólnym wysiłku w służbie ludzkości.Jest tu przede wszystkim, że nauka społeczna Kościoła wyświetla swój wymiar mądrości.Paweł VI wyraźnie widać, że wśród przyczyn niedorozwoju jest brak mądrości i refleksji, brak myślenia w stanie sformułować syntezę prowadzącą);">[78], dla którego "jasnej wizji wszelkich aspektów ekonomicznych, społecznych, kulturowych i duchowych ");">[79]jest wymagane.Nadmierna segmentacja wiedzy);">[80], odrzucenie metafizyki przez nauk humanistycznych);">[81], trudności napotykane przez dialog między nauką a teologią szkodzą nie tylko rozwojowi wiedzy, ale także rozwojowi narodów, ponieważ są rzeczy sprawiają, że coraz trudniej jest zobaczyć integralne dobro człowieka w różnych jego wymiarach."Rozszerzenie [z] naszej koncepcji rozumu i jego zastosowania");">[82],jest niezbędny, jeśli chcemy odnieść sukces w odpowiednio ważenie wszystkich elementów składających się na kwestii rozwoju i rozwiązania problemów społeczno-gospodarczych.
  2. );">32.Istotne nowe elementy w obraz rozwoju narodów dzisiaj w wielu przypadkach wymagaćnowych rozwiązań.To trzeba znaleźć razem, z poszanowaniem prawa właściwego dla każdego elementu i w świetle integralnej wizji człowieka, odzwierciedlające różne aspekty osoby ludzkiej, rozważane przez soczewkę oczyszczonego przez miłość.Zadziwiające zbieżności i możliwe rozwiązania będą następnie wyjść na jaw, bez podstawowym elementem ludzkiego życia jest zasłonięte.

Godność osoby i wymogi sprawiedliwości wymaga, szczególnie dziś, że decyzje ekonomiczne nie powodują różnic w zamożności zwiększyć do nadmiernego i moralnie niedopuszczalny sposób);">[83], i że nadalpriorytetem cel dostępu do stałego zatrudnieniadla każdego.Biorąc wszystko pod uwagę, jest to również wymagane przez "logiki ekonomicznej".Poprzez zwiększenie układowej nierówności społecznej, zarówno w ramach jednego kraju, jak i między mieszkańcami różnych krajów (np. masowy wzrost ubóstwa relatywnego), cierpią nie tylko społecznej, stwarzając ryzyko demokrację, ale tak też gospodarki, przez postępującą erozję «kapitału społecznego": sieć relacji zaufania, niezawodność oraz poszanowania zasad, z których wszystkie są niezbędne do jakiejkolwiek formy współżycia obywatelskiego.

Wiedza ekonomiczna mówi nam, że strukturalna generuje niepewność postawy anty-produktywnych marnotrawstwa zasobów ludzkich, ponieważ pracownicy mają tendencję do biernego przystosowania do automatycznych mechanizmów, zamiast uwolnić kreatywność.Również w tym punkcie istnieje zbieżność między nauk ekonomicznych i oceny moralnej.Koszty ludzkie zawsze obejmują koszty gospodarczei ekonomiczne zawsze powodują dysfunkcje koszty ludzkie.

Należy pamiętać, że ograniczenie hodowli do wymiaru technologicznego, nawet jeśli sprzyja krótkoterminowych zysków, w dłuższej perspektywie utrudnia wzajemne wzbogacenie i dynamikę współpracy.Ważne jest, aby rozróżnić krótko-i długoterminowych względów ekonomicznych lub socjologicznych.Obniżenie poziomu ochrony przyznawanej praw pracowników lub zaniechania mechanizmów redystrybucji bogactwa w celu zwiększenia międzynarodowej konkurencyjności kraju, utrudniają osiągnięcie trwałego rozwoju.Ponadto, ludzkie konsekwencje obecnych tendencji w kierunku gospodarki krótkoterminowych - czasem bardzo krótkoterminowej - należy dokładnie ocenione.To wymagadalszej i głębszej refleksji nad sensem gospodarki i jej celami);">[84], a także głębokie i dalekowzrocznej rewizji obecnego modelu rozwoju, tak aby poprawić swoje zaburzenia i odchylenia.Ta jest wymagana w każdym przypadku, przez państwo ziemi zdrowia ekologicznego; przede wszystkim jest to wymagane przez kulturowy i moralny kryzys człowieka, którego objawy były widoczne od pewnego czasu na całym świecie.

  1. );">33.Ponad czterdzieści lat po Populorum progressio, jego podstawowy motyw, a mianowicie postęp,pozostaje otwarte pytanie, tym bardziej ostre i pilna w wyniku obecnego kryzysu gospodarczego i finansowego.Jeśli niektóre obszary świata, z historią ubóstwa, które doświadczyły niezwykłych zmian w zakresie wzrostu gospodarczego i ich udział w produkcji światowej, inne obszary są nadal żyje w sytuacji pozbawienia porównywalnym do tego, który istniał w momencie Paul VI oraz, w niektórych przypadkach można nawet mówić o pogorszeniu.Znamienne jest, że niektóre z przyczyn tej sytuacji zostały zidentyfikowane w Populorum progressio, takich jak wysokie cła nakładane przez kraje rozwinięte gospodarczo, które nadal utrudniają produkty z krajów ubogich, aby zdobyć przyczółek na rynkach krajów bogatych.Inne przyczyny, jednak tylko mimochodem wspomniał w encyklice, od tego czasu pojawiły się większej jasności.Przykładem byłaby ocena procesu dekolonizacji, a następnie na jej wysokość.Paweł VI miał nadzieję zobaczyć podróż w kierunku autonomii rozwijać się swobodnie i spokojnie.Ponad czterdzieści lat później, musimy przyznać, jak trudne to podróż była, zarówno z powodu nowych form kolonializmu i nadal zależność od starych i nowych mocarstw zagranicznych, oraz z powodu poważnego braku odpowiedzialności w obrębie samych krajów, które osiągnęły niezależność.

Głównym Nowością byłaeksplozja na świecie współzależności, powszechnie znany jako globalizacji.Paweł VI był częściowo przewidzieć, ale okrutny tempo, w jakim ewoluował nie można było przewidzieć.Pochodzące w krajach rozwiniętych gospodarczo, ten proces ze swej natury rozprzestrzenił się na wszystkie gospodarki.To było głównym motorem wyjścia z niedorozwoju całych regionów i samo w sobie stanowi ogromną szansę.Niemniej jednak, bez kierunkiem miłości w prawdzie, to siła może spowodować globalne bezprecedensowych szkód i tworzenia nowych podziałów w rodzinie ludzkiej.Stąd miłość i prawda stawiają nas z zupełnie nowym i twórczym wyzwaniem, taki, który jest na pewno ogromna i skomplikowana.Chodzi orozszerzenie zakresu rozumu i co może wiedzieć i kierowanie tych potężnych nowych sił, animowania ich w perspektywie tego "cywilizacji miłości", której nasiona Bóg zasadził w każdym narodzie, w każdej kulturze.

);">Rozdział trzeci

Braterstwa, GOSPODARCZY
ROZWÓJ I SPOŁECZEŃSTWO OBYWATELSKIE

  1. );">Miłość w prawdziestawia człowieka przed zdumiewającym doświadczeniem daru.Bezinteresowność jest obecny w naszym życiu, w wielu różnych formach, które często nierozpoznane z powodu czysto konsumpcyjnego i utylitarne widzenia życia.Człowiek jest dla daru, który wyraża i uobecnia jego wymiar transcendentny.Czasem człowiek współczesny jest mylnie przekonany, że jest jedynym autorem samego siebie, swoje życie i społeczeństwo.To jest założenie, że następuje przed egoistycznie zamykać się w sobie, i to jest konsekwencja - wyrazić je w kategoriach wiary - zgrzechu pierworodnego.Mądrość Kościoła zawsze wskazywała na obecność grzechu pierworodnego w warunkach społecznych i struktury społeczeństwa: "Niewiedza o tym, że człowiek ma naturę zranioną, skłonną do zła prowadzi do poważnych błędów w dziedzinie wychowania, polityki społecznej działania i moralności ");">[85].W wykazie obszarów, w których zgubne skutki grzechu, są oczywiste, że gospodarka została włączona do pewnego czasu.Mamy wyraźny dowód na to w obecnym czasie.Przekonanie, że człowiek jest samowystarczalny i może skutecznie eliminować zło obecne w historii jedynie przez jego własnego działania doprowadziły go mylić szczęścia i zbawienia z immanentnych formami dobrobytu materialnego i działania społecznego.Następnie, przekonanie, że gospodarka musi być autonomiczny, że musi to być od "wpływów" o charakterze moralnym, doprowadziło człowieka do nadużywania procesu gospodarczego w dokładnie sposób destrukcyjny.W dłuższej perspektywie, przekonania te doprowadziły do systemów ekonomicznych, społecznych i politycznych, które deptać wolności osobistej i społecznej, a więc nie są w stanie dostarczyć sprawiedliwości, które obiecują.Jak powiedziałem w EncykliceSpe salvi, historia jest tym samym pozbawionynadziei chrześcijańskiej);">[86], pozbawiony potężnego zasobu społecznego w służbie integralnego rozwoju człowieka, poszukiwanego w wolności i sprawiedliwości.Nadzieja zachęca powód i daje mu siłę do kierowania woli);">[87].Jest obecna w wierze, w rzeczywistości nazywa się naprzód przez wiarę.Miłość w prawdzie karmi się nadzieją i, w tym samym czasie, objawia się.Jako absolutnie bezinteresownym darem Boga, nadzieja w naszym życiu pęka jak coś nie z powodu nas, coś, co wykracza poza wszelkie prawo sprawiedliwości.Prezent ze swej natury wykracza poza zasługę, jego zasadą jest, że od nadmiaru.Zajmuje pierwsze miejsce w naszej duszy jako znak obecności Boga w nas, znakiem czego od nas oczekuje.Prawda - która sama dar w taki sam sposób jak Pomocy - jest większa niż to, co ujawnia Saint Augustine);">[88].Podobnie prawda o nas samych, naszego osobistego sumienia, jest przede wszystkimpodanedo nas.W każdym procesie poznawczym prawda nie jest coś, co produkujemy, jest zawsze znaleźć, albo lepiej, otrzymała.Prawda, jak miłość ", nie jest ani planowane, ani woli, ale w jakiś sposób nakłada się na ludzi");">[89].

Ponieważ jest to dar otrzymany przez wszystkich, miłość w prawdzie jest siłą, która buduje wspólnotę, przynosi ze sobą wszystkich ludzi, bez narzucania barier ani granic.Wspólnota ludzka, że budujemy sami nigdy nie może, wyłącznie według własnej siły, być w pełni braterskiej wspólnoty, ani też nie może pokonać każdy podział i stać się naprawdę uniwersalna wspólnota.Jedności rodzaju ludzkiego, braterska komunia przekraczając wszelkie bariery, jest powołane do życia przez słowo Boga-który-jest-Miłości.W rozwiązaniu tego kluczowe pytanie, musimy jasno, z jednej strony, że logika daru nie wyklucza sprawiedliwości, ani nie tylko siedzieć obok niego, jako drugi element dodanej z zewnątrz, z drugiej strony, gospodarcze, społeczne i rozwój polityczny, jeśli chce być autentycznie ludzki, musi zrobić miejsce dlazasady bezinteresownościjako wyraz braterstwa.

  1. );">35.W atmosferze wzajemnego zaufania,rynekjest instytucją, która umożliwia spotkanie gospodarcze pomiędzy osobami, ponieważ są podmioty gospodarcze, które korzystają z umów regulować swoje stosunki, jak wymieniają towary i usługi o równoważnej wartości pomiędzy nimi, w celu zaspokoić ich potrzeby i pragnienia.Rynek podlega zasadom tak zwanejsprawiedliwości wymiennej, która reguluje stosunki dawania i otrzymywania między stronami transakcji.Jednak nauka społeczna Kościoła jest nieustannie podkreślał znaczeniesprawiedliwości rozdzielczejorazsprawiedliwości społecznejdla gospodarki rynkowej, nie tylko dlatego, że należy w szerszym kontekście społecznym i politycznym, ale także ze względu na szerszą sieć powiązań, w których prowadzi działalność.W rzeczywistości, jeśli rynek jest regulowane wyłącznie przez zasady równoważności w wartości wymienianych towarów, nie może produkować spójności społecznej, która wymaga, że aby dobrze funkcjonować.Bez wewnętrznych form solidarności i wzajemnego zaufania, rynek nie może całkowicie wypełnić jego właściwa funkcja gospodarcza.I dziś jest to zaufanie, które przestało istnieć, a utrata zaufania jest poważną stratą.To było na czasie, gdy Paweł VI wPopulorum progressiopodkreślił, że sam system ekonomiczny będzie korzystać z szerokiej praktyce wymiaru sprawiedliwości, jako pierwszy, aby uzyskać z rozwoju krajów ubogich byłyby bogaci);">[90].Według papieża, to nie tylko kwestia korygowania dysfunkcji poprzez pomoc.Biedny nie powinna być traktowana jako "ciężar");">[91], ale zasób, nawet z czysto ekonomicznego punktu widzenia.Jest to jednak błędne uznał, że gospodarka rynkowa ma wbudowaną potrzebę kontyngentu ubóstwa i niedorozwoju, aby mogła funkcjonować w najlepszym wydaniu.Jest to w interesie rynku w celu promowania emancypacji, ale żeby robić to skutecznie, nie może polegać tylko na sobie, bo to nie jest w stanie sam wytwarzać coś, co leży poza jej kompetencjami.Musi on wyciągnąć swoje energie moralne od innych podmiotów, które są w stanie generować je.
  2. );">36.Działalność gospodarcza nie może rozwiązać wszystkich problemów społecznych przez prosty stosowanialogiki handlowej.To musi byćskierowana w kierunku realizacji dobra wspólnego, dla którego wspólnota polityczna w szczególności musi wziąć na siebie odpowiedzialność.W związku z tym, należy mieć na uwadze, że poważne zaburzenia równowagi są wytwarzane podczas działania gospodarcze, pomyślany jedynie jako silnik do tworzenia bogactwa, jest oderwane od działalności politycznej, pomyślany jako środek do realizacji sprawiedliwości przez redystrybucję.

Kościół zawsze utrzymywał, że działania gospodarcze, nie należy uważać za coś w przeciwieństwie do społeczeństwa.Samo w sobie, rynek nie jest i nie może stać, miejsce, w którym silny ujarzmić słaby.Społeczeństwo nie musi chronić się z rynku, tak jakby rozwój tego ostatniego byłyipso factopociągać za sobą śmierć stosunków autentycznie ludzkie.Trzeba przyznać, że rynek może być negatywna siła, nie dlatego, że jest tak z natury, ale dlatego, że pewna ideologia może zrobić to tak.Należy pamiętać, że rynek nie istnieje w stanie czystym.Jest on kształtowany przez konfiguracji kulturowych, które określają go i nadać mu kierunek.Gospodarka i finanse, jako instrumenty, mogą być stosowane, gdy ci źle na czele są motywowane czysto egoistycznych celów.Instrumenty, które są dobre same w sobie mogą być w ten sposób przekształcona szkodliwymi.Ale to jest mężczyzny pociemniało powoduje te konsekwencje, a nie instrumentuper se.Dlatego nie jest instrumentem, który musi być pociągnięty do odpowiedzialności, ale ludzie, ich sumienie moralne oraz jego odpowiedzialność osobista i społeczna.

Doktryna społeczna Kościoła uważa, że prawdziwie ludzkie relacje społeczne przyjaźni, solidarności i wzajemności, mogą być również prowadzone w ramach działalności gospodarczej, a nie tylko poza nim lub "po" go.Sfera ekonomiczna nie jest ani etycznie neutralna, ani ze swej natury nieludzka i opozycji do społeczeństwa.Jest nieodłączną częścią działalności człowieka i właśnie dlatego, że jest człowiekiem, to musi być zorganizowana i zarządzana w sposób etyczny.

Wielkie wyzwanie przed nami, zaostrzy problemy globalnego rozwoju w tej epoce i jeszcze bardziej pilne z powodu kryzysu gospodarczego i finansowego, jest wykazanie, w sposobie myślenia i zachowania, nie tylko, że tradycyjnych zasad etyki społecznej, jak przejrzystość, uczciwość i Odpowiedzialność nie może być ignorowane lub osłabione, ale również, że wstosunkach handlowychzasada bezinteresownościoraz logika daru jako wyraz braterstwa mogą i powinnyznaleźć swoje miejsce w obrębie normalnej działalności ekonomicznej.To jest ludzki popyt w tej chwili, ale to jest również wymagane przez logikę gospodarczą.Jest popyt zarówno miłości i prawdy.

  1. );">37.Nauka społeczna Kościoła zawsze utrzymywała, żesprawiedliwość musi być stosowane do każdej fazie działalności gospodarczej, bo to zawsze jest związane z człowiekiem i jego potrzebami.Lokalizowanie zasobów, finansowanie, produkcja, konsumpcja i wszystkie pozostałe fazy cyklu gospodarczego w nieuchronnie implikacje moralne.Zatem każda decyzja ekonomiczna ma konsekwencje o charakterze moralnym.Nauki społeczne i kierunek podejmowanych przez współczesnego punktu gospodarki do tego samego wniosku.Być może w jednym czasie to było możliwe, że pierwsze stworzenie bogactwa może być powierzone gospodarki, a następnie zadanie dystrybucji to może być przypisane do polityki.Dziś byłoby to trudniejsze, biorąc pod uwagę, że działalność gospodarcza nie jest ograniczony w obrębie granic terytorialnych, podczas gdy władza rządów nadal pozostaje przede wszystkim lokalna.Dlatego kanony sprawiedliwości muszą być szanowane od samego początku, jak rozwija się proces gospodarczy, a nie tylko później lub przypadkowo.Przestrzeń musi być także tworzone na rynku działalności gospodarczej wykonywanej przez pacjentów, którzy dobrowolnie decydują się działać według zasad innych niż te, z czystego zysku, nie rezygnując z produkcji wartości ekonomicznej w procesie.Wiele podmiotów gospodarczych, które sporządzają swoje pochodzenie od inicjatywach religijnych i świeckich pokazują, że jest to konkretnie możliwe.

W dobie globalnej gospodarki zależy od modeli konkurencyjnych związanych z kulturami, które różnią się znacznie między sobą.Różne formy przedsiębiorczości gospodarczej, do której powodują znaleźć swój główny punkt spotkania w sprawiedliwości wymiennej.Życie gospodarczeniewątpliwie wymagaumowy, w celu uregulowania stosunków wymiany między towarami o równoważnej wartości.Ale również wymaga totylko prawaiformy redystrybucjiobjętych polityką, a co więcej, potrzebuje prace pachnące zduchem daru.W dobie gospodarki globalnej wydaje się przywilejem dawną logikę, że wymiany kontraktowej, ale bezpośrednio lub pośrednio także demonstruje potrzebę dwóch pozostałych: logiki politycznej oraz logiki bezwarunkowego daru.

);">. 38.Mój poprzednik, Jan Paweł II zwrócił uwagę na to pytanie wCentesimus Annus,gdy mówił o potrzebie systemu z trzech przedmiotów:rynku,państwaispołeczeństwa obywatelskiego);">[92].Widział społeczeństwo obywatelskie jako najbardziej naturalne ustawienie dlaekonomii bezinteresownościi braterstwa, ale nie oznacza to, aby zaprzeczyć miejsce w dwóch innych placówkach.Dzisiaj możemy powiedzieć, że życie gospodarcze należy rozumieć jako zjawisko wielowarstwowej: w każdym z tych warstw, w różnym stopniu, w sposób szczególnie dostosowanych do każdego, aspekt braterskiej wzajemności musi być obecny.W dobie globalnej, działalność gospodarcza nie może abstrahować od bezinteresowności, która wspiera i promuje solidarność i odpowiedzialność za sprawiedliwość i dobro wspólne między różnymi podmiotami gospodarczymi.To jest wyraźnie określony i głęboką formę demokracji ekonomicznej.Solidarność to przede wszystkim poczucie odpowiedzialności ze strony wszystkich, w odniesieniu do wszystkich,);">[93], i nie może być zatem jedynie przekazać państwu.Podczas gdy w przeszłości można było twierdzić, że sprawiedliwość miał przyjść pierwszy i bezinteresowność mogą pójść później, jako uzupełnienie, dzisiaj jest oczywiste, że bez bezinteresowności, nie ma sprawiedliwości na pierwszym miejscu.Co jest potrzebne, dlatego, że jest na rynku pozwala na swobodne działanie, w warunkach równych szans, przedsiębiorstw w dążeniu do różnych końcach instytucjonalnych.Obok zorientowane na zysk prywatnych przedsiębiorstw i różnych rodzajów przedsiębiorstw publicznych, musi być miejsce dla podmiotów gospodarczych opartych na zasadach mutualistycznych i realizacji końce społecznych się zakorzenić i wyrażać siebie.To od ich wzajemnego spotkania na rynku, że można się spodziewać, hybrydowe formy zachowań handlowych pojawiają, a tym samym na uważności do sposobówucywilizowania gospodarki.Miłość w prawdzie, w tym przypadku, wymaga, aby kształt i struktura mieć do tych rodzajów inicjatywy gospodarczej, która nie odrzucając zysk, celem jest wyższy cel niż tylko logiką wymiany ekwiwalentów, zysku jako celu samego w sobie.

  1. );">39.Paweł VI wPopulorum progressiowzywał do stworzeniamodelu gospodarki rynkowej zdolnej tym w jego zasięgu wszystkie ludy i nie tylko lepiej.Wezwał do wysiłków na rzecz budowy świata bardziej ludzkiego dla wszystkich, świata, w którym "wszyscy będą mogli dawać i otrzymywać, bez jedna grupa robi postępy na koszt innych");">[94].W ten sposób on zastosowanie w skali globalnej spostrzeżenia i aspiracje zawarte w Rerum novarum, napisanej wtedy, gdy w wyniku rewolucji przemysłowej, idea została po raz pierwszy zaproponowana - nieco wyprzedza swój czas - że porządek cywilny, za siebie -rozporządzenie, potrzebne także interwencji ze strony państwa w celu redystrybucji.Nie tylko jest to wizja zagroził dzisiaj, w jaki sposób rynki i społeczeństwa otwierają się, ale to jest oczywiście niewystarczające, aby zaspokoić potrzeby w pełni humanitarny gospodarki.Co nauka społeczna Kościoła zawsze trwałe, na podstawie jego wizji człowieka i społeczeństwa, jest potwierdzone dzisiaj przez dynamikę globalizacji.

Kiedy zarówno logika rynku oraz logika państwa dojdą do porozumienia, że każdy będzie nadal sprawować monopol na odpowiedniej strefie wpływów, w dłuższej perspektywie znacznie traci: solidarność w relacjach między obywatelami, uczestnictwa i przynależności, Działania bezinteresowności, z których stoją w sprzeczności zdając w celu nabycia(logikę wymiany) idając przez cła(logikę obowiązku publicznego, przewidzianego w prawie państwa).Aby pokonać zapóźnienia, konieczne są działania nie tylko na poprawę oparte transakcji giełdowych i wszczepienie struktury opieki społecznej, ale przede wszystkim na stopniowezwiększanie otwartości, w kontekście światowym, na formy działalności gospodarczej oznaczonych kwot bezinteresowności i komunii.Wyłącznie binarny model rynku-plus-państwa jest żrący społeczeństwa, podczas gdy formy gospodarcze oparte na solidarności, które znajdują swój naturalny dom w społeczeństwie obywatelskim, bez ograniczania się do niego budować społeczeństwo.Rynek bezinteresowności nie istnieje i postaw bezinteresowności nie można ustalić przez prawo.Jednak zarówno w rynku i polityka potrzebują osób, które są otwarte do wzajemnego daru.

  1. );">40.Dzisiejsza międzynarodowej scenie gospodarczej, oznaczone poważnych odchyleń i porażek, wymagagłęboko nowy sposób rozumienia przedsiębiorczości.Stare modele znikają, ale są obiecujące nowe kształtuje się na horyzoncie.Bez wątpienia, jednym z największych zagrożeń dla firm jest to, że są one niemal wyłącznie odpowiedzialny wobec swoich inwestorów, ograniczając w ten sposób ich wartość społeczną.Ze względu na ich wzrost w skali i potrzebie coraz więcej kapitału, staje się coraz bardziej rzadkie dla przedsiębiorstw handlowych będzie w rękach stabilnej reżysera, który odpowiedzialny w dłuższej perspektywie, a nie tylko na krótką metę, za życie i czuje wyniki jego firmy, i to coraz rzadziej przedsiębiorstwom zależy na jednym terytorium.Co więcej, tzw outsourcing produkcji może osłabić poczucie przedsiębiorstwa odpowiedzialności wobec interesariuszy - a mianowicie pracowników, dostawców, konsumentów, środowiska naturalnego i całego społeczeństwa - na rzecz akcjonariuszy, którzy nie są związane z określoną obszar geograficzny i który w związku z tym korzystać z niezwykłą mobilność.Dzisiejszy międzynarodowy rynek kapitałowy oferuje dużą swobodę działania.Jednak jest również zwiększenie świadomości o potrzebie większejspołecznej odpowiedzialnościze strony biznesu.Nawet jeśli względy etyczne, które obecnie informują debatę na społecznej odpowiedzialności korporacji świata nie są dopuszczalne z punktu widzenia doktryny społecznej Kościoła, jest jednak rosnące przekonanie, żezarządzanie przedsiębiorstwem nie może zajmować się tylko z interesami właścicieli, ale musi również przejąć odpowiedzialność za wszystkich innych podmiotów, które przyczyniają się do życia działalności: pracowników, klientów, dostawców różnych składników produkcji, wspólnoty odniesienia.W ostatnich latach nowe kosmopolityczne klasamenedżerówpojawiło, którzy często są odpowiedzialni wyłącznie akcjonariusze zazwyczaj składające się z funduszy anonimowych, którede factoustalenia ich wynagrodzenia.Natomiast, choć wiele dalekowzroczne menedżerowie dzisiaj są coraz bardziej świadomi głębokich powiązań między przedsiębiorstwem a terytorium lub terytoriach, w których działa.Paweł VI zaprosił ludzi do poważnego uwagę na szkody, które mogą być spowodowane do własnego kraju przez przeniesienie za granicą kapitału wyłącznie dla korzyści osobistych);">[95].Jan Paweł II nauczał, żeinwestycja ma zawsze moralne, jak również znaczenie gospodarcze);">[96].Wszystko to - trzeba podkreślić - jest nadal aktualne, mimo że rynek kapitałowy został znacznie zliberalizowany i nowoczesne myślenie technologiczne mogą sugerować, że inwestycja jest jedynie akt technicznych, nie jeden człowiek i etyczne.Nie ma powodu, aby zaprzeczyć, że pewna ilość kapitału może zrobić dobrze, gdyby zainwestowali za granicą, a nie w domu.Jednak wymogi sprawiedliwości musi być zachowana, z należytym uwzględnieniem sposobu, w jaki kapitał został wygenerowany oraz szkody dla osób, które spowodują, jeśli nie jest używane, gdzie został on wyprodukowany);">[97].Co należy unikać jest spekulacyjnywykorzystanie zasobów finansowych, które daje się pokusie szukania jedynie zysku w krótkim terminie, bez względu na długoterminowej stabilności przedsiębiorstwa, jego korzyści dla gospodarki realnej i uwagi do awansu, w odpowiedni i odpowiednie sposoby, dalszych inicjatyw gospodarczych w krajach potrzebujących rozwoju.Prawdą jest, że eksport z inwestycji i umiejętności mogą korzystać ludności kraju przyjmującego.Pracy i wiedza techniczna są uniwersalne dobra.Ale to nie jest w porządku, aby wyeksportować te rzeczy tylko ze względu na uzyskanie korzystnych warunków, lub, co gorsza, do celów eksploatacji, bez dokonywania prawdziwy wkład do lokalnej społeczności, pomagając doprowadzić do solidnego systemu produkcyjnego i społecznego, istotnym czynnikiem stabilny rozwój.
  2. );">41.W kontekście niniejszego omówienia, warto zauważyć, żeprzedsiębiorstwo obiektwymagaszeroki zakres wartości, coraz szersze cały czas.Kontynuując hegemonia binarnego modelu rynku-plus-państwa przyzwyczaił nas do myślenia wyłącznie w kategoriach prywatnych lidera biznesu gięte kapitalistycznym, z jednej strony, i dyrektor Stan na inne.W praktyce, obiekt jest rozumiane przegubowo.Istnieje wiele powodów, w rodzaju meta-ekonomicznej, za to co mówię.Działalność ma znaczenie ludzkiej, przed jej profesjonalnego jednej);">[98].Jest obecny w każdej pracy, rozumianej jako osobisty akcji, "actus personae");">[99], dlatego każdy pracownik powinien mieć szansę, aby jego wkład, wiedząc, że w jakiś sposób "pracuje" dla siebie "");">[ 100].Słusznie Paweł VI nauczał, że "każdy, kto pracuje jest twórcą");">[101].To właśnie w odpowiedzi na potrzeby i godność pracownika, jak również na potrzeby społeczeństwa, że istnieją różne rodzaje przedsiębiorczości, poza prostego rozróżnienia między "prywatne" i "publiczne".Każdy z nich wymaga i wyraża określonej zdolności biznesowe.W celu zbudowania gospodarki, która wkrótce będzie w stanie służyć krajowego i globalnego dobra wspólnego, należy wziąć pod uwagę tego szerszego znaczenia działalności gospodarczej.Sprzyja wzajemnej wymiany między różnymi rodzajami działalności gospodarczej, z przesunięcia kompetencji z "non-profit" świata do świata "Profit" i odwrotnie, od świata publicznego, że społeczeństwo obywatelskie, z gospodarek rozwiniętych do krajów rozwijających się .

Władza politycznaobejmuje równieższeroki zakres wartości, które nie mogą być pomijane w procesie budowania nowego ładu gospodarczego, wydajności i ludzi odpowiedzialnych społecznie w skali.A także kultywowanie zróżnicowanych form działalności gospodarczej na płaszczyźnie globalnej, musimy promować rozproszoną władzę polityczną, skuteczne na różnych poziomach.Zintegrowana gospodarka dzisiaj nie robi rola członkowskich zbędne, ale raczej zobowiązuje rządy do większej współpracy ze sobą.Mądrość i roztropność zarówno nie sugerują zbyt gwałtowny w deklarując upadek państwa.W zakresie rozwiązania obecnego kryzysu, rola państwa wydaje się skazany na wzrost, gdyż odzyskuje wiele z jego kompetencji.W niektórych narodów, co więcej, budowa lub przebudowa państwa pozostaje kluczowym czynnikiem w ich rozwoju.Centrumpomocy międzynarodowej, w ramach planu solidarnego rozwiązania dzisiejszych problemów gospodarczych, powinny być raczej na konsolidację systemów konstytucyjnych, prawnych i administracyjnych w krajach, które nie są jeszcze w pełni korzystać z tych dóbr.Obok pomocy gospodarczej, nie musi być skierowany w kierunku wzmocnienia pomocy gwarancji właściwych dlapaństwa prawa: system porządku publicznego i skutecznego pozbawienia wolności, który szanuje prawa człowieka, instytucji naprawdę demokratycznych.Państwo nie muszą mieć identyczne właściwości wszędzie: wsparcie mające na celu wzmocnienie słabych systemów konstytucyjnych można łatwo dołączyć do rozwoju innych podmiotów politycznych, natury kulturowej, społecznej, terytorialnej lub religijnej, obok państwa.Artykulacja władzy politycznej na poziomie lokalnym, krajowym i międzynarodowym jest jednym z najlepszych sposobów dając kierunek procesu globalizacji gospodarczej.Jest to również sposób na zapewnienie, że w rzeczywistości nie podważa fundamenty demokracji.

  1. );">42.

Chociaż niektóre z jego elementów konstrukcyjnych, które nie powinny być odmówiono ani przesadzone, "Globalizacja,a priori, nie jest ani dobra, ani zła.Będzie to, co ludzie robią z niego ");">[104].Nie powinniśmy być jej ofiarami, lecz jego bohaterowie, działając w świetle rozumu, kierując się miłością i prawdą.Ślepy sprzeciw byłby w błędzie i uprzedzeń postawę, niezdolny do uznania pozytywnych aspektów procesu, wynikające z tego ryzyko utraty szansy skorzystania z wielu możliwości rozwoju.Procesy globalizacji, odpowiednio rozumiane i reżyserii, otwórz bezprecedensową szansę na dużą skalę redystrybucji bogactwa w skali światowej, jeśli źle skierowana, jednak mogą one prowadzić do wzrostu ubóstwa i nierówności, a może nawet spust Globalny kryzys.Konieczne jestskorygowanie nieprawidłowości, niektóre z nich poważne, że powodują nowe podziały między narodami oraz wewnątrz narodów, a także w celu zapewnienia, że redystrybucja bogactwa nie przychodzi poprzez redystrybucję lub zwiększenia ubóstwa: realne niebezpieczeństwo, jeśli obecne Sytuacja miała być źle zarządzane.Przez długi czas sądzono, że ubogie narody powinny pozostać w stałej fazie rozwoju, i powinny być zadowoleni, aby otrzymać pomoc z filantropii rozwiniętych narodów.Paweł VI zdecydowanie przeciwny tej mentalności w Populorum progressio.Obecnie dostępne środki materialne na rzecz ratowania tych ludzi z biedy są potencjalnie większe niż wcześniej, ale zakończyła się w dużej mierze w rękach ludzi z krajów rozwiniętych, którzy skorzystali jeszcze z liberalizacji, które wystąpiły w mobilności kapitału i pracy.Na całym świecie rozpowszechnianie form dobrobytu nie powinien być w związku z tym odbyło się w projektach, które są egocentryczne, protekcjonistyczne lub w służbie prywatnych interesów.Rzeczywiście zaangażowanie wschodzących lub rozwijających się krajów pozwala nam zarządzać kryzysem lepiej niż dziś.Przejście nieodłącznym elementem procesu globalizacji przedstawia wielkie trudności i niebezpieczeństwa, które można przezwyciężyć tylko wtedy, gdy jesteśmy w stanie odpowiednim do podstawowych antropologiczną i etyczną ducha, który kieruje globalizację w stronę humanizacji bramki solidarności.Niestety, ten duch jest często przytłoczeni lub tłumione przez rozważań etycznych i kulturowych indywidualistycznym i utylitarnym charakterze.Globalizacja jest zjawiskiem złożonym i wielopłaszczyznowym, które muszą być zrozumiane w różnorodności i jedności wszystkich jego różnych wymiarach, w tym wymiarze teologicznym.W ten sposób będzie można przeżyć i dokierowania globalizacją ludzkości w kategoriach relacyjnych, w zakresie łączności oraz wymiany towarów.

);">Rozdział czwarty

Rozwoju ludzi
praw i obowiązków
środowiska

  1. );">43."rzeczywistość ludzkiej solidarności, która jest dla nas korzyści, nakłada również obowiązek");">[105].Wielu ludzi dzisiaj nie twierdzi, że nic nie winien nikomu, z wyjątkiem siebie.Są tylko o swoje prawa, a oni często mają duże trudności w przejmowaniu odpowiedzialności za własne i innych integralnego rozwoju ludzi.Stąd ważne jest, aby zadzwonić do odnowionej refleksji, w jaki sposóbprawa zakładają obowiązki, jeśli nie są one stać się sama licencja);">[106].Obecnie mamy do czynienia z poważną niespójność.Z jednej strony, odwołania są do rzekomych praw, arbitralnymi i nieistotnych w naturze, wraz z popytem, że uznawane i wspierane przez struktury publiczne, podczas gdy, z drugiej strony, podstawowe i podstawowe prawa nadal są łamane i niepotwierdzony w dużej części świata);">[107].Link często zauważyć między roszczeń do "prawa do nadwyżki", a nawet grzech i występek, w ciągu zamożnych społeczeństw i braku żywności, wody pitnej, podstawowe instrukcje i podstawowej opieki zdrowotnej w obszarach słabo rozwiniętych i na świecie przedmieścia dużych ośrodków metropolitalnych.Link polega na tym: prawa jednostki, po oddzieleniu od ramy obowiązków, który udziela im pełny sens, można poszaleć, co prowadzi do eskalacji żądań, które jest praktycznie nieograniczony i masowe.Nadmierny nacisk na prawa prowadzi do lekceważenia obowiązków.Obowiązki ustawić limit na prawa, ponieważ wskazują one na antropologicznej i etycznej ramach którego prawa są częścią, w ten sposób zapewniając, że nie stać licencji.Obowiązki w ten sposób wzmocnić prawa i wzywają do ich obrony i promocji jako zadanie, które należy podjąć w służbie dobra wspólnego.W przeciwnym razie, jeśli tylko podstawą praw człowieka znajduje się w obradach zgromadzenia obywateli, prawa te mogą zostać zmienione w każdej chwili, a więc obowiązek przestrzegać i realizować je zanika ze wspólnej świadomości.Rządy i organizacje międzynarodowe mogą wtedy zapominać o obiektywności i "nienaruszalność" praw.Gdy tak się stanie, autentyczny rozwój narodów jest zagrożone);">[108].Taki sposób myślenia i działania naraża autorytet organów międzynarodowych, zwłaszcza w oczach tych krajach najbardziej potrzebujących rozwoju.Rzeczywiście, ten ostatni postulat, że społeczność międzynarodowa podjąć obowiązek pomagać im być "twórcami własnego losu");">[109], czyli podejmowanie zadań własnych.podział wzajemnych obowiązków jest mocniejszy bodziec do działania niż zwykłe uznanie praw.
  2. );">44.Pojęcie praw i obowiązków w rozwoju musi także uwzględnić problemy związane zwzrostem liczby ludności.Jest to bardzo ważny aspekt prawdziwego rozwoju, ponieważ dotyczy on niezbywalnych wartości życia i rodziny);">[110].Rozważyć zwiększenie liczby mieszkańców, główną przyczyną niedorozwoju myli, nawet z ekonomicznego punktu widzenia.Wystarczy wziąć pod uwagę, z jednej strony znaczne zmniejszenie śmiertelność noworodków, a wzrost średniej długości życia w krajach rozwiniętych ekonomicznie, a z drugiej strony, oznaczenia kryzysu zaobserwować w społeczeństwach, które rejestrują alarmującego spadku ich wskaźnik urodzeń.Szczególna uwaga musi oczywiście mieć do odpowiedzialnej prokreacji, która między innymi ma pozytywny wkład do integralnego rozwoju człowieka.Kościół w swojej trosce o autentyczny rozwój człowieka, wzywa go, by mieć pełne poszanowanie wartości ludzkich w ramach wykonywania swojej seksualności.To nie może być zmniejszona tylko do przyjemności i rozrywki, ani edukacji seksualnej obniża się do instrukcji technicznej na celu wyłącznie ochronę zainteresowanych stron z ewentualnej choroby lub "ryzyka" prokreacji.To byłoby zubożyć i lekceważenie głębszy sens płciowości, sens, który musi być potwierdzony i odpowiedzialnie przeznaczona nie tylko przez osoby prywatne, ale także przez społeczność.To jest nieodpowiedzialne, aby wyświetlić seksualność jedynie jako źródło przyjemności, a także regulować je poprzez strategie obowiązkowej kontroli urodzeń.W każdym przypadku materialistyczne idee i polityka są w pracy, a jednostki są ostatecznie poddawane różnym formom przemocy.Przeciwko takiej polityki, nie ma potrzeby, aby bronić podstawowej kompetencji rodziny w dziedzinie seksualności);">[111], w przeciwieństwie do państwa i jego restrykcyjnej polityki, i zapewnić, że rodzice są odpowiednio przygotowani do podjęcia swoich obowiązków.

Moralnie odpowiedzialne otwarcie na życie stanowi bogate źródło społecznej i gospodarczej.Narody Populous udało się wyjść z ubóstwa dzięki nie tylko do wielkości ich populacji i talentów swoich ludzi.Z drugiej strony, narody niegdyś zamożnych są obecnie przechodząc przez fazy niepewności, aw niektórych przypadkach upadku właśnie z powodu ich spadku liczby urodzeń, co stało się kluczowym problemem dla bardzo zamożnych społeczeństwach.Spadek urodzeń, spada w czasach pod tak zwanym "poziomie zastępczej", stawia również obciążenie systemów opieki społecznej, zwiększa ich koszt, spożywa się na oszczędności, a zatem potrzebnych środków finansowych na inwestycje, ogranicza dostępność wykwalifikowanych robotników, i zawęża "basen mózgów", na których narody mogą wyciągnąć do ich potrzeb.Ponadto, małe i czasami rodziny malutkie grozi zubożenia relacji społecznych, a nie zapewniając skutecznych form solidarności.Sytuacje te są symptomatyczne skromne ufności w przyszłość i zmęczenia moralnego.Jest zatem staje się koniecznością społeczną, a nawet ekonomiczne raz pomieścić do przyszłych pokoleń piękno małżeństwa i rodziny, a fakt, że instytucje te odpowiadają na najgłębsze potrzeby i godności osoby.W związku z tym, państwa są powołani douchwalenia polityki wspierania centralnego i integralność rodziny, opartej na małżeństwie mężczyzny i kobiety, głównym żywotną komórką społeczeństwa);">[112], i do przyjęcia odpowiedzialności za jego potrzeb gospodarczych i fiskalnych , przy poszanowaniu jego zasadniczo relacyjny charakter.

);">. 45Dążenie do zaspokojenia najgłębsze potrzeby moralne osoby ma również ważne i dobroczynne skutki na poziomie ekonomii.gospodarka potrzebuje etyki, aby mogła funkcjonować w pełnym zakresie- nie żadnych jakiejkolwiek etyki, lecz etyki przyjaznej osobie skoncentrowane.Dziś słyszymy wiele mówić o etyce w świecie gospodarki, finansów i biznesu.Ośrodków badawczych i seminaria z etyki biznesu są na wzrost, system certyfikacji etycznej rozprzestrzenia się w całym rozwiniętym świecie jako część przepływu pomysłów związanych z odpowiedzialności biznesu wobec społeczeństwa.Banki proponują "etyczne" rachunków i funduszy inwestycyjnych."Etyczne finansowanie" jest rozwijany, w szczególności poprzez mikrokredytów i, bardziej ogólnie, mikro-finansowania.Procesy te są godne pochwały i zasługuje na wiele wsparcia.Ich pozytywne skutki są odczuwalne w mniej rozwiniętych regionach świata.Wskazane byłoby jednak, aby opracować kryterium należytego rozeznania, ponieważ przymiotnik "etyczny" może być nadużywane.Gdy słowo to jest używane ogólnie, może nadaje się do dowolnej liczby interpretacji, nawet do tego stopnia, że obejmuje decyzje i wybory przeciwne sprawiedliwości i autentyczne dobro człowieka.

Wiele zależy w rzeczywistości od podstawowego systemu moralności.Na ten temat, nauka społeczna Kościoła może mieć szczególny wkład, ponieważ opiera się na stworzeniu człowieka "na obraz Boga" (Rdz 1,27), punkt odniesienia, który stanowi podstawę do nienaruszalnej godności osoby ludzkiej i transcendencji wartość naturalnych norm moralnych.Gdy etyka biznesu abstrahuje od tych dwóch filarów, nieuchronnie ryzykuje utratę jego charakterystyczny charakter i pada ofiarą form wyzysku; dokładniej, ryzykuje coraz podporządkowane istniejących systemów gospodarczych i finansowych, a nie korygowanie ich dysfunkcjonalne aspekty.Między innymi, że istnieje ryzyko, że używane do uzasadnienia finansowania projektów, które są w rzeczywistości nieetyczne.Słowo "etyczny", a następnie, nie powinny być używane do wyróżnienia ideologiczne, jak na to, że inicjatywy nie formalnie tak wyznaczone, nie byłoby etyczne.Potrzebne wysiłki - i ważne jest, aby to powiedzieć - nie tylko do tworzenia "etyczne" sektory lub segmentów gospodarki i świata finansów, ale w celu zapewnienia, że cała gospodarka - cała finansów - jest etyczne, a nie tylko przez Cnota etykiecie zewnętrznego, lecz poszanowanie dla potrzeb wewnętrznych do swojej natury.Nauka społeczna Kościoła jest jasne w tej sprawie, przypominając, że gospodarka, we wszystkich jej oddziałach, stanowi sektor działalności człowieka);">[113].

  1. );">46.Gdy weźmiemy pod uwagę kwestie związane wrelacji między biznesem i etyki, a także ewolucja ma miejsce w metodach produkcji, wydaje się, że tradycyjnie ważne rozróżnienie oparte na zysk firm i organizacji non-profit nie może już zrobić pełną sprawiedliwość rzeczywistości, czy praktyczną kierunek na przyszłość.W ostatnich latach szerokie obszar pośredni pojawiło się między dwoma rodzajów jednostek.Składa się on z tradycyjnych firm, które przystąpią do umowy jednak pomocy społecznej w celu wsparcia krajów słabo rozwiniętych, charytatywne fundacje związane z poszczególnych przedsiębiorstw, grup przedsiębiorstw ukierunkowanych na pomoc społeczną i zróżnicowanym świecie tak zwanej "ekonomii społecznej" oraz "Gospodarka komunii".To nie jest tylko kwestia z "trzeciego sektora", ale z szerokim nowego kompozytowego rzeczywistości obejmującego prywatnych i publicznych sfery, jedną, która nie wyklucza zysku, lecz uważa, że środki do osiągnięcia końce ludzkie i społeczne.Czy takie firmy wypłaty dywidendy, czy nie, czy ich konstrukcja prawna odpowiada jednemu z ustalonych form, staje się drugorzędna w stosunku do ich chęci, aby zobaczyć, zysk jako środek do osiągnięcia celu, jakim jest bardziej humanitarny rynku i społeczeństwa.Należy mieć nadzieję, że te nowe rodzaje firm uda się znaleźć odpowiednią strukturę prawną i fiskalnej w każdym kraju.Bez uszczerbku dla znaczenia i korzyści ekonomicznych i społecznych z bardziej tradycyjnych form działalności gospodarczej, są one kierowane do systemu w kierunku bardziej przejrzyste i pełne przejęcie obowiązków ze strony podmiotów gospodarczych.I nie tylko to.bardzo wiele instytucjonalnych form działalności prowadzi do rynku, który jest nie tylko bardziej cywilizowany, ale również bardziej konkurencyjne.
  2. );">47.wzmocnienie różnych typów przedsiębiorstw, zwłaszcza tych, w stanie oglądania zysk jako środek do osiągnięcia celu, jakim jest bardziej humanitarny rynku i społeczeństwa, muszą być również realizowane w tych krajach, które są wyłączone lub marginalizowanych z wpływowych kręgów globalne gospodarki.W tych krajach bardzo ważne jest, aby przejść do przodu z projektów w oparciu o zasady pomocniczości, odpowiednio zaplanowanych i zarządzanych, mających na celu jeszcze także potwierdzając prawa przewidujących założeniu odpowiednich obowiązków.Wprogramach rozwoju, zasadacentralnego miejsca osoby ludzkiej, jako przedmiot przede wszystkim odpowiedzialny za rozwój, musi być zachowana.Głównym problemem musi być poprawa rzeczywistych warunków życia ludzi w danym regionie, a tym samym umożliwienie im wykonywania tych obowiązków, które ich obecnie ubóstwo nie pozwalają im spełnić.Problem społeczny nigdy nie może być abstrakcyjne podejście.Programy na rzecz rozwoju, jeśli mają być one dostosowane do indywidualnych sytuacji, muszą być elastyczne, a ludzie, którzy korzystają z nich powinny być bezpośrednio zaangażowane w ich planowanie i realizację.Kryteria, które powinny być stosowane aspirują do bieżących rozwoju w duchu solidarności - staranne monitorowanie wyników - ponieważ nie ma powszechnie ważnych rozwiązań.Wiele zależy od sposobu programów zarządzanych w praktyce."Same narody spoczywa główna odpowiedzialność pracować dla ich własnego rozwoju.Ale nie przyniesie to około w izolacji ");">[114].Te słowa Pawła VI są bardziej aktualne dziś, jak nasz świat staje się coraz bardziej zintegrowane.Dynamika integracji są prawie automatyczne.Rozwiązania muszą być starannie zaprojektowane, aby odpowiadać na konkretne życie ludzi, na podstawie oceny ostrożnościowej każdej sytuacji.Obok makro projekty, tam jest miejsce dla mikroprojektów, a przede wszystkim istnieje potrzeba aktywnej mobilizacji wszystkich podmiotów społeczeństwa obywatelskiego, zarówno prawnych i osób fizycznych.

Współpraca międzynarodowawymaga ludzi, którzy mogą być częścią procesu rozwoju gospodarczego i ludzkiego poprzez solidarność ich obecności, nadzór, szkolenia i szacunku.Z tego punktu widzenia, organizacje międzynarodowe, które mogą kwestionować ich rzeczywistej skuteczności maszyny biurokratycznej i administracyjnej, która jest często zbyt kosztowne.Czasami zdarza się, że ci, którzy otrzymują pomoc staje się podporządkowane pomocy-dawców, a biedni utrwala drogich biurokracje które zużywają nadmiernie wysoki procent funduszy przeznaczonych na rozwój.Dlatego też należy mieć nadzieję, że wszystkie międzynarodowe agencje i organizacje pozarządowe będą zobowiązują się do pełnej przejrzystości, informując donatorów i opinię publiczną o procent ich dochodów przeznaczonych na programy współpracy, rzeczywistej zawartości tych programów i wreszcie szczegółowe wydatki samą instytucję.

  1. );">48.Dziś przedmiotem rozwoju jest również ściśle związane z obowiązkami wynikającymi znaszej relacji ze środowiskiem naturalnym.Środowisko jest darem Boga dla wszystkich, a w naszych jej użycia mamy odpowiedzialność wobec ubogich, przyszłych pokoleń i wobec całej ludzkości.Kiedy natura, w tym człowieka, jest postrzegany jako wynik zwykłego przypadku lub determinizmu ewolucyjnego, nasze poczucie odpowiedzialności ubywa.W naturze, wierzący uznaje wspaniały wynik stwórczego działania Boga, które możemy wykorzystać w sposób odpowiedzialny, aby zaspokoić nasze uzasadnione potrzeby, materiał lub inny sposób, z poszanowaniem wewnętrznej równowagi tworzenia.Jeśli ta wizja jest stracone, to w końcu albo rozważa tabu natura nietykalny lub, wręcz przeciwnie, nadużywając go.Ani podejście jest zgodne z chrześcijańską wizją natury jako owocu Bożego stworzenia.

Natura wyraża wzór miłości i prawdy.To jest przed nami, i to zostało nam dane przez Boga, jako ustawienie dla naszego życia.Natura mówi nam o Stwórcy (por.Rz 1,20), a jego miłość do ludzkości.Jego przeznaczeniem jest zostać "podsumował" w Chrystusie na końcu czasów (por.Ef1:9-10;Kol 1:19-20).Stąd też jest "powołanie");">[115].Natura jest do naszej dyspozycji, a nie jako "sterty rozrzuconych odpadków");">[116], ale jako dar Stwórcy, który dał jej wewnętrzne zlecenia, umożliwiając człowiekowi czerpać z niej zasady potrzebne, "aby uprawiał go i doglądał go "(Rdz 2,15).Ale należy również podkreślić, że jest to sprzeczne z autentycznego rozwoju, aby zobaczyć naturę jako coś ważniejszego niż człowieka.To stanowisko prowadzi do postaw neopogaństwa lub nowego panteizmu - zbawienie człowieka nie może pochodzić z samego charakteru, rozumiane w sensie czysto naturalistycznym.To powiedziawszy, należy także odrzucić przeciwne stanowisko, które ma na celu całkowitej dominacji technicznej nad naturą, ponieważ środowisko naturalne jest więcej niż surowca do manipulacji na naszej przyjemności, jest to cudowne dzieło Stwórcy zawierającej "gramatyka", który określa cele oraz kryteria jej rozsądnego użytkowania, a nie jego lekkomyślne wykorzystywanie.Obecnie wiele szkodzie rozwoju właśnie w wyniku tych zakłóconych pojęć.Zmniejszenie charakter jedynie do gromadzenia danych warunkowego kończy się robi przemocy w środowisku, a nawet zachęcanie do aktywności, która nie szanuje się ludzkiej natury.Nasza natura, stanowiły nie tylko materii, ale także ducha, i jako takie, obdarzony transcendentnego znaczenia i aspiracji, jest normatywny dla kultury.Ludzie interpretują i kształtowania środowiska naturalnego poprzez kulturę, która z kolei jest dany kierunek przez odpowiedzialnego korzystania z wolności, zgodnie z nakazami prawa moralnego.W związku z tym projekty integralnego rozwoju człowieka nie można ignorować przyszłych pokoleń, ale muszą byćoznaczonesolidarności i sprawiedliwości między pokoleniami, a biorąc pod uwagę różne konteksty: ekologiczny, prawnicze, ekonomiczne, polityczne i kulturalne);">[117].

  1. );">49.Pytania związane z opieką i ochroną środowiska dzisiaj trzeba zwrócić należytą uwagę doproblemu energii.Fakt, że niektóre państwa, grup energetycznych i firm gromadzą nieodnawialnych zasobów energetycznych, stanowi poważną przeszkodę dla rozwoju krajów ubogich.Kraje te nie mają odpowiednich środków gospodarczych, albo w celu uzyskania dostępu do istniejących źródeł energii nieodnawialnej i finansowanie badań w nowych alternatyw.Składowania zasobów naturalnych, które w wielu przypadkach znajdują się w samych krajach ubogich, rodzi wyzysk i częste konflikty między narodami iw ich obrębie.Konflikty te są często walczył na ziemi z tych samych krajów, z obfite żniwo śmierci, zniszczenia i dalszą degradacją.Społeczność międzynarodowa ma pilny obowiązek znalezienie instytucjonalnych dróg uregulowania kwestii wyzyskiwania zasobów nieodnawialnych, udziale także krajów ubogich, w procesie, aby wspólnie planować przyszłość.

Na tym froncie, istniejepilna potrzeba moralna dla odnowionej solidarności, zwłaszcza w relacjach między krajami rozwijającymi się i te, które są wysoko uprzemysłowionych);">[118].Zaawansowane technologicznie społeczeństwa może i musi opuścić ich krajowego zużycia energii, albo w drodze ewolucji metod produkcji lub poprzez zwiększenie wrażliwości ekologicznej wśród swoich obywateli.Należy dodać, że obecnie możliwe jest uzyskanie lepszej wydajności energetycznej przy jednoczesnym wspierania badań alternatywnych źródeł energii.Co potrzebne jest także, choć jest na całym świecie redystrybucję zasobów energetycznych, tak aby kraje pozbawione tych zasobów może mieć do nich dostęp.Losy tych krajów nie można pozostawić w rękach tego, kto jest pierwszy zastrzeżenia łupów, czy ktokolwiek jest w stanie zapanować nad resztą.Tutaj mamy do czynienia z najważniejszych kwestii, czy są one właściwie się zmierzyć, to każdy musi odpowiedzialnie uznać wpływ będą one miały na przyszłe pokolenia, szczególnie na wielu młodych ludzi w biedniejszych narodów, które "proszą przyjąć ich do aktywnego udziału w budowa lepszego świata ");">[119].

  1. );">50.Odpowiedzialność ta ma charakter globalny, ponieważ dotyczy nie tylko energii, ale z całym stworzeniem, które nie muszą być pozostawił przyszłym pokoleniom zubożonego z jego zasobów.Ludzie legalnie wywieraćodpowiedzialnego zarządzania natury, aby chronić go, aby cieszyć się jego owoce i pielęgnować je w nowy sposób, z pomocą zaawansowanych technologii, tak aby mogła ona godnie przyjąć i wyżywić ludność na świecie.Na tej ziemi jest miejsce dla każdego: tu cała rodzina ludzka powinna znaleźć środki do życia z godnością, dzięki pomocy samej natury - dar Boga dla swoich dzieci - i dzięki ciężkiej pracy i kreatywności.Jednocześnie musimy uznać nasz poważny obowiązek przekazać Ziemię przyszłym pokoleniom w takim stanie, że oni też mogą godnie ją zamieszkiwać i dalej uprawiać.Oznacza to, są zobowiązani do podejmowania wspólnych decyzji "po odpowiedzialnym przemyśleniu drogi, które należy podjąć, decyzje mające na celu wzmocnienie tegoprzymierza między człowiekiem a środowiskiem, mającego odzwierciedlać stwórczą miłość Boga, od którego pochodzimy i ku któremu zdążamy ");">[120].Miejmy nadzieję, że wspólnota międzynarodowa i poszczególne rządy uda w zwalczaniu szkodliwych metod leczenia środowiska.Podobnie jest obowiązkiem właściwych organów do podjęcia wszelkich starań w celu zapewnienia, że koszty gospodarcze i społeczne stosując się do współdzielonych zasobów środowiska są uznawane z przejrzystości i pełni pokrywane przez tych, którzy je ponieść, a nie przez inne ludy czy przyszłe pokolenia: ochrona środowiska, zasobów i klimatu zobowiązuje wszystkich międzynarodowych liderów do wspólnego działania i wykazują gotowość do pracy w dobrej wierze, z poszanowaniem prawa i promowanie solidarności z najsłabszymi regionami planety);">[121].Jednym z największych wyzwań stojących przed gospodarką jest osiągnięcie jak najbardziej efektywne wykorzystanie - nie nadużycie - zasobów naturalnych, w oparciu o świadomość, że pojęcie "wydajność" nie jest wolna od wartości.
  2. );">sposób ludzkość traktuje środowisko wpływa na sposób, w jaki traktuje się i odwrotnie.Ten zaprasza współczesnego społeczeństwa do poważnego przeglądu jego stylu życia, który w wielu częściach świata, jest podatne na hedonizmu i konsumpcjonizmu, niezależnie od ich szkodliwych skutków);">[122].Potrzebna jest skuteczna zmiana mentalności, która może prowadzić do przyjęcianowych stylów życia", w których szukanie prawdy, piękna i dobra oraz wspólnota ludzi dążących do wspólnego rozwoju byłyby elementami decydującymi o wyborze jakości konsumpcji, oszczędności i inwestycje ");">[123].Każde naruszenie solidarności i przyjaźni obywatelskiej szkodzi środowisku, podobnie jak pogorszenie środowiska z kolei zakłóca stosunki w społeczeństwie.Charakter, zwłaszcza w naszych czasach, jest tak zintegrowana dynamiki społeczeństwa i kultury, że teraz trudno stanowi zmienną niezależną.Pustynnienie i spadek wydajności w niektórych obszarach rolniczych są również wynikiem zubożenia i zacofanie wśród swoich mieszkańców.Kiedy zachęty są oferowane dla ich rozwoju gospodarczego i kulturalnego, sama natura jest chroniony.Ponadto, jak wiele zasobów naturalnych są marnowane przez wojny!Pokój między narodami i również zapewnić większą ochronę natury.Gromadzenie zasobów, zwłaszcza wody, może generować poważne konflikty między narodami zaangażowanych.Ciche porozumienie o wykorzystaniu zasobów może chronić naturę i, w tym samym czasie, dobrobytu społeczeństw, których to dotyczy.

Kościół ponosi odpowiedzialność wobec stworzeniai musi dochodzić tej odpowiedzialności w sferze publicznej.Czyniąc to, musi bronić nie tylko ziemi, wody i powietrza jako darów stworzenia należących do wszystkich.Musi ona przede wszystkim chronić ludzkość od samozagłady.Istnieje potrzeba, co można nazwać człowiekiem ekologia, właściwie rozumiane.Pogorszenie natury jest w rzeczywistości ściśle związana z kulturą, która kształtuje ludzkie współżycie, kiedy "ekologia ludzka");">[124]jest szanowana w społeczeństwie, również ekologia środowiska korzyści.Podobnie jak cnoty ludzkie są ze sobą powiązane, tak że osłabienie jednej miejscach innych na niebezpieczeństwo, więc system ekologiczny opiera się na szacunku dla planu, który wpływa zarówno na zdrowie społeczeństwa i jego dobre stosunki z naturą.

W celu ochrony przyrody, to nie wystarczy, aby interweniować z zachętami ekonomicznymi lub odstraszających; nawet edukacja trafna jest wystarczające.Są to ważne kroki, aledecydującą kwestią jest ogólny wydźwięk moralny społeczeństwa.Jeśli jest brak szacunku dla prawa do życia i do naturalnej śmierci, jeśli ludzkie poczęcie, ciąża i poród są sztuczne, jeśli poświęca się ludzkie embriony na badania, sumienie społeczeństwa kończy się utratą pojęcie ekologii ludzkiej, a , oraz tym, że ekologii środowiska.Jest to sprzeczne z twierdzą, że przyszłe pokolenia poszanowania środowiska naturalnego, gdy nasze systemy edukacyjne i przepisy nie pomagają im szanować samych siebie.Księga natury jest jedna i niepodzielna: zajmuje się nie tylko środowiska, ale także życie, seksualność, małżeństwo, rodzina, relacje społeczne: w słowie, integralny rozwój człowieka.Nasze obowiązki wobec środowiska związane są z naszych obowiązków wobec człowieka, rozpatrywanego w siebie oraz w stosunku do innych.Błędem byłoby podtrzymywać jeden zestaw obowiązków podczas deptanie innych.Tu leży grób sprzeczność naszej mentalności i praktyki dzisiaj: jedna, która poniża osobę, niszczy środowisko i szkodzi społeczeństwu.

);">. 52Prawda i miłość, która ujawnia, nie mogą być produkowane: mogą być odbierane tylko jako dar.Ich ostatecznym źródłem nie jest i nie może być ludzkość, ale tylko Bóg, który sam jest Prawdą i Miłością.Zasada ta jest bardzo ważna dla społeczeństwa i dla rozwoju, ponieważ nie może być produktem czysto ludzka; powołanie do rozwoju ze strony jednostek i narodów nie opiera się tylko na ludzkich wyborów, ale jest nieodłączną częścią planu, który jest przed do nas i stanowi dla nas wszystkich obowiązek być dowolnie przyjęte.To, co jest przed nami i stanowi nami - samoistnym miłości i prawdy - pokazuje nam, co jest dobro, a co nasze prawdziwe szczęście polega.To pokazuje nam drogę do prawdziwego rozwoju.

);">Rozdział piąty

Współpraca
rodziny ludzkiej

  1. );">53.Jednym z najgłębszych form ubóstwa człowiek może doświadczyć jest izolacja.Jeśli przyjrzymy się bliżej innych form ubóstwa, w tym form materialnych, widzimy, że rodzą się z izolacji, z nie bycia kochanym lub trudności jest w stanie kochać.Ubóstwo jest często produkowane przez odrzucenie miłości Boga, przez podstawowe i tragicznej tendencji człowieka do zamknięcia się w sobie, myśląc sobie, aby być samowystarczalnym lub jedynie niewielkie i ulotne fakt, "obcy" w przypadkowym wszechświecie.Człowiek jest wyalienowany, kiedy jest sam, gdy jest on oderwany od rzeczywistości, kiedy przestaje myśleć i wierzyć w fundacji);">[125].Cała ludzkość jest wyobcowany, kiedy zbyt dużo zaufania znajduje się w czysto ludzkich projektów, ideologii i fałszywych utopii);">[126].Dziś ludzkość wydaje się o wiele bardziej interaktywna niż w przeszłości: to wspólne poczucie bycia blisko siebie, musi być przekształcona w prawdziwej komunii.rozwój narodów zależy przede wszystkim na uznaniu, że ludzkość jest jedną rodzinąwspółpracy w prawdziwej komunii, nie tylko grupa pacjentów, którzy się do życia obok siebie);">[127].

Papież Paweł VI zauważył, że "świat jest w kłopotach z powodu braku myślenia");">[128].Robił obserwacji, ale także wyrażając życzenie: nowy tor myślenia jest konieczna w celu osiągnięcia lepszego zrozumienia implikacji naszego bycia jedną rodziną; interakcja między narodami świata, wzywa nas do rozpoczęcia tego nowego trajektorii, tak że integracja może oznaczać solidarności);">[129], a nie marginalizacji.Myśląc o tego typu wymagagłębszej krytycznej oceny kategorii relacji.Jest to zadanie, które nie mogą być podejmowane przez nauk społecznych sam, o ile wkładu dyscyplin, takich jak metafizyka i teologia jest potrzebna, jeśli transcendentnej godności człowieka jest właściwie rozumiany.

Jako istoty duchowej, ludzka istota jest zdefiniowany poprzez stosunków międzyludzkich.Więcej autentycznie żyje on te relacje, tym bardziej jego lub jej osobistego tożsamości dojrzewa.To nie jest człowiek, że o izolacji ustala swoją wartość, ale umieszczając siebie w relacji z innymi iz Bogiem.Stąd te relacje nabierają fundamentalnego znaczenia.To samo odnosi się do ludzi, jak również.Metafizyczne zrozumienie relacji między ludźmi jest więc bardzo korzystne dla ich rozwoju.W związku z tym powód znajdzie natchnienie i kierunek, w objawieniu chrześcijańskim, zgodnie z którym wspólnota ludzka nie wchłania jednostkę, unicestwiając jego autonomię, jak to się dzieje w różnych formach totalitaryzmu, ale raczej mu wartości, tym bardziej, że relacja między poszczególnymi i społeczność jest relacja między jednym a innym całość);">[130].Podobnie jak rodzina nie zanurzać tożsamości poszczególnych jego członków, tak jak Kościół raduje się w każdym "nowym stworzeniem" (Gal 6:15; 2 Kor 5,17) włączony przez chrzest do jej żywe ciało, tak też jedność rodzina ludzka nie zanurzać tożsamości jednostek, narodów i kultur, ale czyni je bardziej przejrzystymi do siebie i łączy je ściślej w ich uprawnionej różnorodności.

  1. );">54.temat rozwoju mogą być identyfikowane z włączeniem-w-stosunku do wszystkich ludzi i narodów w obrębie jednej wspólnoty rodziny ludzkiej, zbudowanej w solidarności w oparciu o podstawowych wartościach sprawiedliwości i pokoju.Ta perspektywa jest oświetlony w uderzający sposób w relacji między Osobami Trójcy w jednej boskiej substancji.Trójcy jest absolutna jedność, o ile te trzy Osoby Boskie są czyste relacyjny.Wzajemna przejrzystość wśród Osób Boskich jest całkowita i więź między każdym z nich kompletny, ponieważ są one unikalne i absolutną jedność.Bóg pragnie, aby włączyć nas do tej rzeczywistości komunii, a także: "aby byli jedno tak jak My jedno jesteśmy" (J 17:22).Kościół jest znakiem i narzędziem tej jedności);">[131].Relacje między ludźmi w całej historii, ale nie może być wzbogacony przez odniesienie do tego boskiego modelu.W szczególności,w świetle objawionej tajemnicy Trójcy Świętej, rozumiemy, że prawdziwe otwarcie nie oznacza utraty tożsamości indywidualnej, ale głębokiego przenikania.Wynika to także ze wspólnych ludzkich doświadczeń miłości i prawdy.Podobnie jak miłość sakramentalna małżonków łączy ich duchowo w "jednym ciałem" (Rdz 2,24; Mt 19:5; Ef 5:31) i sprawia, że z dwóch prawdziwego i relacyjnej jedności, tak w analogiczny sposób jednoczy prawdy alkoholowe i powoduje ich do myślenia w zgodzie, przyciągając je jako jedność do siebie.
  2. );">55.Christian objawieniem jedności rodzaju ludzkiego zakładametafizyczną interpretację "Humanum", w którym relacyjny jest istotnym elementem.Inne kultury i religie uczą braterstwa i pokoju, a zatem ogromne znaczenie dla integralnego rozwoju człowieka.Niektóre postawy religijne i kulturowe, jednak nie w pełni obejmować zasadę miłości i prawdy, a tym samym kończy się opóźnianie lub nawet utrudnienia autentycznego rozwoju ludzkiego.Istnieją pewne kultur religijnych w dzisiejszym świecie, które nie zobowiązują mężczyzn i kobiety do życia w jedności, ale raczej odciąć ich od siebie nawzajem w poszukiwaniu indywidualnego dobrobytu, ograniczony do zaspokojenia pragnień psychologicznych.Ponadto, pewne rozprzestrzenianie różnych religijnych "ścieżek", przyciąga małych grup, a nawet pojedynczych osób, wraz z synkretyzmu religijnego, może prowadzić do separacji i rozłączenia.Jeden możliwy negatywny wpływ procesu globalizacji jest tendencja do faworyzowania tego rodzaju synkretyzmu);">[132], poprzez zachęcanie do formy "religii", że zamiast zbliżanie ludzi, zrazić je od siebie i odległość ich od rzeczywistości.W tym samym czasie, niektóre tradycje religijne i kulturowe, które utrzymują się w sztywnych ossify społeczeństwa grup społecznych, w magicznych wierzeń, które nie szanują godności osoby, w postawach ujarzmienia do sił nadprzyrodzonych.W takich sytuacjach, miłość i prawda przeforsowaniu się trudności i autentyczny rozwój jest utrudniony.

Z tego powodu, a to może być prawdą, że rozwój potrzebuje religii i kultur różnych narodów, jest również prawdą, że konieczne jest odpowiednie rozeznanie.Wolność religijna nie oznacza obojętności religijnej, ani nie oznacza, że wszystkie religie są równe);">[133].Potrzebne jest rozeznanie odnośnie do wkładu kultur i religii, zwłaszcza ze strony tych, którzy dzierżą władzę polityczną, jeśli wspólnota społeczna ma być zbudowany w duchu szacunku dla dobra wspólnego.Takie rozeznanie musi być oparte na kryterium miłości i prawdy.Ponieważ rozwój osób i narodów jest zagrożona, to rozeznanie musi uwzględniać potrzebę emancypacji i inkluzywności, w kontekście prawdziwie powszechnej wspólnoty ludzkiej."Całego człowieka i wszystkich ludzi" jest również kryterium oceny kultur i religii.Chrześcijaństwo, religia "Boga, który ma ludzkie oblicze");">[134], jest to kryterium bardzo w sobie.

  1. );">56.religia chrześcijańska oraz inne religie mogą zaoferować swój wkład do rozwojutylko wtedy, gdy Bóg ma miejsce w sferze publicznej, w szczególności w odniesieniu do ich wymiarów kulturowych, społecznych, ekonomicznych, a zwłaszcza jego politycznych.Doktryna społeczna Kościoła powstał w celu ubiegania się o status "obywatelstwa" dla religii chrześcijańskiej);">[135].Odmawianie prawa do wyznawania własnej religii w publicznych i prawa do wniesienia prawd wiary ponieść na życiu publicznym ma negatywne konsekwencje dla prawdziwego rozwoju.Wykluczenie religii z życia publicznego - a na drugim biegunie, religijnym fundamentalizmem - utrudnia spotkanie między osobami i ich współpracy dla rozwoju ludzkości.Życie publiczne jest wyssała z jego motywacja i polityka nabiera dominującego i agresywnego charakteru.Ryzyko prawa człowieka są ignorowane albo dlatego, że są pozbawione ich transcendentalnego fundamentu lub ponieważ wolność osobista nie jest uznawane.. Sekularyzm i fundamentalizm wyklucza możliwość owocnego dialogu i efektywnej współpracy między rozumem a wiarą religijnąPowód zawsze stoi w potrzebie oczyszczenia przez wiarę: ta odnosi się również do rozumu politycznego, który nie może uznać się wszechmocny.Ze swej stronyreligia zawsze musi być oczyszczony z powodu, aby pokazać swoje prawdziwie ludzką twarz.Każde naruszenie tego dialogu jest tylko w ogromnej cenie do rozwoju człowieka.
  2. );">57.owocny dialog między wiarą i rozumem, nie może nie uczynić dzieło miłosierdzia bardziej skuteczne w społeczeństwie, i to jest najbardziej odpowiednie ramy dla promowaniabraterskiej współpracy między wierzącymi i niewierzącymiw ich wspólnego zaangażowania w pracę na rzecz sprawiedliwości i pokoju ludzka rodzina.W Konstytucji duszpasterskiejGaudium et spes,ojcowie Rady stwierdził, że "wierzący i niewierzący zgadzają niemal jednogłośnie, że wszystkie rzeczy na ziemi, należy zgłosić do człowieka jako do ich centrum i szczyt");">[136].Dla wierzących, świat wywodzi się ani z ślepego przypadku, ani od ścisłej konieczności, ale z planem Bożym.To jest to, co powoduje powstanie obowiązku wiernych do zjednoczenia wysiłków w tych wszystkich mężczyzn i kobiet dobrej woli, z wyznawcami innych religii i niewierzący, więc, że nasz świat może skutecznie odpowiadać Boskiego planu : mieszka z rodziną pod czujnym okiem Stwórcy.Szczególnym przejawem miłości i braterskiej prowadzącej kryterium współpracy wierzących i niewierzących jest niewątpliwiezasada pomocniczości);">[137], wyrazem niezbywalnej ludzkiej wolności.Pomocniczości jest przede wszystkim formą pomocy dla osoby ludzkiej poprzez autonomii instytucji pośredniczących.Taka pomoc jest oferowana, gdy jednostki lub grupy, nie są w stanie osiągnąć coś na własną rękę, i zawsze jest zaprojektowany w celu osiągnięcia ich emancypacji, ponieważ sprzyja wolności i udział poprzez przejęcie odpowiedzialności.Pomocniczości szanuje godność osobistą, uznając w osobie temat, który jest zawsze w stanie dać coś innym.Poprzez uwzględnienie wzajemności w samym sercu tego, co znaczy być człowiekiem, pomocniczość jest najskuteczniejszym antidotum na jakąkolwiek formę wszechogarniającego państwa opiekuńczego.Jest on w stanie uwzględnić zarówno z kolektorem przegubu planów - a więc w wielu pacjentom - oraz koordynacji tych ostatnich.W związku z tym zasada pomocniczości jest szczególnie dobrze nadaje się do zarządzania globalizacją i kierowaniu go do autentycznego rozwoju ludzkiego.Aby nie wytwarzać niebezpieczne powszechną władzę o charakterze tyranii,zarządzanie globalizacją musi być oznaczone pomocniczości, przegubowe na kilka warstw i obejmuje różne poziomy, które mogą ze sobą współpracować.Globalizacja z pewnością wymaga uprawnienia, o ile stanowi problemu globalnego dobra wspólnego, który ma być realizowany.Organ ten musi jednak być zorganizowany w spółce zależnej i warstwowej sposób);">[138], jeśli nie naruszać wolności i jeśli jest w celu uzyskania skutecznych wyników w praktyce.
  3. );">Zasada pomocniczości powinna pozostać ściśle związana z zasadą solidarności i odwrotnie, ponieważ były bez jego ustępuje privatism społecznej, podczas gdy ten ostatni nie były ustępuje paternalist pomocy społecznej, które są poniżające dla potrzebujących .Ta ogólna zasada powinna być również brane pod uwagę przy szeroko rozwiązywania problemów dotyczącychmiędzynarodowej pomocy rozwojowej.Taka pomoc, niezależnie od intencji ofiarodawców, może czasami blokować ludzi w stan uzależnienia, a nawet sprzyjają sytuacje miejscowego ucisku i wyzysku w kraju przyjmującym.Pomoc gospodarcza, aby być wiernym swoim celu, nie musi realizować cele drugorzędne.Musi on być rozprowadzany z udziałem nie tylko przez rządy państw przyjmujących, ale także lokalnych podmiotów gospodarczych oraz nosicieli kultury w ramach społeczeństwa obywatelskiego, w tym lokalnych Kościołów.Programy pomocy powinny w coraz większym stopniu przejmują cechy uczestnictwa i realizacji, począwszy od podstaw.Rzeczywiście, najbardziej wartościowe zasoby w krajach otrzymujących pomoc rozwojową są zasoby ludzkie: tu leży prawdziwy kapitał, który musi zgromadzić, aby zagwarantować prawdziwie autonomiczną przyszłość dla krajów najbiedniejszych.Należy również pamiętać, że w sferze gospodarczej, główną formą pomocy poszkodowanym przez kraje rozwijające się, które z dopuszczenia i zachęcanie do stopniowej penetracji swoich produktów na rynkach międzynarodowych, umożliwiając w ten sposób na te kraje, aby w pełni uczestniczyć w międzynarodowym gospodarczej życie.Zbyt często w przeszłości pomoc służy do tworzenia tylko na rynki brzegowe dla produktów z tych krajów-darczyńców.Było to często ze względu na brak rzeczywistego zapotrzebowania na dane produkty: dlatego konieczne jest, aby pomóc takie kraje poprawić swoje produkty i dostosować je bardziej skutecznie do istniejącego popytu.Co więcej, są tacy, którzy obawiają się skutków konkurencji poprzez przywozu produktów rolnych - Produkty normalnie - z biednych ekonomicznie krajów.Niemniej jednak, należy pamiętać, że w takich krajach, możliwość sprzedaży swoich produktów jest bardzo często to, co gwarantuje ich przetrwanie, zarówno w perspektywie krótko-i długoterminowej.Tylko i sprawiedliwy handel międzynarodowy towarami rolnymi może być korzystne dla wszystkich, zarówno dla dostawców jak i klientów.Z tego powodu, nie tylko jest orientacja handlowa potrzebne do produkcji tego rodzaju, ale również ustanowienie międzynarodowych przepisów handlowych w celu wspierania go i silniejsze finansowania rozwoju w celu zwiększenia wydajności tych gospodarek.

);">. 59.Współpraca na rzecz rozwojunie może być zainteresowane wyłącznie z wymiarem gospodarczym: oferuje wspaniałąokazję do spotkania między kulturami i narodami.Jeżeli strony współpracy po stronie krajów rozwiniętych gospodarczo - jak czasami się dzieje - nie uwzględniać ich własne lub kulturowej tożsamości innych osób lub wartości ludzkie, które ją kształtują, nie może wejść do konstruktywnego dialogu z obywatelami krajów ubogich .Jeśli to drugie, z kolei, są bezkrytycznie i bez różnicy otwarty na każdą propozycję kulturową, nie będą one w stanie przejąć odpowiedzialność za własne autentycznego rozwoju);">[139].Zaawansowane technologicznie społeczeństwa nie może pomylić własnego rozwoju technologicznego z domniemaną wyższością kulturową, ale raczej na nowo odkryć w sobie te często zapomniane cnoty, które pozwoliły im rozkwitać w całej swojej historii.Społeczeństwa rozwijające się powinny pozostać wiernym wszystko, co jest prawdziwie ludzkie w ich tradycjach, unikając pokusy pokryjesz je automatycznie z mechanizmów zglobalizowanej cywilizacji technologicznej.We wszystkich kulturach istnieją przykłady zbieżności etyczne, niektóre pojedyncze, niektóre ze sobą powiązane, jako wyraz jednej ludzkiej natury, z woli Stwórcy; tradycji etycznej mądrości wie, jak prawa naturalnego);">[140].To uniwersalne prawo moralne stanowi solidną podstawę dla wszystkich dialogu kulturowym, religijnym i politycznym, i to sprawia, że wieloaspektowe pluralizm różnorodności kulturowej nie odłączyć się od wspólnego poszukiwania prawdy, dobra i Boga.Tak więc stosowanie się do prawa wyryte w sercu człowieka jest warunkiem wstępnym dla wszystkich konstruktywnej współpracy społecznej.Każda kultura ma obciążeń, z których muszą być uwolnione i cieni, z których musi pojawiać.Wiara chrześcijańska, stając się wcieleniem w kulturach i w tym samym czasie ich przekraczanie, może pomóc im rosnąć w powszechnego braterstwa i solidarności, na rzecz postępu i rozwoju globalnej społeczności.

  1. );">60.W poszukiwaniu rozwiązań dla obecnego kryzysu gospodarczego,pomoc rozwojowa dla krajów ubogich musi być uważany za słuszny sposobem tworzenia bogactwa dla wszystkich.Jaki program pomocy jest tam, że może wytrzymać takie znaczące perspektywy wzrostu - nawet z punktu widzenia gospodarki światowej - jak wsparcie ludności, które są jeszcze w początkowej lub wczesnych fazach rozwoju gospodarczego?Z tego punktu widzenia, kraje bardziej rozwinięte gospodarczo powinny zrobić wszystko, co możliwe, aby przeznaczyć większe porcje produktu krajowego brutto na pomoc na rzecz rozwoju, a więc z poszanowaniem zobowiązań, które społeczność międzynarodowa podjętych w tym zakresie.Jednym ze sposobów, tak jest od przeglądu polityki pomocy społecznej i dobrobytu wewnętrznych, stosując zasadę pomocniczości i tworząc lepiej zintegrowanych systemów opieki społecznej, przy aktywnym udziale osób prywatnych i społeczeństwa obywatelskiego.W ten sposób, to jest rzeczywiście możliwe do poprawy usług społecznych i programów socjalnych, a jednocześnie, aby zapisać zasobów - poprzez eliminację marnotrawstwa i odrzucenia fałszywych roszczeń - które mogłyby być przeznaczone na solidarności międzynarodowej.Bardziej zdecentralizowane i organiczny system solidarności społecznej, mniej biurokratyczne, ale nie mniej skoordynowany, pozwoliłby wykorzystać energię znacznie uśpioną, na rzecz solidarności między narodami.

Jednym z możliwych podejście do pomocy na rzecz rozwoju będzie się skutecznie stosować tzw pomocniczości fiskalnej, co pozwoli obywatelom zdecydować, jak przydzielić część podatków, które płacą na rzecz państwa.Pod warunkiem że nie przerodzić się promocją szczególnych interesów, to może przyczynić się do pobudzenia form solidarności opiekuńczego z dołu, z oczywistymi korzyściami w zakresie solidarności dla rozwoju, jak również.

);">. 61Większa solidarność na poziomie międzynarodowym widać szczególnie w trwającej promocji - nawet w samym środku kryzysu gospodarczego - zwiększego dostępu do edukacji, który jest jednocześnie warunkiem koniecznym dla skutecznej współpracy międzynarodowej.Termin "edukacja" odnosi się nie tylko do nauczania w klasie i szkolenia zawodowego - z których oba są ważnymi czynnikami w rozwoju - ale do pełnej formacji osoby.W związku z tym, nie jest to problem, który należy podkreślić: w celu kształcenia, konieczne jest, aby poznać naturę człowieka, aby wiedzieć, kim on jest.Wzrastające znaczenie relatywistycznego rozumienia tego rodzaju przedstawia poważne problemy dla wychowania, edukacji, zwłaszcza moralne, zagrażając jego uniwersalne rozszerzenie.Ulegając tego rodzaju relatywizmowi sprawia, że każdy biedniejszy i ma negatywny wpływ na skuteczność pomocy dla najbardziej potrzebujących grup ludności, które nie tylko brak środków ekonomicznych i technicznych, ale także metod i zasobów edukacyjnych, aby pomóc ludziom w realizowaniu ich pełnego potencjału ludzkiego.

Ilustracja znaczenia tego problemu jest oferowana przez zjawiskoturystyki międzynarodowej);">[141], co może być ważnym czynnikiem rozwoju gospodarczego i wzrostu kulturowego, ale może również stać się okazją do wyzysku i degradacji moralnej.Obecna sytuacja stwarza niepowtarzalne możliwości gospodarcze aspekty rozwoju - czyli przepływ pieniądza i powstawanie znacznej ilości lokalnej przedsiębiorczości - być połączone z aspektów kulturowych, z których najważniejszym jest edukacja.W wielu przypadkach jest to, co się dzieje, ale w innych przypadkach turystyka międzynarodowa ma negatywny wpływ edukacyjny zarówno dla turystów i miejscowej ludności.Te ostatnie są często narażone na działanie niemoralne lub nawet wypaczonych form postępowania, jak w przypadku tak zwanej turystyki seksualnej, do którego wielu ludzi poświęca się nawet w młodym wieku.To smutne, aby pamiętać, że działalność ta odbywa się często przy wsparciu samorządów lokalnych, z ciszy, od tych w krajach turystów, z których pochodzą, i przy współudziale wielu touroperatorów.Nawet w mniej skrajnych przypadkach, turystyka międzynarodowa często następuje konsumpcyjny i hedonistyczny wzór, jako forma ucieczki planowanej w sposób typowy dla krajów pochodzenia, a więc nie sprzyja autentycznego spotkania między osobami i kultur.Musimy zatem stworzyć inny rodzaj turystyki, który ma zdolność do promowania prawdziwego wzajemnego zrozumienia, nie biorąc od elementu wypoczynku i zdrowego wypoczynku.Turystyka tego typu musi zwiększyć, częściowo poprzez ściślejszą koordynację z doświadczeń zdobytych od współpracy międzynarodowej i przedsiębiorczości na rzecz rozwoju.

  1. );">62.Inny aspekt integralnego rozwoju człowieka, które jest godne uwagi jest zjawiskomigracji.To jest uderzające zjawisko ze względu na samą liczbę osób zaangażowanych, problemy społeczne, ekonomiczne, polityczne, kulturowe i religijne, podnosi i dramatyczne wyzwania stwarza do narodów i społeczności międzynarodowej.Możemy powiedzieć, że mamy do czynienia ze zjawiskiem społecznego proporcjach epokowych, który wymaga śmiałych, przyszłościowej polityki współpracy międzynarodowej, jeśli ma być skuteczne.Taka polityka powinna określić od ścisłej współpracy między ich krajach pochodzenia migrantów i ich kraju przeznaczenia, powinno być dołączone odpowiednie normy międzynarodowe w stanie koordynować różne systemy prawne w celu zabezpieczenia potrzeb i praw indywidualnych migrantów i ich rodzin i w tym samym czasie, w tych krajach gospodarza.Można oczekiwać, że żaden kraj nie do rozwiązania dzisiejszych problemów migracji sama.Wszyscy jesteśmy świadkami ciężaru cierpienia, zwichnięcia i aspiracji, które towarzyszą przepływ migrantów.Zjawisko to, jak wiadomo, jest trudna do opanowania, ale nie ma wątpliwości, że pracownicy zagraniczni, pomimo wszelkich trudności dotyczących integracji, w znaczący sposób przyczynić się do rozwoju gospodarczego kraju przyjmującego poprzez ich pracy, oprócz tego, co robią, aby ich kraj pochodzenia przez pieniądze, które wysyłają do domu.Oczywiście, te robotnicy nie mogą być uważane jako towar lub jedynie pracowników.Nie mogą one zatem być traktowany jak każdy inny czynnik produkcji.Każdy migrant jest osobą ludzką, która, jako taka, posiada podstawowe, niezbywalne prawa, które muszą być przestrzegane przez wszystkich w każdej sytuacji);">[142].
  2. );">63.bez uwzględnienia problemów związanych z rozwojem mógł nie podkreślić bezpośredni związek międzyubóstwem i bezrobociem.W wielu przypadkach, na wyniki ubóstwa znaruszenia godności ludzkiej pracy, albo dlatego, że ograniczone są możliwości pracy (bezrobocia lub niepełnego zatrudnienia przez), albo "z powodu niskiej wartości kładzie się na pracy i praw, które wypływają z niego, w szczególności prawo do sprawiedliwej płacy i bezpieczeństwa osobistego pracownika i jego rodziny ");">[143].Z tego powodu, w dniu 1 maja 2000 r. z okazji Jubileuszu pracowników, mój czcigodny poprzednik Jan Paweł II wystosował apel do "globalnej koalicji na rzecz" godnej pracy "");">[144], wspieranie strategii Międzynarodówki Organizacja Pracy.W ten sposób dał silny impuls moralny do tego celu, widząc ją jako aspiracji rodzin w każdym kraju na świecie.Co oznacza słowo "przyzwoite" w odniesieniu do pracy?Oznacza to pracę, która wyraża istotną godność każdego mężczyzny i kobiety, w kontekście ich określonego społeczeństwa: Praca, która jest dowolnie wybrany, skutecznie łączące pracowników, zarówno mężczyzn jak i kobiet, z rozwojem ich społeczności, który umożliwia pracę jako pracownik szanowany i wolny od wszelkich form dyskryminacji; praca umożliwia rodziny do ich potrzeb i zapewnić edukację dla swoich dzieci, nie są same dzieci zmuszanych do pracy, pracę, która pozwala pracownikom organizować się swobodnie, i aby ich wysłuchani; praca pozostawia wystarczająco dużo miejsca na ponowne odkrycie własnych korzeni na poziomie osobistym, rodzinnym i duchowym; praca, która gwarantuje ci, którzy na emeryturę przyzwoity standard życia.

);">. 64Podczas refleksji nad tematem pracy, należy przypomnieć, jak ważne jest to, żezwiązki zawodowe- które zawsze były zachęcane i wspierane przez Kościół - powinien być otwarty na nowe perspektywy, które są pojawiające się w świecie pracy.Patrząc na szersze problemy niż określonej kategorii pracowników, dla których zostały utworzone, organizacje związkowe są powołani do rozwiązania kilka nowych pytań pojawiających się w naszym społeczeństwie: Mam na myśli, na przykład, kompleksu zagadnień, które socjologowie opisują w kategoriach konfliktu między pracownika i konsumenta.Bez konieczności poparcia tezy, że w centrum uwagi na pracownika ustąpił koncentrując się głównie na konsumenta, to wciąż wydają się stanowić nową podstawę dla związków badać kreatywnie.Globalny kontekst, w którym odbywa się praca wymaga również, aby krajowe związki zawodowe, które mają tendencję do ograniczania się do obrony interesów swoich zarejestrowanych członków, powinny zwrócić uwagę na te, poza ich członkostwa, w szczególności dla pracowników w krajach rozwijających się, gdzie prawa socjalne są często łamane.Ochrona tych pracowników, częściowo osiągnięty poprzez odpowiednie inicjatywy mające na celu ich krajów pochodzenia, pozwoli związkom zawodowym wykazać autentyczne motywacje etyczne i kulturowe, które pozwoliły im w innym kontekście społecznym i pracy, aby odgrywać decydującą rolę w rozwoju.Tradycyjne nauczanie Kościoła sprawia, że ważne rozróżnienie ról i funkcji związków zawodowych i polityki.Rozróżnienie to pozwala na identyfikację związków społeczeństwa obywatelskiego jako właściwego ustawienia dla ich niezbędnej aktywności obrony i promowania pracy, szczególnie w imieniu wyzyskiwanych i reprezentowani pracowników, których fatalny stan jest często ignorowany przez roztargnionym okiem społeczeństwa.

);">. 65Finanse, zatem - przez odnowionych struktur i metod działania, które muszą być zaprojektowane po jego nadużycia, które wreaked takie spustoszenie w realnej gospodarce - musi teraz wrócić do bycianarzędziem ukierunkowane na poprawę tworzenia i rozwoju bogactwa.O ile są to instrumenty, cała gospodarka i finanse, a nie tylko niektóre sektory, powinny być stosowane w sposób etyczny, tak aby stworzyć odpowiednie warunki dla rozwoju człowieka i dla rozwoju ludów.Jest to z pewnością przydatne, aw niektórych przypadkach naglących, do uruchomienia inicjatyw finansowych, w których dominuje wymiar humanitarny.Jednak nie powinny jednak przesłaniać faktu, że cały system finansowy musi być ukierunkowane na utrzymanie prawdziwego rozwoju.Przede wszystkim chęć czynienia dobra nie może być uznane za niezgodne z faktyczną zdolność do produkcji towarów.Finansiści muszą odkryć prawdziwie etyczny fundament swojej działalności, tak aby nie nadużywać zaawansowanych instrumentów, które mogą służyć do zdrady interesów oszczędzających.Prawo zamiar, przejrzystość i poszukiwanie pozytywnych wyników są wzajemnie kompatybilne i nie mogą być oderwane od siebie.Jeśli miłość jest mądry, to może znaleźć sposoby pracy zgodnie z oszczędnościowy i tylko praktycznych, jak to przedstawiono w znaczący sposób przez wiele doświadczenia unii kredytowych.

Zarówno regulacja sektora finansowego, tak aby chronić słabsze strony i zniechęcić skandaliczny spekulacji i eksperymentowania z nowymi formami finansowania, mających na celu wspieranie projektów rozwoju, stanowią pozytywne doświadczenia, które powinny być dalej badane i zachęcał, podkreślającodpowiedzialność inwestora.Ponadtodoświadczenie mikrokredytów,który ma swoje korzenie w myśli i działalności humanistów cywilnych - mam na myśli zwłaszcza narodzin pawnbroking - powinny zostać wzmocnione i dopracowane.Jest to tym bardziej konieczne w tych dniach, kiedy problemy finansowe mogą stać się ciężkie dla wielu bardziej wrażliwych grup ludności, które powinny być chronione przed ryzykiem lichwy iz rozpaczy.Najsłabszymi członkami społeczeństwa, należy pomóc, by bronić się przed lichwą, podobnie jak narody ubogie należy pomóc czerpać rzeczywiste korzyści z mikrokredytu, w celu zniechęcenia do eksploatacji, które jest możliwe w tych dwóch obszarach.Ponieważ kraje bogate są również przeżywa nowe formy ubóstwa, mikro-finansów może dać praktyczną pomoc poprzez uruchomienie nowych inicjatyw i otwarcie nowych sektorów na rzecz słabszych elementów w społeczeństwie, nawet w czasie ogólnego kryzysu gospodarczego.

  1. );">66.Globalna współzależność doprowadziła do powstania nowej władzy politycznej, że zkonsumentów i ich stowarzyszeń.Jest to zjawisko, które należy dokładniej zbadać, ponieważ zawiera pozytywne elementy, które mają być zachęcani jak ekscesy, których należy unikać.To jest dobre dla ludzi, aby uświadomić sobie, że zakup jest zawsze moralne - a nie tylko ekonomiczne - akt.Dlategokonsument ponosi szczególną odpowiedzialność społeczną, która idzie ręka w rękę z odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstwa.Konsumenci powinni być stale wykształcony);">[145]dotyczące ich codziennej roli, która może być wykonywana z poszanowaniem zasad moralnych bez zmniejszania wewnętrznej racjonalności ekonomicznej akt zakupu.W handlu detalicznym, szczególnie w takich okresach jak obecny, gdy siła nabywcza zmniejszyła się, a ludzie muszą żyć oszczędnie, należy zbadać inne ścieżki: np. formy spółdzielni zakupów jak spółdzielnie konsumenckie, które działa od XIX wieku, częściowo dzięki inicjatywie katolików.Ponadto, może to być pomocne w celu promowania nowych sposobów wprowadzania do obrotu produktów z ubogich obszarów świata, tak aby zagwarantować ich producentów przyzwoity zysk., Jednak pewne warunki muszą być spełnione: rynek powinien być naprawdę przejrzysta, producenci, jak również zwiększenie ich marże zysku, powinien również otrzymać lepszą formację w technologii i umiejętności zawodowych, a wreszcie, handel tego rodzaju nie może stać się zakładnikiem ideologie partyzanckie.Decydująca rolę dla konsumentów, pod warunkiem, że same nie są uruchamiane przez związki, które nie stanowią one rzeczywiście jest pożądanym element budowy demokracji ekonomiczne.
  2. );">67.W obliczu bezlitosnej wzrostu globalnej współzależności, jest silnie odczuwana potrzeba, nawet w środku globalnej recesji, dla reformyOrganizacji Narodów Zjednoczonych, a także zinstytucjami gospodarczymi i finansów międzynarodowych, tak aby pojęcie rodziny narodów mogą nabyć prawdziwe zęby.Wyczuwa się również pilną potrzebę znalezienia innowacyjnych sposobów realizacji zasadęodpowiedzialności za ochronę);">[146]i dając biedniejszych krajów skutecznego głosu w wspólnego podejmowania decyzji.Wydaje się to konieczne, w celu osiągnięcia porządku politycznego, prawnego i ekonomicznego, który może zwiększyć i nadać kierunek współpracy międzynarodowej na rzecz rozwoju wszystkich narodów w solidarności.Aby zarządzać globalną gospodarkę, aby ożywić gospodarkę dotkniętych kryzysem, aby uniknąć pogorszenia obecnego kryzysu i większych zaburzeń równowagi, że wynik; do wniesienia o integralną i terminowe rozbrojenia, bezpieczeństwa żywnościowego i pokoju, aby zapewnić ochronę środowiska i do regulowania migracji: dla wszystkich, jest pilna potrzeba prawdziwej politycznej władzy światowej,jak mój poprzednik błogosławiony Jan XXIII wskazano kilka lat temu.Taki organ musiałyby być regulowana przez prawo, przestrzegać konsekwentnie zasady pomocniczości i solidarności, aby dążyć do ustalenia wspólnego dobra);">[147], ido zobowiązania się do zapewnienia bezpieczeństwa autentycznego integralnego rozwoju człowieka, opierającego się wartościami miłości w Prawda.Ponadto, takie władze będą musiały być powszechnie uznane i nie przysługuje z mocy efektywnej, aby zapewnić bezpieczeństwo dla wszystkich, szacunek dla sprawiedliwości i poszanowania praw);">[148].Oczywiście, że to musi mieć uprawnienia do zapewnienia zgodności z jego decyzji ze wszystkich stron, a także skoordynowanych środków przyjętych na różnych forach międzynarodowych.Bez tego, pomimo wielkiego postępu osiągniętego w różnych sektorach, prawo międzynarodowe byłoby narażone na uzależnione od równowagi sił wśród najsilniejszych krajów.Integralny rozwój narodów i współpraca międzynarodowa wymagają ustanowienia w większym stopniu na płaszczyźnie międzynarodowej, oznaczone pomocniczości dla zarządzania globalizacją);">[149].Wymagają one również budowę porządku społecznego, które w ostatnich zgodny z porządkiem moralnym, do tworzenia połączeń między moralnych i społecznych sfer, a do związku pomiędzy polityką i sferze gospodarczej, jak i cywilnych przewidzianych w Karcie Narodów Zjednoczonych.

);">ROZDZIAŁ SZÓSTY

Rozwoju ludów
I TECHNOLOGII

  1. );">68.rozwój narodów jest ściśle związany z rozwojem jednostek.Osoba ludzka z natury jest aktywnie zaangażowany w jego rozwój.Rozwój w pytaniu nie jest po prostu wynikiem naturalnych mechanizmów, gdyż jak wiadomo, wszyscy jesteśmy zdolne do podejmowania wolnych i odpowiedzialnych wyborów.Nie jest to jedynie na łasce naszego kaprysu, ponieważ wszyscy wiemy, że jesteśmy darem, a nie czymś samogenerujące.Nasza wolność jest głęboko ukształtowana przez naszego bytu, i przez jego granice.Nikt nie kształtuje dowolnie własne sumienie, ale my wszyscy budować nasze własne "ja" na podstawie "ja", który jest nam dany.Nie tylko inne osoby poza naszą kontrolą, ale każdy z nas jest poza jego własnej kontroli.rozwoju człowieka jest zagrożona, jeśli twierdzi, że jest całkowicie odpowiedzialny za produkcję, co staje się on.Analogicznie rozwój narodów idzie na opak, jeśli ludzkość uważa, że może to się odtworzyć poprzez "cuda" techniki, jak rozwój gospodarczy jest narażony jako destrukcyjnej pozorne, jeśli opiera się na "cuda" finansowania w celu utrzymania nienaturalne i konsumpcyjną wzrostu.W obliczu takiej Promethean domniemania, musimy wzmocnić naszą miłość do wolności, która nie jest tylko arbitralne, ale staje się prawdziwie ludzkie poprzez uznanie dobra, które ją uzasadnia.W tym celu, człowiek musi szukać wewnątrz siebie, aby rozpoznać podstawowe normy naturalnego prawa moralnego, które Bóg napisane na naszych sercach.
  2. );">69.dzisiaj wyzwanie rozwoju jest ściśle związany zpostępem technologicznym, z jego zadziwiającymi zastosowań w dziedzinie biologii.Technologia - warto podkreślić - jest głęboko ludzka rzeczywistość, związane z autonomią i wolnością człowieka.W technologii wyrazić i potwierdzić hegemonii ducha nad materią."Duch ludzki," coraz bardziej wolny od niewoli do stworzeń, można łatwo wyciągnąć do kultu i kontemplacji Stwórcy '");">[150].Technologia pozwala nam panować nad materią, zmniejszyć ryzyko, aby zapisać pracę, aby poprawić nasze warunki życia.Dotyka serce powołania pracy ludzkiej: w technice, postrzegane jako iloczyn jego geniuszu, człowiek uznaje się i wykuwa swoje człowieczeństwo.Technologia jest celem ubocznym działania człowieka);">[151], którego pochodzenie iracją bytuznajduje się w elemencie subiektywnym: pracownik sam.Z tego powodu technologia nie jest tylko techniką.To objawia człowieka i jego aspiracje do rozwoju, wyraża dążność ludzkiego ducha do stopniowego przezwyciężania pewnych uwarunkowań materialnych.Technologia, w tym sensie, jest odpowiedzią na polecenie Boga, aby uprawiał i zachować ziemię(por. Rdz 2,15) że powierzył człowiekowi, i musi służyć do umocnienia przymierza między człowiekiem a środowiskiem, przymierze, które powinny odzwierciedlać stwórczą miłość Bożą.
  3. );">70.Rozwój technologiczny może doprowadzić do tego, że technologia jest samowystarczalna, gdy zbyt wiele uwagi poświęca się "jak"pytania, i nie wystarczy na wiele"dlaczego"pytania podstawowej działalności człowieka.Dla tego powodu mogą pojawić się technologia ambiwalentny.Produkowane przez ludzkiej kreatywności jako narzędzie wolności osobistej, technologia może być rozumiane jako przejaw absolutnej wolności, tej wolności, która stara się abstrahować od ograniczeń związanych z rzeczy.Proces globalizacji mógłby zastąpić ideologie z technologii);">[152], na podstawie której może stać się ideologiczną moc, że grozi nam ograniczyć ciągupriori, że trzyma nas od napotkania samopoczucie i prawdy.Gdyby tak się stało, że wszyscy wiedzą, oceny i podejmowania decyzji o naszych sytuacjach życiowych od wewnątrz technokratyczny perspektywy kulturowej, do których należymy strukturalnie, nigdy nie jest w stanie dowiedzieć się co oznacza, że nie jest w naszym własnym wytworem."Techniczne" światopogląd, który wynika z tej wizji jest tak dominujący, że prawda zaczęło być postrzegane jako zbiegło się z możliwe.Ale kiedy jedynym kryterium prawdy jest skuteczność i użyteczność, rozwój zostaje automatycznie zablokowany.Prawdziwy rozwój nie polega przede wszystkim na "robienie".Kluczem do rozwoju jest umysł zdolny do myślenia w kategoriach technologicznych i chwytając w pełni ludzkiego sensu działania człowieka, w kontekście całościowym rozumieniu jednostki bytu.Nawet wtedy, gdy będziemy pracować przez satelity lub za pośrednictwem zdalnych impulsów elektronicznych, nasze działania zawsze pozostanie człowiekiem, wyrazem naszej odpowiedzialnej wolności.Technologia ta jest bardzo atrakcyjna, ponieważ wciąga nas z naszych ograniczeń fizycznych i poszerza nasze horyzonty.Ale ludzka wolność jest autentyczna tylko wtedy, gdy odpowiada na fascynacji technologią z decyzjami, które są owocem odpowiedzialności moralnej.Stąd pilna potrzeba formacji w etycznie odpowiedzialnego korzystania z technologii.Wyjście poza fascynacją, że technologia wywiera musimy reappropriate prawdziwe znaczenie wolności, która nie jest zatrucie całkowitej autonomii, ale w odpowiedzi na wezwanie bycia, począwszy od naszego własnego samopoczucia.
  4. );">71.Odchylenie od stałych humanistycznych zasad myślenia techniczne mogą produkować widać dzisiaj w niektórych zastosowaniach technicznych w dziedzinie rozwoju i pokoju.Często rozwój narodów uważany jest za sprawą inżynierii finansowej, uwolnienie rynków, zniesienia ceł, inwestycji w produkcję i reform instytucjonalnych - innymi słowy, kwestia czysto techniczna.Wszystkie te czynniki są bardzo ważne, ale musimy zapytać, dlaczego rozwiązań technicznych do tej pory przyniosły raczej mieszane rezultaty.Musimy zastanowić przyczyny.Rozwój nigdy nie będzie w pełni zagwarantowane przez automatyczne lub bezosobowych sił, czy pochodzą one z rynku lub od polityki międzynarodowej.Rozwój jest niemożliwy bez prawych mężczyzn i kobiet, bez finansistów i polityków, których sumienie jest dokładnie dostosowany do wymogów dobra wspólnego.Zarówno kompetencje zawodowe i spójność moralna są konieczne.Kiedy technologia może przejąć, wynik jest pomieszanie celów i środków, tak, że jedynym kryterium działania w biznesie jest uważany maksymalizacja zysku, w polityce konsolidacji władzy, a w nauce wyniki badań.Często pod zawiłości wzajemnych powiązań gospodarczych, finansowych i politycznych, nadal istnieją nieporozumienia, trudności i niesprawiedliwość.Zwiększa przepływ technologicznego know-how, ale jest w posiadaniu tych, którzy korzystają z niego, podczas gdy sytuacja na ziemi dla ludzi, którzy mieszkają w jego cieniu pozostaje niezmieniona: dla nich jest mała szansa wyzwolenia.
  5. );">72.Nawet pokój może się ryzyko uznania za produkt techniczny, jedynie wynikiem umowy między rządami albo inicjatyw mających na celu zapewnienie skutecznej pomocy gospodarczej.Prawdą jest, żebudowanie pokojuwymaga ciągłego grę kontaktów dyplomatycznych, wymiany gospodarczej, technologicznej i kulturalnej, porozumień dotyczących wspólnych projektów, jak również wspólnych strategii na rzecz ograniczenia zagrożenia konfliktem zbrojnym i do wykorzenienia przyczyn terroryzmu.Niemniej jednak, jeśli takie działania mają mieć trwałe efekty, muszą być oparte na wartościach zakorzenionych w prawdzie życia ludzkiego.Oznacza to, że głos narodów dotkniętych musi być wysłuchany, a ich sytuacja musi być brane pod uwagę, jeśli ich oczekiwania będą poprawnie interpretowane.Należy dostosować siebie, że tak powiem, z nieznanych staraniom wielu osób głęboko zaangażowanych łączenia ludzi i ułatwianie rozwoju w oparciu o miłości i wzajemnego zrozumienia.Wśród nich są członkowie wiernych, uczestniczących w wielkim zadaniu podtrzymując w pełni ludzkiego wymiaru rozwoju i pokoju.
  6. );">73.Związany z rozwojem technologicznym jest coraz bardziej wszechobecna obecnośćśrodków społecznego przekazu.Jest prawie niemożliwe, dzisiaj wyobrazić sobie życie bez nich rodziny ludzkiej.Na dobre i na złe, są tak integralną częścią życia dziś, że wydaje się dość absurdalne utrzymywać, że są one neutralne - a więc niezależne od jakichkolwiek rozważań moralnych, dotyczących ludzi.Często takie widoki, podkreślając charakter ściśle techniczny mediów, skutecznie wspierać ich podporządkowanie interesów gospodarczych chcąc dominuje na rynku, a nie tylko do prób narzucenia wzorców kulturowych, które służą ideologiczne i polityczne cele.Biorąc pod uwagę mediów podstawowe znaczenie w zmianach technicznych w podejściu do rzeczywistości i człowieka, musimy odzwierciedlać dokładnie na ich wpływ, zwłaszcza w odniesieniu do etyczno-kulturowego wymiaru globalizacji i rozwoju narodów w solidarności.Mirroring, co jest wymagane do etycznego podejścia do globalizacji i rozwoju, tak teżsens i cel w mediach musi być prowadzona w ramach antropologicznej perspektywy.Oznacza to, że mogą one miećwpływ cywilizacyjnynie tylko wtedy, gdy dzięki rozwojowi technologicznemu, że zwiększenie możliwości przekazywania informacji, ale przede wszystkim, gdy są one ukierunkowane na wizji osoby i dobra wspólnego, które odzwierciedla wartości prawdziwie uniwersalne.Tylko dlatego, że komunikacja społeczna zwiększa możliwości połączeń i rozpowszechniania idei, nie wynika z tego, że promowanie wolności lub umiędzynarodowienie rozwoju i demokracji dla wszystkich.Aby osiągnąć cele tego rodzaju, muszą skupić się na promocji godności osób i narodów, muszą być wyraźnie inspirowane miłością i umieszczone w służbie prawdy, dobra i braterstwa, naturalne i nadprzyrodzone.W rzeczywistości, wolność człowieka jest nierozerwalnie związana z tymi wyższymi wartościami.Media mogą w istotny sposób przyczynić się do wzrostu w komunii rodziny ludzkiej orazetosuspołeczeństwa, gdy są one wykorzystywane do promocji powszechnego uczestnictwa we wspólnym poszukiwaniu tego, co jest sprawiedliwe.
  7. );">74.szczególnie ważne bitwy w dzisiejszej walki kulturowej między wyższość technologii i ludzkiej odpowiedzialności moralnej jest dziedzinąbioetyki, gdzie sama możliwość integralnego rozwoju człowieka jest radykalnie zakwestionowana.W tej najbardziej delikatnej i krytycznym obszarze, podstawowe pytanie, stwierdza się w pełni sił: jest człowiek, produkt z własnych porodów lub on zależeć od Boga?Odkrycia naukowe na tym polu oraz możliwości interwencji technicznej wydają się tak zaawansowane, jak zmusić do wyboru dwa rodzaje rozumowania: rozum otwarty na transcendencję i rozumu zamkniętego w ramach immanencji.Mamy do czynienia z wyraźnymalbo / albo.Jednak racjonalność egocentrycznego wykorzystania technologii okazuje się irracjonalna, ponieważ pociąga za sobą zdecydowane odrzucenie sensu i wartości.To nie przypadek, że zamknięcie drzwi do transcendencji przynosi jeden się krótko przed trudności: jak istota mogła powstać z niczego, jak może inteligencja się urodzić z szansy);">[153]W obliczu tych dramatycznych pytań, rozum i wiara mogą się na siebie wzajemnie pomoc.Tylko razem będą one zbawić człowieka.Oczarowany przez wyłącznego polegania na technologii, powód bez wiary skazany jest na flądry w iluzji własnej wszechmocy.Wiara bez rozumu grozi odcięcie od życia codziennego);">[154].
  8. );">75.Paweł VI już uznanych i zwracał uwagę na globalny wymiar kwestii społecznej);">[155].Za jego przykładem, musimy stwierdzić dziś, żekwestia społeczna stała się radykalnie kwestią antropologiczną, w tym sensie, że to nie dotyczy, jak życie poczęte, ale również w jaki sposób jest ona manipulowana, jako miejsca, bio-technologicznych w coraz większym stopniu pod kontrolą człowieka.in vitro,zapłodnienie, badania zarodków, możliwość produkcji klonów i ludzkich hybryd: to wszystko jest teraz wyłania i promuje się w dzisiejszej kulturze jest bardzo rozczarowany, która uważa, że opanowała każdą tajemnicę, ponieważ pochodzenie życia jest teraz w naszym zasięgu.Tutaj widzimy najczystszy wyraz supremacji najnowszej technologii.W tego typu kulturze sumienie jest jedynie zaproszeni do wzięcia pod uwagę możliwości technologicznych.Jednak nie wolno nam lekceważyć niepokojących scenariuszy, które zagrażają naszej przyszłości, lub nowe, zaawansowane narzędzia, które "kultura śmierci" ma do swojej dyspozycji.Do tragicznego i powszechnej plagi aborcji możemy również dodać w przyszłości - w istocie jest to już surreptiously obecny - systematyczne eugeniczne programowania urodzeń.Na drugim końcu spektrum, pro-eutanazja myślenia czyni postępy jako równie szkodliwe twierdzenie kontroli nad życiem, które w pewnych okolicznościach nie jest już uważane za warte życia.Bazowy te scenariusze są poglądy kulturowe, które zaprzeczają ludzkiej godności.Praktyki te z kolei wspierać materialistyczną i mechanistycznego rozumienia życia ludzkiego.Kto mógł zmierzyć negatywne skutki tego rodzaju mentalności dla rozwoju?Jak możemy być zaskoczeni obojętnością pokazanym kierunku sytuacjach degradacji człowieka, kiedy taka obojętność rozciąga się nawet do naszego stosunku do tego, co jest i nie jest człowiekiem?Zadziwiające jest to, arbitralne i selektywne określenie, co do przedstawienia dziś jako godne szacunku.Sprawy nieistotne są uważane szokujące, ale bezprecedensowe niesprawiedliwości wydaje się być powszechnie tolerowane.Podczas gdy biedny świata nadal puka do drzwi bogaczy, świat zamożności ryzykuje nie słysząc te uderzenia, na rachunek sumienia, że nie może już odróżnić co jest ludzkie.Bóg objawia człowieka samemu człowiekowi, rozum i wiara praca ręka w rękę, aby pokazać nam, co jest dobre, pod warunkiem, że chcemy go zobaczyć; prawo naturalne, w którym jaśnieje kreatywnych Powód ujawnia naszą wielkość, ale także naszą nędzę, o ile mamy nie rozpoznać wezwanie do prawdy moralnej.
  9. );">76.Jednym z aspektów współczesnego myślenia technologicznego jest tendencja, aby rozważyć problemy i emocje życia wewnętrznego z czysto psychologicznego punktu widzenia, nawet do tego stopnia, neurologicznej redukcjonizmu.W ten sposób wewnętrzność człowieka jest opróżniony z jego znaczenia i stopniowo nasza świadomość ontologicznych głębi duszy ludzkiej, tak jak badane przez świętych, jest stracone.kwestia rozwoju ściśle wiąże się z naszym zrozumieniem ludzkiej duszy, w jakim często zmniejszyć ja do psychiki i mylić zdrowie duszy o samopoczucie.Te ponad-uproszczenia wynikają z głębokiego niezrozumienia życia duchowego, a one przesłaniać faktu, że rozwój człowieka i narodów zależy częściowo od rozwiązywania problemów o charakterze duchowym.Opracowanie musi obejmować nie tylko wzrost gospodarczy, ale również istotny wzrost duchowy, ponieważ osoba ludzka jest "jedność ciała i duszy");">[156], urodzony twórczej miłości Boga i przeznaczona do życia wiecznego.Człowiek rozwija się, gdy rośnie w duchu, kiedy jego dusza poznaje siebie i prawdy, które Bóg zaszczepił w głębi, kiedy wchodzi w dialog z samym sobą i swoim Stwórcą.Kiedy jest daleko od Boga, człowiek jest niespokojny i nieswojo.Alienacja społeczna i psychologiczna i nerwice, które dotykają wiele zamożnych społeczeństw są po części z czynników duchowych.Dostatnie społeczeństwo, wysoko rozwinięte pod względem materialnym, ale o wadze ciężko na duszy, nie jest samo w sobie przyczynia się do prawdziwego rozwoju.Nowe formy niewolnictwa do leków i braku nadziei, do którego tak wiele osób wchodzących można wyjaśnić nie tylko w kategoriach socjologicznych i psychologicznych, ale również pod względem zasadniczo duchowe.Pustka, w której dusza czuje się opuszczone, pomimo dostępności licznych terapii dla ciała i psychiki, prowadzi do cierpienia.Nie może być całościowe opracowanie i powszechne dobro wspólne, o ile duchowy i moralny dobrobyt ludzi jest brany pod uwagę, uznać w całości jako ciała i duszą.
  10. );">77.wyższość technologii ma tendencję, aby ludzie, do uznania, że nic nie da się wyjaśnić w kategoriach materii samych.Jednak każdy z nas doświadcza wiele niematerialnych i duchowe wymiary życia.Wiedza nie jest to po prostu materiał akt, ponieważ obiekt, który jest znany zawsze ukrywa coś poza empirycznym odniesienia.Cała nasza wiedza, nawet najprostsze, jest zawsze drobne cud, ponieważ nigdy nie może być w pełni wyjaśnione przez materialnych instrumentów, które mają do niego zastosowanie.W każdej prawdzie jest coś więcej, niż moglibyśmy oczekiwać, że w miłości, jaką otrzymujemy zawsze jest elementem, który nas zaskoczy.Nigdy nie powinniśmy przestać podziwiać tych rzeczy.W całej wiedzy, w każdym akcie miłości dusza człowieka doświadcza czegoś "ponad", co wydaje się bardzo podobnie jak dar, który otrzymujemy, lub wysokości, do której jesteśmy podniesione.Rozwój jednostek i narodów, jest również położony na wysokości, jeśli weźmiemy pod uwagę,duchowy wymiar, który musi być obecny, jeżeli rozwój ma być autentyczny.Wymaga to nowych oczu i nowego serca, zdolnąwznosi materialistyczną wizję ludzkich wydarzeń, zdolnego glimpsing w rozwoju "poza", że technologia nie może dać.Stosując się do tej ścieżki, jest możliwe do realizacji integralnego rozwoju człowieka, które ma kierunek od siły napędowej miłości w prawdzie.

);">WNIOSKI

  1. );">78.Bez Boga człowiek nie wie, w którą stronę iść, ani nawet nie wie, kim jest.W obliczu ogromnych problemów związanych z rozwoju narodów, które niemal zrobić nam poddać się zniechęceniu, znajdujemy pociechę w słowach naszego Pana, Jezusa Chrystusa, który nas uczy: "beze Mnie nic nie możecie uczynić" (J 15, 5), a następnie zachęca nas: "Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata" (Mt 28,20).Kontemplując ogromną ilość pracy do zrobienia, jesteśmy podtrzymywane przez wiarę, że Bóg jest obecny u boku tych, którzy spotykają się w Jego imię, aby pracować dla sprawiedliwości.Paweł VI przypomniał wPopulorum progressio, że człowiek nie może doprowadzić do jego własnego postępu bez pomocy, bo sam nie może ustalić prawdziwego humanizmu.Tylko wtedy, gdy jesteśmy świadomi naszego powołania, jako jednostek i jako społeczności, aby być częścią Bożej rodziny jako swoich synów i córek, będziemy w stanie wygenerować nową wizję i zebrać nowe siły w służbie prawdziwie integralnego humanizmu.Największy serwis z rozwojem, to jest chrześcijański humanizm);">[157], który rozpala miłość i zajmuje pozycję lidera od prawdy, przyjmując zarówno jako trwały dar od Boga.Otwartość na Boga sprawia, że jesteśmy otwarci na naszych braci i sióstr, a do zrozumienia życia jako radosne zadanie do spełnienia w duchu solidarności.Z drugiej strony, ideologiczne odrzucenie Boga i ateizm obojętności, nie zwracając się do Stwórcy i zagrożonych równie obojętny na wartości ludzkich, stanowią jedne z głównych przeszkód na drodze do rozwoju dzisiaj.humanizm, który wyklucza Boga jest nieludzki humanizm.Jedynie humanizm otwarty na Absolut może prowadzić nas w promowaniu i budowaniu form życia społecznego i obywatelskiego - struktur, instytucji, kultury ietosu- nie narażając nas na ryzyko stania usidlony przez modę chwili.Świadomość wiecznej miłości Bożej podtrzymuje nas w żmudnym i stymulujące pracę na rzecz sprawiedliwości i rozwoju narodów, pośród sukcesów i porażek, w nieustannym dążeniu do sprawiedliwego uporządkowania spraw ludzkich.Miłość Boża wzywa nas do wyjścia poza ograniczone i ulotne , daje nam odwagę do dalszego poszukiwania i pracy dla dobra wszystkich, nawet jeśli nie można natychmiast osiągnąć i czy to, co jesteśmy w stanie osiągnąć, obok władz politycznych i tych, którzy pracują w dziedzinie ekonomii, jest zawsze mniejsze niż my Może chcesz);">[158].Bóg daje nam siłę, by walczyć i cierpieć za miłość do dobra wspólnego, ponieważ On jest naszym Wszystko, naszą największą nadzieją.
  2. );">Rozwój potrzebuje chrześcijan z ramionami wzniesionymi do Bogaw modlitwie, chrześcijanie poruszony wiedzą, że prawda wypełnione miłością,Caritas in veritate, z której autentyczny rozwój odbywa, nie jest produkowane przez nas, ale nam dane.Z tego powodu, nawet w najbardziej trudnych i skomplikowanych czasach, oprócz rozpoznawania, co się dzieje, musimy przede wszystkim zwrócić się do miłości Boga.Rozwój wymaga uwagi na życie duchowe, poważne rozważenie doświadczenia ufności w Bogu, duchowe braterstwo w Chrystusie, poleganie na Bożej opatrzności i miłosierdziu, miłości i przebaczenia, samozaparcia, akceptacji innych, sprawiedliwości i pokoju.Wszystko to jest niezbędne, jeśli "serce z kamienia" mają być przekształcone w "serca z ciała" (Ez 36:26), świadczących życie na ziemi "boski", a tym samym bardziej godne człowieka.Wszystko to jestczłowieka,bo człowiek jest podmiotem własnej egzystencji, a jednocześnie jest tood Boga,ponieważ Bóg jest na początku i na końcu wszystko, co dobre, wszystko to prowadzi do zbawienia: "świat lub Życie czy śmierć, czy teraźniejszość czy przyszłość, wszystko jest wasze, i wy zaś Chrystusa, a Chrystus Boga "(1 Kor 3,22-23).Chrześcijanie długo dla całej rodziny ludzkiej, aby wzywać Boga jako "Ojcze nasz" w jedności z Syna Jednorodzonego, może wszyscy ludzie uczą się modlić do Ojca i go zapytać, w słowach, które sam Jezus nauczył nas, dla Łaska chwalić go, żyjąc zgodnie z jego wolą, aby otrzymywać codzienny chleb, że potrzebujesz, aby być zrozumienie i hojni wobec naszych dłużników, nie może być kuszony poza nasze granice, i aby uwolnić się od zła (por. Mt 6: 9-13).

Na zakończenieRoku Pawłowego, chętnie wyrażają tę nadzieję w własnych słów Apostoła, zaczerpnięty zListu do Rzymian: "Miłość niech będzie prawdziwa, nienawidzę tego, co jest złe, trzymać się tego, co jest dobre, miłować z braterską miłość, prześcigają się w okazywaniu czci "(Rz 12:9-10).Niech Maryja Panna - ogłosiłMater Ecclesiaeprzez Pawła VI i uhonorowany przez chrześcijan jakoSpeculum IustitiaeiRegina Pacis -chronią nas i uzyskać dla nas, przez jej niebiańskiego wstawiennictwa, siła, nadzieja i radość konieczne do dalszego poświęcić się wielkodusznie do zadanie doprowadzenia do "rozwoju całego człowieka i wszystkich ludzi");">[159].

W Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 29 czerwca, w uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła, w 2009 roku, piąta mego Pontyfikatu.

Benedictus PP.XVI

http://127.0.0.1/joomla/components/com_jce/editor/tiny_mce/plugins/article/img/pagebreak.png);">

http://jerzygolczyk.cba.pl/components/com_jce/editor/tiny_mce/plugins/article/img/pagebreak.png);">

WSTĘP

Doszliśmy do wiary w miłość Boga: w tych słowach chrześcijanin może wyrazić podstawową opcję swego życia.Bycie chrześcijaninem nie ma decyzji etycznej czy jakiejś wielkiej idei, jest natomiast spotkanie z wydarzeniem, z Osobą, która nadaje życiu nową perspektywę, a tym samym decydujące ukierunkowanie.Święty Jan w swojej Ewangelii to wydarzenie w następujących słowach: "Bóg tak umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto wierzy w Niego, ...miał życie wieczne "(3,16).W uznaniu centralnego miejsca miłości, wiara chrześcijańska zachowała rdzeń wiary Izraela, a równocześnie nadając mu nową głębię i zasięg.Pobożny Żyd modli się codziennie słowaKsięgi Powtórzonego Prawa, które wyrażone serce jego egzystencji: "Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz, Pan jest jeden, Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z wszystkich duszy swojej, ze wszystkich swych sił "(6:4-5).Jezus połączył w jedno przykazanie te dwa: przykazanie miłości Boga i przykazanie miłości bliźniego zawarte wKsiędze Kapłańskiej: "Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego" (19:18; CF.Mk12,29-31).Ponieważ Bóg pierwszy nas umiłował (por.1 J4,10), miłość nie jest już tylko "polecenie", jest odpowiedzią na dar miłości, z jaką Bóg do nas przychodzi.

W świecie, gdzie imię Boga jest czasem związane z zemsty czy nawet obowiązek nienawiści i przemocy, to przesłanie bardzo aktualne i istotne.Z tego powodu, chciałbym w mojej pierwszej Encyklice, aby mówić o miłości, którą Bóg nas napełnia i którą mamy przekazywać innym.Że, w istocie, jest to, co te dwie główne części tego listu są o, i są głęboko ze sobą połączone.Pierwsza część jest bardziej spekulatywny, gdyż chciałbym w niej sprecyzować na początku mego pontyfikatu, niektóre istotne dane na temat miłości, które Bóg w tajemniczy i darmowy sposób ofiaruje człowiekowi, razem z wewnętrzną więzią tej miłości, z rzeczywistością miłości ludzkiej .Druga część jest bardziej konkretny, gdyż będzie mówiła o kościelnym wypełnianiu przykazania miłości bliźniego.Argument ma ogromne konsekwencje, ale długotrwałe leczenie wykracza poza zakres tej Encyklice.Chcę podkreślić niektóre fundamentalne elementy, aby pobudzić świat do nowej, czynnej gorliwości w dawaniu ludzkiej odpowiedzi na Bożą miłość.

CZĘŚĆ I

JEDNOŚĆ MIŁOŚCI
W KREACJI
I w dziejach zbawienia

Problem języku

Daj nam przede wszystkim kojarzy się szerokie pole semantyczne słowa "miłość": mówi się o miłości ojczyzny, miłość do własnego zawodu, miłości między przyjaciółmi, miłość pracy, miłości między rodzicami i dziećmi, miłości między członkami rodziny, miłość bliźniego i miłości Boga.Wśród tej wielości znaczeń, jednak jeden w szczególności wyróżnia się: miłość między mężczyzną i kobietą, w której ciało i dusza uczestniczą w sposób nierozerwalny i istoty ludzkie spojrzenie pozornie nieodpartą obietnicę szczęścia.To wydaje się być bardzo uosobieniem miłości, wszystkie inne rodzaje miłości natychmiast wydają się zanikać w porównaniu.Więc musimy zapytać: czy wszystkie te formy miłości w zasadzie jeden, tak, że miłość, w całej różnorodności swych przejawów, ostatecznie jest tylko jedna, czy są to tylko przy użyciu tego samego słowa na określenie całkowicie innych rzeczywistości?

"Eros" i "agape" - różnica i jedność

Stary Testament zdecydowanie przeciwny tej formy religii, co stanowi potężne pokusy przeciwko wierze w Jedynego Boga, zwalczanie go jako perwersję religijności.Ale to w żaden sposób nie odrzuciłerosajako takiego, raczej wojnę wypaczonego i destrukcyjnej formie, bo fałszywe ubóstwienieerosafaktycznie pozbawia go jego godności, czyni go nieludzkim.Rzeczywiście, prostytutki w świątyni, które mają dawać upojenie boskością nie są traktowane jako istoty ludzkie i osoby, lecz służą jedynie jako środek wzbudzający "boskiego szaleństwa": nie są boginiami, były to osoby ludzkie są wykorzystywane.Nietrzeźwym i niezdyscyplinowanyeros, a następnie, nie jest wznoszeniem się, «ekstazą» w kierunku boskości, ale upadkiem, degradacją człowieka.Widocznie,erospotrzebuje dyscypliny, oczyszczenia, aby dać człowiekowi nie chwilową przyjemność, ale pewien przedsmak szczytu istnienia, tej szczęśliwości, do której dąży całe nasze istnienie.

Wynika to przede wszystkim z faktu, że człowiek jest istotą, składa się z ciała i duszy.Człowiek jest naprawdę sobą, kiedy ciało i dusza są ściśle zjednoczeni; wyzwanieerosamożna powiedzieć, aby być prawdziwie przezwyciężyć, kiedy ta jedność staje się faktem.Powinien dążyć do być jedynie duchem i chce odrzucić ciało jako dziedzictwo tylko jego zwierzęcej natury, to duch i ciało tracą swoją godność.Z drugiej strony, odżegnuje się od ducha i wobec tego uważa materię, ciało, jako jedyną rzeczywistość, on samo traci swoją wielkość.Smakosz Gassendi pozdrawiał żartobliwie Kartezjusza: "O duszy", a Kartezjusz odpowiadał: "O Flesh".[3]Jednak to nie sama dusza, ani nie samo ciało, które kocha: to jest człowiek, osoba , stworzenie jednostkowe, złożone z ciała i duszy, który kocha.Tylko wtedy, gdy oba wymiary są naprawdę wielka, człowiek staje się w pełni sobą.Tylko w ten sposób miłość -eros-może dojrzewać, osiągając swoją prawdziwą wielkość.

Dziś chrześcijaństwo z przeszłości jest często krytykowany za poddanych przeciwieństwie do ciała, i to jest faktycznie, tendencje w tym sensie zawsze istniał.Jednak współczesny sposób wysławiając ciało jest zwodniczy.Erossprowadzony jedynie do "seksu", stała się towarem, zwykłą "rzeczą", którą można kupić i sprzedać, co więcej sam człowiek staje się towarem.Nie jest to wielka człowieka "tak" dla organizmu.Przeciwnie, człowiek uważa teraz ciało i jego seksualność jedynie jako materialną część samego siebie, którą można używać i wykorzystywać w sposób wyrachowany.Ani nie widzi go jako arena do wykonywania jego wolności, ale jedynie jako obiektu, który próbuje, jak mu się podoba, aby zarówno przyjemne i nieszkodliwe.Tu rzeczywiście się w obliczu degradacji ciała ludzkiego: nie jest już ono zintegrowane z całą wolnością naszego istnienia, nie jest już żywym wyrazem całości naszego bytu, ale to jest mniej lub bardziej spychany do sfery czysto biologicznej.Złudne wywyższanie ciała może bardzo szybko przekształcić się w nienawiść do cielesności.Wiara chrześcijańska, z drugiej strony, zawsze uważała człowiek jedność w dwoistości, rzeczywistość, w której duch i materia compenetrate, w których każdy jest wniesiona do nowej szlachty.Prawda,erospragnie unieść nas "w ekstazie" w kierunku Boskości, prowadząc nas poza nas samych, lecz właśnie dlatego wymaga ascezy, wyrzeczenia, oczyszczenia i uzdrowienia.

Jest to część wzrostu miłości w kierunku wyższych poziomów i wewnętrznego oczyszczenia, że teraz ma na celu stać się ostateczne, a robi to w dwojakim sensie: zarówno w sensie wyłączności (ten konkretny człowiek sam) i w tym sensie, że "na zawsze ".Miłość obejmuje całość egzystencji w każdym jej wymiarze, także w wymiarze czasu.Nie mogłoby być inaczej, ponieważ jej obietnica ma na jego ostatecznego celu: miłość dąży do wieczności.Miłość jest "ekstazą", nie w sensie chwili upojenia, lecz raczej jako podróż, trwa exodus z zamkniętym wewnątrz, patrząc w kierunku wyzwolenia siebie poprzez dar z siebie, a więc w kierunku autentycznej samopoznania i rzeczywiście odkrycie Boga: "Kto chce zdobyć swoje życie, straci je, a kto straci swe życie będzie go zachować" (Łk17:33), jak mówi Jezus w całej Ewangelii (por.Mt10:39; 16:25 ;Mk08:35,Łk09:24,J12:25).W tych słowach Jezus ukazuje swoją własną ścieżkę, która prowadzi przez krzyż do zmartwychwstania: drogę ziarna pszenicy, które pada w ziemię i obumiera, i w ten sposób przynosi owoc obfity.Wychodząc z istoty Jego ofiary osobistej i miłości, która osiąga spełnienie w niej, że ukazuje również w tych słowach istotę miłości i istnienia ludzkiego życia.

W dyskusji filozoficznej i teologicznej te rozróżnienia często były radykalizacji do punktu ustanowienie między nimi wyraźną antytezę: malejąco, ofiarna miłość-agape-będzie typowo chrześcijańska, a na drugiej dłoni, rosnącej lub chciwi zaborczej miłości -eros-would być typowe dla nie-chrześcijan, a szczególnie kultura grecka.Były to przeciwieństwo, które należy podjąć w skrajności, istota chrześcijaństwa byłaby oderwana od podstawowych relacji życiowych ludzkiego istnienia i stałby się świat od siebie, godny podziwu, ale zdecydowanie odciąć od złożonego materiału ludzkiego życia.Jeszczeerosiagape, miłość i malejącej rosnącej miłości, nigdy nie może być całkowicie oddzielone.Więcej dwa, w ich różnych wymiarach, znajdują właściwą jedność w jedynej rzeczywistości miłości, tym bardziej prawdziwa natura miłości w ogóle zostanie zrealizowany.Nawet jeżelierospoczątkowo jest przede wszystkim chciwi i rosnąco, fascynacja wielką obietnicą szczęścia, w zbliża się inna, to jest mniej i mniej o sobie, coraz bardziej stara się szczęściem innych, jest zaniepokojony coraz bardziej z umiłowani, nadaje się i chce "być dla" innych.Elementagapewchodzi więc w tej miłości, inaczejerosupada i traci swoją własną naturę.Z drugiej strony, człowiek nie może żyć oblatywnej, malejąco sama miłość.On nie zawsze może dać, musi także otrzymywać.Każdy, kto chce dać miłość musi również otrzymywać miłość jako dar.Oczywiście, jak Pan mówi, może stać się źródłem, z którego wypływają rzeki żywej wody (por.J7:37-38).Jednak, aby stać się takim źródłem, sam musi pić wciąż na nowo z oryginalnego źródła, którym jest Jezus Chrystus, z którego przebitego Serca wypływa miłość samego Boga (por.J19:34).

W opowiadaniu o drabinie Jakuba, Ojcowie Kościoła powołaj się nierozerwalny związek wstępujących i zstępujących miłości, międzyeros, która szuka Boga iagape, która przekazuje dar otrzymany, symbolizowane na różne sposoby.W tym biblijnym tekście, jak patriarcha Jakub widzi we śnie, ponad kamieniem, który służył mu za podgłówek, drabinę sięgającą nieba, na której aniołowie Boga byli wstępujących i zstępujących (por.Rdz28:12;J1 : 51).Szczególnie interesująca jest interpretacja tej wizji przez papieża Grzegorza Wielkiego w jegoRegule pasterskiej.On mówi nam, że dobry pasterz musi być zakorzeniony w kontemplacji.Tylko w ten sposób będzie w stanie wziąć na siebie na potrzeby innych i by stały się jego: "za pietatis wnętrzności w se infirmitatem caeterorum transferat".[4]Grzegorz nawiązuje w tym kontekście do św Pawła, który został poniesiony w górę do najwyższych tajemnic Boga, a co za tym idzie, kiedy zstępuje, był w stanie stać się wszystkim dla wszystkich ludzi (por.2 Kor12:2-4;1 Kor9:22).On również wskazuje na przykład Mojżesza, który wchodzi do świętego namiotu i znowu, pozostającej w dialogu z Bogiem, tak, że gdy wyszedł on może być w służbie jego ludzi."W [namiotu] on ponosi wysoko przez kontemplację, a nie jest on w pełni zaangażowana w pomoc tym, którzy cierpią:Intus w contemplationem rapitur, Foris infirmantium negotiis urgetur".[5]

Nowość wiary biblijnej

Prorocy, Ozeasz i Ezechiel opisał zamiłowanie Boga do swego ludu posługując się śmiałymi obrazami erotycznymi.Stosunek Boga do Izraela jest przedstawiony poprzez metafory narzeczeństwa i małżeństwa; konsekwentnie bałwochwalstwo jest cudzołóstwem i prostytucją.Tu znajdziesz szczegółowy opis, jak widzieliśmy, do kultów płodności i ich nadużywaniaeros, ale także opis relacji wierności pomiędzy Izraelem a jego Bogiem.Historii miłosnej relacji Boga do Izraela polega na najgłębszym poziomie, w tym, że On nadaje muTorę, otwierając w ten sposób Izraelowi oczy na prawdziwą naturę człowieka i wskazuje mu drogę prawdziwego człowieczeństwa.Polega ona na tym, że człowiek, przez życie wierności jedynemu Bogu, doświadcza siebie samego jako kochanego przez Boga i odkrywa radość w prawdzie i sprawiedliwości-radość w Bogu, która staje się jego istotnym szczęściem: "Kogo mam mieć w niebie, ale co?I nie ma nic na ziemi, że jestem z Tobą ...dla mnie to dobrze jest być blisko Boga "(Ps73 [72]: 25, 28).

Aspekt filozoficzny należy zauważyć w tym biblijnej wizji, a jego znaczenie z punktu widzenia historii religii, polega na tym, że z jednej strony mamy do czynienia ze ściśle metafizycznym obrazem Boga: Bóg jest absolutnym i ostatecznym źródłem wszelkiego bytu, ale ta zasada stwórcza wszystkich rzeczyLogos, pierwotna przyczyna-jest jednocześnie kocha z całą pasją właściwą prawdziwej miłości.Erosjest więc najwyższym stopniu uszlachetniony, a jednocześnie doznaje takiego oczyszczenia, aby się jednym zagape.Możemy więc zobaczyć, jak odbiórSong of Songsw kanonie Pisma Świętego dość szybko znalazło uzasadnienie w założeniu, że owe pieśni miłosne opisują relację Boga do człowieka i człowieka do Boga.ZatemPieśń nad Pieśniamistała się, zarówno w literaturze chrześcijańskiej i żydowskiej, źródłem poznania i doświadczenia mistycznego, w którym wyraża się istota wiary biblijnej: że człowiek rzeczywiście może wejść w zjednoczeniu z Bogiem-pierwotne marzenie.Ale to zjednoczenie nie jest jakimś stopieniem się, zatopieniem w anonimowym oceanie Boskości, jest jedność, która tworzy miłość, jedność, w którym Bóg i człowiek pozostają sobą, a jednak stają się całkowicie jednym.Jak mówi święty Paweł: "Kto się łączy z Panem, jest z Nim jednym duchem" (1 Kor6,17).

Dwa aspekty tego są ważne.Po pierwsze,erosjest niejako zakorzeniony w naturze człowieka; Adam jest poszukiwaczem, który "opuszcza ojca swego i matkę swoją", aby wybrać kobietę, tylko razem nie dwa reprezentują całokształt człowieczeństwa, stając się "jednym ciałem".Drugi aspekt jest równie ważny.Z punktu widzenia tworzenia,eroskieruje człowieka ku małżeństwu, związkowi, który jest wyjątkowy i ostateczne, a zatem, i tylko w ten sposób, to spełniają się jego głębokie przeznaczenie.Odpowiadającą wizerunkiem Boga monoteistycznych małżeństwo monogamiczne.Małżeństwo oparte na miłości wyłącznej i definitywnej staje się obrazem relacji Boga do Jego ludu, i odwrotnie.Sposób miłuje Bóg, staje się miarą ludzkiej miłości.Ten ścisły związek międzyerosi małżeństwo w Biblii prawie nie znajduje odpowiednika w pozabiblijnego literatury.

Wcielona miłość Boga - Jezus Chrystus

Miłość Boga i miłość bliźniego

W stopniowym procesie spotkania, jest on wyraźnie, że miłość nie jest tylko uczuciem.Nastroje przychodzą i odchodzą.Nastroje mogą być cudowną iskrą, ale nie jest pełnią miłości.Wcześniej mówił o procesie oczyszczeń i dojrzewania, przez któreerosjest w pełni do jego własnej, staje się miłością w pełnym tego słowa znaczeniu.Jest to charakterystyczne dla dojrzałej miłości, która nazywa to wszystkie potencjalne możliwości mężczyzny, ale angażuje całego człowieka, że tak powiem.Kontakt z widzialnymi przejawami miłości Boga może wzbudzić w nas uczucie radości, jakie rodzi się z doświadczenia bycia kochanym.Ale to spotkanie prowadzi także naszej woli i naszego intelektu.Uznanie Boga żyjącego jest drogą wiodącą do miłości, a "tak" naszej woli na Jego wolę łączy rozum, wolę i uczucie w ogarniający wszystko akt miłości.Ale ten proces jest zawsze otwarty, miłość nigdy nie jest "gotowy" i kompletny; przez całe życie, zmienia się i dojrzewa, a zatem pozostaje wierny sobie.Idem Velle atque idem Nolle[9]-chce to samo, a do odrzuca samo-została uznana przez starożytnych za prawdziwą treść miłości: stać się podobnym jedno do drugiego, a to prowadzi do wspólnoty pragnień i myśli.Love-story między Bogiem a człowiekiem polega właśnie na tym, że ta wspólnota woli wzrasta w jedności myśli i uczuć, a tym samym naszej woli i Bóg będzie w coraz większym stopniu pokrywają się: wola Boża nie jest dla mnie obca wola, coś nałożone na mnie z zewnątrz przykazania, ale to jest teraz moja własna wola, oparta na świadomości, że w rzeczywistości Bóg jest obecny głębiej do mnie niż ja do siebie.[10]Następnie własny zaniechanie podwyżek Boga i Bóg staje się naszą radość (por.Ps73 [72] :23-28).

CZĘŚĆ II

CARITAS

MIŁOŚCI
PRZEZ KOŚCIÓŁ
JAKO "WSPÓLNOTA MIŁOŚCI"

Działalność charytatywna Kościoła jako przejaw miłości trynitarnej

Duch jest także mocą, która przemienia serce wspólnoty kościelnej, tak że staje się świadkiem przed światem o miłości Ojca, który chce uczynić z ludzkości jedną rodzinę w swoim Synu.Cała działalność Kościoła jest wyrazem miłości, która pragnie całkowitego dobra człowieka: pragnie jego ewangelizacji przez Słowo i Sakramenty, które są często w sposób heroiczny jest ona działała w historii, i to ma na celu promowanie człowieka w różnych wymiarach życia i ludzkiej aktywności.Miłość jest zatem służbą, którą Kościół pełni, aby nieustannie wychodzić naprzeciw cierpieniom i jego potrzeb, w tym potrzeb materialnych.I to jest aspekt, toposługa miłości, na której chcę się skupić na drugiej części encykliki.

Caritas zadaniem Kościoła

) Wewnętrzna natura Kościoła wyraża się w jej potrójnej odpowiedzialności: głoszenie Słowa Bożego (kerygmat-martyria), sprawowanie sakramentów (leitourgia), posługa miłości (diakonia).Obowiązki te ściśle ze sobą i są nierozłączne.Dla Kościoła, miłość nie jest rodzajem opieki społecznej, które mogłyby równie dobrze należeć do innych, ale jest częścią jego natury, jest niezbywalnym wyrazem jego istoty.[17]

  1. b) Kościół jest rodziną Bożą w świecie.W tej rodzinie nikt nie powinien przejść bez środków do życia.Jeszcze w tym samym czasiecaritas-agapewykracza poza granice Kościoła.Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie pozostaje kryterium miary, nakłada powszechność miłości ku potrzebującemu, spotkanemu "przypadkiem" (por.Łk10:31), kimkolwiek jest.Bez jakiegokolwiek zmniejszające tego uniwersalnego przykazania miłości, Kościół ma również szczególną odpowiedzialność: w kościelnej żaden członek rodziny powinien cierpieć, gdy jest w potrzebie.NauczanieListu do Galatówjest stanowczy: "A zatem, dopóki mamy szansę, czyńmy dobrze wszystkim, a zwłaszcza tym, którzy są z domu wiary" (06:10).

Sprawiedliwości i miłości

) porządek społeczeństwa i państwa jest centralnym zadaniem polityki.Jak Augustyn powiedział kiedyś, Państwo, które nie jest regulowane według sprawiedliwości będzie tylko banda złodziei: "? Remota itaque iustitia quid sunt regna nisi magna latrocinia ".[18]podstawowej struktury chrześcijaństwa należy rozróżnienie tego, co należy do Cezara, to, co należy do Boga (por.Mt22:21), innymi słowy, rozróżnienie między Kościołem a państwem, lub, jak mówi Sobór Watykański II, autonomia rzeczywistości doczesnych.[19]Państwo nie może narzucać religii , ale musi zagwarantować jej wolność i pokój pomiędzy wyznawcami różnych religii.Ze swej strony Kościół jako społeczny wyraz wiary chrześcijańskiej, ma swoją niezależność i jest skonstruowany na bazie wiary żyje w formie wspólnotowej, którą państwo powinno respektować.Obie sfery są rozdzielone, ale pozostają zawsze we wzajemnej relacji.

Sprawiedliwość jest celem, a więc również wewnętrzną miarą każdej polityki.Polityka jest czymś więcej niż prostą techniką dla zdefiniowania porządków publicznych: jej źródło i cel znajdują się w sprawiedliwości, który ze swej natury ma do czynienia z etyką.Państwo nieuchronnie staje wobec pytania: jak realizować sprawiedliwość tu i teraz.Ale to zakłada jeszcze bardziej radykalne pytanie: co to jest sprawiedliwość?Problemem jest to jeden z powodów praktycznych, ale jeśli powodem jest właściwie wykonywane, musi być stale oczyszczany, gdyż nigdy nie może być całkowicie wolna od niebezpieczeństwa pewnego etycznego ślepoty spowodowanej przez oślepiający efekt przewagi interesu i władzy.

Tutaj spotykają się polityka i wiara.Wiara ma swoją specyficzną naturę jako spotkanie z żywym Bogiem, otwierając spotkanie nowe horyzonty wykraczające poza sferę rozumu.Ale jest to również dla siłą oczyszczającą sam rozum.Z Bożej perspektywy, uwalnia go od zaślepienia, a tym samym pomaga mu być coraz pełniej sama.Wiara pozwala rozumowi lepiej spełniać jego pracę i widzieć jego właściwego obiektu jaśniej.To gdzie katolicka nauka społeczna ma swoje miejsce: nie ma ona zamiaru przekazywać Kościołowi władzy państwa.Jeszcze mniej jest to próba narzucenia na tych, którzy nie podzielają wiary, perspektyw metod i sposobów postępowania właściwego do wiary.Jego celem jest po prostu pomóc oczyścić powód i przyczynić się, tu i teraz, do potwierdzenia i realizacji tego, co jest sprawiedliwe.

Nauka społeczna Kościoła argumentuje, wychodząc od rozumu i prawa naturalnego, a mianowicie, na podstawie tego, co jest w zgodzie z naturą każdego człowieka.Uznaje, że nie jest zadaniem Kościoła, aby to nauczanie dominować w życiu politycznym.Przeciwnie, Kościół pragnie pomóc sumienia formularza w życiu politycznym i stymulować większy wgląd w autentycznych wymagań sprawiedliwości, a także w związku z większą gotowość do działania nawet wtedy, gdy może to oznaczać konflikt z sytuacji interesują.Budowanie sprawiedliwego porządku społecznego i obywatelskiego, w którym każda osoba otrzymuje to, co mu się należy, jest podstawowym zadaniem, które każde pokolenie musi na nowo podejmować.Jako zadanie polityczne, nie może być ono bezpośrednią misją Kościoła.Jednak, ponieważ jest to również zadanie ludzkie, Kościół ma obowiązek zaoferować, przez oczyszczanie rozumu i formację etyczną, własnego specyficznego wkładu w rozumienie wymagań sprawiedliwości i osiągnięcia ich politycznie.

Kościół nie może i nie powinien podejmować walki politycznej, aby realizować jak najbardziej sprawiedliwe społeczeństwo.Nie może i nie powinien zastępować państwa.Jeszcze w tym samym czasie, że nie może i nie powinien pozostawać na marginesie w walce o sprawiedliwość.Ona musi się w nią przez argumentację rozumową i obudzić siły duchowe, bez których sprawiedliwość, domagająca się zawsze wyrzeczeń, nie może utrwalić się i rozwijać.Tylko społeczeństwo musi być realizowana przez politykę, a nie Kościoła.Jednak promocja sprawiedliwości przez powodują otwartości umysłu i woli na wymagania dobra wspólnego jest czymś, co dotyczy Kościoła głęboko.

  1. b) Miłość-caritas-zawsze będzie konieczna, również w najbardziej sprawiedliwej społeczności.Nie ma takiego sprawiedliwego porządku państwowego, tak po prostu, że może wyeliminować potrzebę służbie miłości.Kto chce wyeliminować miłości, będzie gotowy uwolnić człowieka jako człowieka.Zawsze będzie cierpienie, które potrzebuje pocieszenia i pomocy.Zawsze będzie samotność.Zawsze będą sytuacje materialnej potrzeby, w których pomoc w duchu konkretnej miłości bliźniego jest niezbędna.[20]Państwo, które chce zapewnić wszystko, które wszystko przyjmuje na siebie, w końcu staje się instancją biurokratyczną, nie mogącą zapewnić najistotniejszych rzeczy, których cierpi osoba-osoba-co potrzebuje: pełnego miłości dotyczą osobistych.Nie państwo, które ustala i panuje nad wszystkim, ale państwo, które, zgodnie z zasadą pomocniczości, wspaniałomyślnie uznaje i wspiera inicjatywy podejmowane przez różnorakie siły społeczne, łączące w sobie spontaniczność i bliskość z ludźmi potrzebującymi.Kościół jest jedną z tych żywotnych sił: pulsuje w nim dynamizm miłości wzbudzanej przez Ducha Chrystusa.Ta miłość nie wystarczy zaproponować ludziom pomoc materialną, ale również odpoczynek i troskę o duszę, pomoc często bardziej konieczną od wsparcia materialnego.W końcu, według których sprawiedliwe struktury czyniłyby zbytecznymi dzieła charytatywne, maski materialistyczną koncepcję człowieka: błędne przekonanie, że człowiek może żyć "samym chlebem" (Mt04:04; cf.Pwt08:03) przekonanie, które upokarza człowieka i nie uznaje tego, co jest specyficznie ludzkie.

Bezpośrednie zadanie działania na rzecz sprawiedliwego porządku społecznego, z drugiej strony, jest właściwe wiernym świeckim.Jako obywatele państwa są powołani do udziału w życiu publicznym, w charakterze osobistym.Więc nie mogą rezygnować z udziału "w wielu różnych,, obszarów społecznych gospodarczych prawnych, administracyjnych i kulturowych, które mają organiczny służy dodobra wspólnego".[21]Misją wiernych świeckich jest zatem kształtować życie społeczne poprawnie, respektując jego uprawnioną autonomię i współpracując z innymi obywatelami zgodnie z ich kompetencjami i wypełnianiu ich własną odpowiedzialność.[22]Nawet jeśli konkretne wyrazy kościelnej caritas nie mogą mieszać się z działalnością państwa, pozostaje prawdą, że miłość musi ożywiać całą egzystencję wiernych świeckich, a więc także ich aktywność polityczną, przeżywane jako "miłości społecznej".[23]

Organizacje charytatywne Kościoła, z drugiej strony, stanowiąopus proprium, zadanie przyjemny do niej, w którym nie współpracuje jako dodatkowy partner, ale działa jako podmiot bezpośrednio odpowiedzialny, robiąc to, co przynależy do jego natury.Kościół nigdy nie może być zwolniony od czynienia caritas jako uporządkowanej działalności wierzących i, z drugiej strony, nigdy nie będzie sytuacji, w której caritas poszczególnych chrześcijan nie będzie potrzebna, ponieważ oprócz sprawiedliwości człowiek potrzebuje i zawsze będzie potrzebował , miłość.

Wielokrotne struktury służby charytatywnej w kontekście społecznym współczesności

Dziś środki masowego przekazu uczyniły naszą planetę mniejszą, w szybkim tempie zbliżając między różnymi narodami i kulturami.To "razem" niekiedy rodzi nieporozumienia i napięcia, ale nasza zdolność do poznania niemal natychmiast o potrzebach innych wzywa nas do dzielenia się swoją sytuację i swoje problemy.Pomimo wielkich postępów w dziedzinie nauki i techniki, każdego dnia widzimy, jak wiele cierpienia istnieje na świecie, ze względu na różne rodzaje ubóstwa, zarówno materialne i duchowe.Nasze czasy domagają się zatem nowej gotowości, aby pomóc naszym sąsiadom w potrzebie.Sobór Watykański II podkreślał to jasno: ". Teraz, poprzez lepsze środki komunikacji, odległości między narodami zostały prawie wyeliminowane, działalność charytatywna może i powinna obejmować wszystkich ludzi i wszystkie potrzeby"[24]

Z drugiej strony, a tu widzimy jedną z trudnych ale także pozytywnych stron procesu globalizacji, teraz mamy do dyspozycji wiele narzędzi do niesienia pomocy humanitarnej do naszych braci i sióstr w potrzebie, nie tylko nowoczesne systemy dystrybucji żywności i odzież, i zapewnienie warunków mieszkaniowych i opieki.Troska o bliźniego wykracza poza granice wspólnot narodowych i do rozszerzenia horyzontów na cały świat.Sobór Watykański II słusznie zauważył, że "wśród znaków naszych czasów, jeden szczególnie godne uwagi jest rosnąca, nieuniknione poczucie solidarności między wszystkimi narodami."[25],agencje państwowe i organizacje humanitarne pracy w celu promowania tego, były głównie przez dotacje lub ulgi podatkowe, druga poprzez udostępnienie znacznych zasobów.Solidarność wyrażana przez społeczeństwo obywatelskie znacząco przewyższa tę, którą okazują jednostki.

  1. b) Sytuacja ta doprowadziła do narodzin i rozwoju wielu form współpracy między organami państwa i Kościoła, które okazały się owocne.Oddziały kościelne, z przejrzystością ich działań i wiernością obowiązkowi świadczenia o miłości, są w stanie dać jakość chrześcijańskiej agencji cywilne, sprzyjając wzajemnej koordynacji, który może przynieść jedynie do skuteczności posługi charytatywnej.[26]Liczne organizacji dla celów charytatywnych lub dobroczynnych również zostały ustanowione i są one zobowiązane do osiągnięcia odpowiednich rozwiązań humanitarnych do problemów społecznych i politycznych w ciągu dnia.Co ważne, nasz czas zaobserwowano również wzrost i rozprzestrzenianie się różnych form wolontariatu, które przejmują odpowiedzialność za dostarczanie różnorodnych usług.[27]Chciałabym, żeby zaoferować Szczególne słowa wdzięczności i uznania dla wszystkich, którzy biorą udział w działania te w jakikolwiek sposób.Dla młodych ludzi, w tym szerokie zaangażowanie stanowi szkołę życia, który oferuje im formację w solidarności, gotowości do dawania nie tylko czegoś, ale siebie samych.Anty-kultura śmierci, która wyraża się na przykład w narkotykach, przeciwstawia w ten sposób jest o bezinteresownej miłości, która przedstawia się jako kultura życia przez samego gotowości «utracenia siebie" (por.Łk17:33i nn) dla innych.

W Kościele katolickim, a także w innych Kościołów i Wspólnot kościelnych, nowe formy działalności charytatywnej powstały, podczas gdy inne, starsze nabrały nowego życia i energii.W tych nowych form, często można z powodzeniem łączyć ewangelizację z dziełami miłosierdzia.Pragnę wyraźnie potwierdzić to, co mój wielki Poprzednik Jan Paweł II napisał w encykliceSollicitudo rei socialis[28], gdy deklarował gotowość Kościoła katolickiego do współpracy z Organizacjami charytatywnymi tych Kościołów i Wspólnot, gdyż wszyscy mamy takie same fundamentalne motywacja i patrzeć w ten sam cel: prawdziwy humanizm, który uznaje, że człowiek jest stworzony na obraz Boga i chce mu pomóc, aby żyć w sposób, tej godności.Jego EncyklikaUt Unum Sintpodkreślił, że budowa lepszego świata wymaga, by chrześcijanie przemawiali jednym głosem i działali na rzecz "szacunku dla praw i potrzeb wszystkich, zwłaszcza ubogich, poniżonych i bezbronnych".[29]Tutaj Chciałbym wyrazić zadowolenie, że odwołanie znalazła szeroki oddźwięk w wielu inicjatywach na całym świecie.

Odróżniający działalności charytatywnej Kościoła

) pokazuje przykład w przypowieści o miłosiernym Samarytaninie, caritas chrześcijańska jest przede wszystkim odpowiedzią na najpilniejsze potrzeby oraz szczególnych sytuacji: karmienie głodnych, nadzy odziani, opieka i leczenie chorych, odwiedzanie więźniów, itd. Organizacje charytatywne Kościoła, począwszy od tych zCaritas(diecezjalnej, krajowym i międzynarodowym), powinniśmy zrobić wszystko, co w ich mocy, aby zapewnić środki, a przede wszystkim pracowników potrzebnych do tej pracy.Osoby, którym zależy na tym, potrzeba przede wszystkim kompetencji profesjonalnych: powinny one być odpowiednio przeszkoleni w tym, co robić i jak to zrobić, i zobowiązała się do kontynuacji opieki.Kompetencja zawodowa jest tu pierwszym, podstawowym wymogiem, nie jest samo w sobie wystarczające.Mamy do czynienia z ludźmi, a ludzie zawsze potrzebują czegoś więcej niż technicznie poprawnej opieki.Potrzebują człowieczeństwa.Potrzebują serdecznej troski.Ci, którzy pracują dla organizacji charytatywnych Kościoła, powinni odznaczać się tym, że nie tylko zaspokoić potrzeby chwili, ale poświęcają się dla innych z serdeczną troską, umożliwiając im doświadczyć bogactwa ich człowieczeństwa.W związku z tym, w uzupełnieniu do ich niezbędnego szkolenia zawodowego, pracownicy charytatywne potrzebują "formacji serca": trzeba je prowadzić ku takiemu spotkaniu z Bogiem w Chrystusie, które by budziło w nich miłość i otwierało ich serca na drugiego.W rezultacie, aby miłość bliźniego nie była już dla nich przykazaniem nałożonym niejako z zewnątrz, ale konsekwencją wynikającą z ich wiary, wiara, która działa przez miłość (por.Ga5,6).

  1. b) chrześcijańska działalność charytatywna musi być niezależna od partii i ideologii.Nie jest środkiem do zmieniania świata w sposób ideologiczny i nie pozostaje na usługach światowych strategii, ale jest sposobem na obecny i co tu teraz miłość, która zawsze potrzebuje człowiek.Współczesny wiek, zwłaszcza od XIX wieku na, został zdominowany przez różne wersje filozofii postępu, której formą najbardziej radykalną jest marksizm.Częścią strategii marksistowskiej jest teoria zubożenia: w sytuacji niesprawiedliwej władzy, twierdzi się, kto angażuje się w inicjatywy charytatywne, faktycznie służy aktualnemu tego niesprawiedliwego systemu, co wydaje się co najmniej do pewnego stopnia tolerowane.To z kolei spowalnia potencjał rewolucyjny, a więc blokuje walkę o lepszy świat.Postrzegane w ten sposób, miłość jest odrzucona i zaatakował jako sposób zachowaniastatus quo.Co my tu mamy, choć jest naprawdę nieludzkie filozofia.Ludzie niniejszego uśmiercono doMolochaprzyszłego-przyszłości, której realne nadejście pozostaje co najmniej wątpliwe.Jedna nie czyni świat bardziej ludzki, odmawiając działać po ludzku.Przyczyniamy się do lepszego świata tylko spełniamy dobro teraz i osobiście, z pełnym zaangażowaniem i wszędzie tam, gdzie mamy okazję, niezależnie od strategii i programów partyzanckich.Chrześcijanina program-program dobrego Samarytanina, program Jezusa, to "serce, które widzi".Takie serce widzi, gdzie potrzeba miłości i działa konsekwentnie.Oczywiście, gdy działalność charytatywna jest podejmowana przez Kościół jako inicjatywa wspólnotowa, ze spontanicznością jednostki musi być połączone z planowanie, przewidywanie, współpraca z innymi podobnymi instytucjami.
  2. c) Charity, a ponadto nie mogą być stosowane jako środki do sprzęgania co obecnie uważa prozelityzm.Miłość jest za darmo, to nie praktykuje się jej dla osiągnięcia innych celów.[30]Ale to nie oznacza, że działalność charytatywna powinna, by tak powiedzieć, zostawić Boga i Chrystusa na boku.Na to zawsze chodzi o całego człowieka.Często najgłębszą przyczyną cierpienia jest właśnie brak Boga.Kto praktykuje caritas w imieniu Kościoła nie będzie nigdy starał się narzucać wiarę Kościoła na innych.Zdają sobie sprawę, że miłość czystości i bezinteresowności jest najlepszym świadectwem o Bogu, w którego wierzymy i którymi kierują się miłością.Chrześcijanin wie, kiedy jest czas, aby mówić o Bogu, a kiedy lepiej jest nic nie mówić i nie mówiąc mi mówić.On wie, że Bóg jest miłością (por.1 J4,8) i że obecność Boga jest odczuwalny w czasie, kiedy tylko, co robimy, to kochać.On wie, aby wrócić do wcześniejszych pytań, że lekceważenie miłości jest lekceważeniem Boga i człowieka, na tych samych warunkach, jest to próba zrobienia bez Boga.W konsekwencji najlepsza obrona Boga i człowieka polega właśnie na miłości.Obowiązkiem organizacji charytatywnych Kościoła umacnianie tego świadomość swoich członków, tak, że przez ich działalność, a także ich słowa, ich milczenie, ich przykład, mogą być wiarygodnymi świadkami Chrystusa.

Osób odpowiedzialnych za działalność charytatywną Kościoła

WNIOSKI

Święta Maryjo, Matko Boża,
dałeś światu swoje prawdziwe światło,
Jezusa, Twojego Syna -. Syn Boga
oddałaś się cała
na wezwanie Boga
i tak stałaś się źródłem
dobroci, które z Niego wytryska.
Pokaż nam Jezusa .Doprowadzi nas do niego.
Naucz nas znać i kochać,
abyśmy my również może stać się
zdolni do prawdziwej miłości
i być źródłami wody żywej
w środku spragnionym świecie.

W Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 25 grudnia, w uroczystość Narodzenia Pańskiego, w roku 2005, pierwszy z mojego Pontyfikatu.

Benedictus PP.XVI


[1]Por..Jenseits von Gut und Böse, IV, 168.

[2]X, 69.

[3]Zob.R. Descartes,oeuvre, wyd.V. Cousin, tom.12, Paryż 1824, s. 95ff.

[4]II, 5: SCh 381, 196.

[5]Tamże. 198.

[6]Por..Metafizyka, XII, 7.

[7]Por..Ps-Dionizy Areopagita, który w swoim traktacieBoskie imiona,IV, 12-14: PG 3, 709-713 nazywa Boga zarównoerosiagape.

[8]Platon,Sympozjum, XIV-XV, 189c, 192d.

[9]Salustiusza,De coniuratione Catilinae, XX, 4.

[10]Zob.Augustyn,Wyznania,III, 6, 11: CCL 27, 32.

[11]De Trinitate, VIII, 8, 12: CCL 50, 287.

[12]Zob.I Apologia,67: PG 6, 429.

[13]Zob.Apologeticum,39, 7: PL-1, 468.

[14]Ep.Rz ogłoszenie, Inscr:.PG 5, 801.

[15]Zob.Święty Ambroży,De officiis ministrorum, II, 28, 140: PL 16, 141.

[16]Zob.Ep.83: J. Bidez,Maastricht Julien.Oeuvre przegrywa, Paryż 19602, v. I, 2, s..145.

[17]Zob.Kongregacja ds. Biskupów, Dyrektorium o pasterskiej posłudze biskupówApostolorum Successores(22 lutego 2004), 194, Watykan 2004, s..213.

[18]De civitate Dei, IV, 4: CCL 47, 102.

[19]Zob.Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnymGaudium et spes, 36.

[20]Zob.Kongregacja ds. Biskupów, Dyrektorium o pasterskiej posłudze biskupówApostolorum Successores(22 lutego 2004), 197, Watykan 2004, s..217.

[21]Jan Paweł II, Posynodalna adhortacja apostolskaChristifideles laici(30 grudnia 1988), 42: AAS 81 (1989), 472.

[22]Zob.Kongregacja Nauki Wiary,Nota doktrynalna o niektórych aspektach udziału katolików w życiu politycznym(24 listopada 2002 r.), 1:L'Osservatore Romano, wydanie angielskie, 22 stycznia 2003, s..5.

[23]Katechizm Kościoła Katolickiego, 1939.

[24]Dekret o apostolstwie świeckichApostolicam actuositatem, 8.

[25]Ibidem., 14.

[26]Zob.Kongregacja ds. Biskupów, Dyrektorium o pasterskiej posłudze biskupówApostolorum Successores(22 lutego 2004), 195, Watykan 2004, s. 214-216.

[27]Zob.Jan Paweł II, Posynodalna adhortacja apostolskaChristifideles laici(30 grudnia 1988), 41: AAS 81 (1989), p. 470-472.

[28]Zob.Nr 32: AAS 80 (1988), 556.

[29]Nie.43: AAS 87 (1995), 946.

[30]Zob.Kongregacja ds. Biskupów, Dyrektorium o pasterskiej posłudze biskupówApostolorum Successores(22 lutego 2004), 196, Watykan 2004, s..216.

[31]Zob.Pontificale Romanum,De ordinatione Episcopi, 43.

[32]Zob.może.394;Kodeks Kanonów Kościołów Wschodnich, kan.203.

[33]Zob.Nr 193-198: s. 212-219.

[34]Tamże, 194:. s. 213-214.

[35]Sermo52, 16: PL 38, 360.

[36]Zob.Sulpicjusz Severus,Vita Sancti Martini, 3, 1-3: SCh 133, 256-258.

http://127.0.0.1/joomla/components/com_jce/editor/tiny_mce/plugins/article/img/pagebreak.png);">

http://jerzygolczyk.cba.pl/components/com_jce/editor/tiny_mce/plugins/article/img/pagebreak.png);">

Wprowadzenie

Wiara jest nadzieja

Koncepcja nadziei opartej na wierze w Nowym Testamencie i wczesny Kościół

Jest oczekiwaniem rzeczy pochodzą z perspektywy teraźniejszości, która jest już dany.Jest to spojrzenie do przodu w obecności Chrystusa, z Chrystusem, który jest obecny, do doskonalenia swojego Ciała, do jego ostatecznego przyjścia.Słowohypostole, z drugiej strony, oznacza kurczenie powrotem przez brak odwagi, aby mówić otwarcie i uczciwie prawdy, które mogą być niebezpieczne.Ukrywanie przez ducha strachu prowadzi do "zniszczenia" (Hbr10:39)."Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale ducha mocy i miłości, i samokontroli", że, przeciwnie, jest piękny sposób, w jakiDrugi List do Tymoteusza(1,7) opisuje zasadniczą postawę Christian.

Życie wieczne - co to jest?

Czy to "performatywny" dla nas-jest to wiadomość, która kształtuje nasze życie w nowy sposób, czy jest to tylko "informacje", które w międzyczasie zostały odłożone na bok i która wydaje się nam, że zostały zastąpione przez bardziej Najnowsze informacje?W poszukiwaniu odpowiedzi, chciałbym zacząć od klasycznej formy dialogu, poprzez który obrzęd Chrztu wyrażał przyjęcie niemowlęcia do wspólnoty wierzących i odrodzenie niemowlęcia w Chrystusie.Przede wszystkim kapłan zapytał, jakie imię rodzice wybrali dla dziecka, i kontynuował z pytaniem: "Co pytasz Kościoła" Odpowiedź: "Wiara"."A co daje ci wiara?" "Życie wieczne".Zgodnie z tym dialogu rodzice szukali dostęp do wiary dla ich dzieci, jedności z wierzącymi, gdyż w wierze upatrywali klucza do "życie wieczne".Dzisiaj, jak w przeszłości, to jest to, co chrzest, stając się chrześcijanami, jest o: to nie jest tylko aktem socjalizacji w społeczeństwie, nie tylko zapraszamy do Kościoła.Rodzice oczekują czegoś więcej dla dziecka przyjmującego Chrzest: oczekują, że wiara, która zawiera cielesną naturę Kościoła i jego sakramentów, da mu życie życiu dziecka-wieczne.Wiara jest substancją nadziei.Ale wtedy pojawia się pytanie: czy naprawdę tego chcemy żyć wiecznie?Być może wiele osób odrzuca dziś wiarę, gdyż nie znaleźć perspektywę życia wiecznego atrakcyjne.To, czego pragną, nie jest wieczne życie w ogóle, ale to obecne życie, dla których wiara w życie wieczne wydaje się im w tym przeszkodą.Aby kontynuować życia bez końca, ciągle pojawia się bardziej jako wyrok niż dar.Śmierć, co prawda, można by chcieć odłożyć na tak długo, jak to możliwe.Ale żyć zawsze, bez końca-to wszystko pod uwagę, może być nudne i ostatecznie nie do zniesienia tylko.To jest właśnie punkt wykonane, na przykład, przez świętego Ambrożego, jednego z Ojców Kościoła, w dyskursie pogrzeb zmarłego brata Satyrus: "Śmierć nie była częścią natury, stało się częścią natury.Bóg nie dekret śmierci od początku, ale dał ją jako środek zaradczy.Życie ludzkie, z powodu grzechu ...zaczął odczuwać ciężar nędzy w nieustannej pracy i nieznośnego bólu.Musiał być ograniczenie jego zło, śmierć musiała przywrócić co utraciło życie.Bez pomocy łaski nieśmiertelność jest raczej ciężarem niż błogosławieństwem "[6].Nieco wcześniej Ambroży powiedział: "Śmierć jest, to nie powód do smutku, bo to jest przyczyną zbawienia ludzkości" [7].

Nadzieja chrześcijańska jest indywidualistyczna?

Przemiana chrześcijańskiej wiary-nadziei w czasach nowożytnych

  1. W 1794 roku, w tekścieDas Ende aller Dingewydaje Zmieniony obraz ("The End of All Things").Teraz Kant bierze pod uwagę możliwość, że jak do naturalnego końca wszystkich rzeczy nie może być inna, że to nienaturalne, perwersyjny koniec.Pisze w związku z tym: "Jeśli chrześcijaństwo któregoś dnia przestanie być godnym miłości ...wówczas dominującą w myśli ludzkiej byłoby odrzucenie i sprzeciw wobec niej, a Antychryst ...rozpocznie jego-choć krótkim systemu (prawdopodobnie oparte na lęku i egoizmu), ale potem, ponieważ chrześcijaństwo, chociaż przeznaczone jest świat religii, to w rzeczywistości nie jest faworyzowany przez los, by stać się tak, a następnie, w moralnym szacunek, może to prowadzić do (wypaczone) koniec wszystkich rzeczy "[18].

Prawdziwe oblicze chrześcijańskiej nadziei

) Właściwy stan rzeczy ludzkich i zdrowie moralne dobro świata nigdy nie może być zagwarantowane jedynie przez struktury, jakkolwiek są one wartościowe.Struktury takie nie tylko są ważne, ale to konieczne, nie mogą one jednak i nie powinny pozbawiać człowieka wolności.Nawet najlepsze struktury funkcjonują dobrze tylko wtedy, gdy wspólnota jest żywe przekonania, które mogą skłaniać ludzi do swobodnego zgodę na porządku społecznego.Wolność wymaga przekonanie, przekonanie nie istnieje samo z siebie, ale zawsze musi być zdobyty na nowo przez społeczność.

  1. b) Ponieważ człowiek zawsze pozostaje wolny, a jego wolność jest zawsze krucha, królestwo dobra nigdy nie zostanie ostatecznie ustalony w tym świecie.Kto obiecuje lepszy świat, który miałby nieodwołalnie istnieć na zawsze, daje obietnicę fałszywą; on pomija ludzką wolność.Wolność musi wciąż być zdobywana dla sprawy dobra.Wolne przylgnięcie do dobra nigdy nie istnieje po prostu samo z siebie.Jeśli istniałyby struktury, które nieodwołalnie gwarantują określoną dobry-stan świata, wolność człowieka nie można odmówić, a więc nie będą one dobre struktury w ogóle.

A jednak wiele "dla wszystkich" może być częścią wielkiej nadziei, ponieważ nie może być szczęśliwy bez innych osób lub w opozycji do nich, pozostaje prawdą, że nadzieja, że nie dotyczy mnie osobiście, nie jest prawdziwa nadzieja.Stało się jasne, że była to nadzieja przeciw wolności, bowiem ludzka rzeczywistość zależy w każdym pokoleniu na nowo od wolnej decyzji zainteresowanych osób.Jeśli to swobodę miały być zabierane w wyniku pewnych warunkach lub struktur świat ostatecznie nie byłoby dobrze, ponieważ ziemia bez wolności w żadnym przypadku nie jest dobrze świecie.Stąd, gdy musimy być zawsze dąży do poprawy świata, lepszy świat jutra nie może stanowić właściwego i wystarczającego zakresu naszej nadziei.I w związku z tym zawsze pojawia się pytanie: Kiedy świat jest "lepsza"?Co sprawia, że dobry?Przez co standardowy jesteśmy ocenić swoją dobroć?Jakie są drogi, które prowadzą do tego "dobra"?

"Ustawienia" do nauki i uprawiania nadziei

I. Modlitwa jako szkoła nadziei

Maryja, Gwiazda Nadziei

W Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 30 listopada, w święto Świętego Andrzeja Apostoła, w roku 2007, trzecia mego Pontyfikatu.

Benedictus PP.XVI


[1]Corpus Inscriptionum LatinarumVI, nie.26003.

[2]. Por.Poematy dogmatyczne,V, 53-64:PG37, 428-429.

[3]Por..Katechizm Kościoła Katolickiego, 1817/21.

[4]Summa teologiczna,II-IIAE, Q.4, a.1.

[5]H.KÖSTER wTeologicznego Słownika Nowego TestamentuVIII (1972), p.586.

[6]De excessu fratris sui Satyri, II, 47:CSEL73, 274.

[7]Tamże., II, 46:CSEL73, 273.

[8]Por..Ep.130Ogłoszenie Probam14, 25-15, 28:CSEL44, 68-73.

[9]Por..Katechizm Kościoła Katolickiego, 1025.

[10]Jean Giono,Les vraies richesses, Paryż 1936, Przedmowa, cytowany w Henri de LubacCatholicisme.Aspekty sociaux du dogme, Paryż 1983, s..VII.

[11]Ep.130Ogłoszenie Probam13, 24:CSEL44, 67.

[12]sententiae III 118:CCL6/2, 215.

[13]. Zob. tamżeIII, 71:CCL6/2, 107-108.

[14]Novum Organum I 117.

[15]Zob.tamże.I, 129.

[16]Zob.New Atlantis.

[17]WWerkeIV, wyd.W. Weischedel (1956), p.777.Esej na temat "zwycięstwa Dobra nad złem Zasady" stanowi trzeci rozdział tekstuDie Religion der Grenzen der w ciÄ bloßen Vernunft("Religia w granicach rozumu"), który w 1793 roku Kant opublikowany.

[18]I.Kant,Das Ende aller DingewWerkeVI, wyd.W. Weischedel (1964), str.190.

[19]rozdziały na temat miłości, Centuria 1, rozdz.1:PG90, 965.

[20]. Por.tamże:.PG90, 962-966.

[21]. Conf.X 43, 70:CSEL33, 279.

[22]Sermo 340, 3:PL38, 1484, cf.F. van der Meer,Augustyn Biskup, Londyn i Nowy Jork 1961, p.268.

[23]Sermo 339, 4:PL38, 1481.

[24]. Conf.X 43, 69:CSEL33, 279.

[25]Zob.Katechizm Kościoła Katolickiego, 2657.

[26]Por..W 1 Ioannis4, 6:PL35, 2008P.

[27]Relacja Nadziei, Boston 2000, pp.121ff.

[28]Liturgia Godzin, czytań, 24 listopada.

[29]. Sermones w Cant, Sermo 26, 5:PL183, 906.

[30]Negatywne Dialektik (1966), trzecia część, III, 11, wGesammelte SchriftenVI, Frankfurt am Main 1973, p.395.

[31]Ibidem.,część druga, p.207.

[32]DS 806.

[33]Zob.Katechizm Kościoła Katolickiego,988-1004.

[34]Zob.tamże., 1040.

[35]Zob.Tractatus bardzo Psalmos,Ps127, 1-3:CSEL22, 628-630.

[36]Gorgiasz525a-526C.

[37]Zob.Katechizm Kościoła Katolickiego, 1033/37.

[38]Zob.tamże., 1023/29.

[39]Zob.Katechizm Kościoła Katolickiego, 1030/32.

[40]Zob.Katechizm Kościoła Katolickiego, 1032.