” Wszechmogący i wieczny Boże, 
który stworzyłeś nas na Swój obraz i podobieństwo 
i nakazałeś nam poszukiwać dobra, prawdy i piękna.
Ciebie prosimy, racz sprawić za wstawiennictwem 
Świętego Izydora, biskupa i doktora, 
abyśmy w naszych podróżach po Internecie 
kierowali się tylko do stron zgodnych z Twoją wolą 
i traktowali wszelkie napotkane dusze, 
z miłosierdziem i cierpliwością.

Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa  Amen”

 

4 kwietnia - wspomnienie Św. Izydora - patrona Internetu.

 

 Święty Kościoła Katolickiego, Biskup Sewilli, wybitny naukowiec i autor niezliczonych dzieł to tylko niektóre z atrybutów św. Izydora, patrona Internetu, Internautów informatyków i programistów, którego wspomnienie Kościół obchodzi 4 kwietnia.

 

 

 

   Izydor urodził się około 560 r. w Nowej Kartaginie, w prowincji Murcji. Pochodził z rodziny, która dała Kościołowi dzieci wyniesione do chwały ołtarzy - św. Leonarda i św. Fulgencjusza, braci św. Izydora, oraz św. Florentynę - ich siostrę. Legenda głosi, że przy narodzinach dziecka rój pszczół osiadł na jego ustach i zostawił na nich słodki miód. Miała to być zapowiedź daru niezwykłej wymowy, jaką szczycił się Izydor.

 

   Po rychłej śmierci rodziców wychowaniem młodszego rodzeństwa zajął się najstarszy brat, św. Leonard, który był wówczas arcybiskupem w Sewilli. Przy boku brata Izydor miał okazję przypatrzeć się z bliska burzliwym wydarzeniom, jakie przeżywała wtedy Hiszpania.

Po jego śmierci Izydor objął biskupstwo i podjął wysiłek odnowy Kościoła.
   Zwołał i kierował synodami w Sewilli (619) i w Toledo (633), które m. in. ułożyły symbol wiary odmawiany w Hiszpanii oraz ujednolicił liturgię. Fundator kościołów, klasztorów, szkół i bibliotek. Zabiegał o podniesienie poziomu intelektualnego i duchowego kleru. 

   Zapamiętano go jako człowieka wyjątkowego miłosierdzia. Był znakomitym pisarzem. Pozostawił po sobie bogatą spuściznę literacką. Św. Braulion, jego uczeń i sekretarz, wymienia ponad 20 zostawionych przez św. Izydora dzieł. Zwalczał w nich arianizm, zostawił wykład prawd wiary i moralności, pisał o dziejach Gotów i Wandali, którzy opanowali jego kraj. Święty zadziwia rozległością tematyki i podejmowanych problemów. Jego największym dziełem jest dwudziestotomowy Codex etimologiarum - pierwsza próba naukowej encyklopedii, syntezy wiedzy, jaką posiadano za jego czasów.

   Wyjątkowa była jego śmierć. Kazał zanieść się do katedry i w obecności biskupów pomocniczych, kapłanów i ludu zdjął swoje szaty biskupie, a wdział pokutny wór, głowę posypał popiołem i zalany łzami odbył spowiedź publiczną. Błagał, by mu odpuszczono jego winy i zaniedbania, i by się za niego modlono. Potem przyjął Komunię świętą pod dwoma postaciami i pożegnał się ze wszystkimi pocałunkiem pokoju. Zaniesiony do swojej ubogiej izby po 4 dniach oddał Bogu ducha 4 kwietnia 636 roku, gdy miał 82 lata. Pochowano go obok św. Leandra i św. Florentyny. W roku 1063 jego śmiertelne szczątki przeniesiono do Lyonu, gdzie spoczywają dotąd.

   Formalna kanonizacja Izydora odbyła się dopiero w 1598 roku. Papież Innocenty XIII ogłosił św. Izydora doktorem Kościoła (1722). Jest patronem Hiszpanii i Sewilli.

   Jan Paweł ll 6 lutego 2001 uznał św. Izydora z Sewilli za patrona naszej internetowej braci. Ogłosił go patronem Internetu - jego użytkowników i programistów komputerowych. Powołując się na świętość dawnego arcybiskupa Sewilli, jak i na wielką mądrość, jaką cieszył się on za życia w ówczesnej Europie jego kandydaturę na ten patronat wysunęli katoliccy informatycy hiszpańscy .

 

 

 

   Przez całe długie życie dużo czytał, uczył się stale zdobywając nową wiedzę. Pozostawił po sobie dużą liczbę dzieł. Był twórcą pierwszego słownika encyklopedycznego na ziemiach hiszpańskich - "Etymologiae”. W 20 księgach zawierał on hasła ze wszystkich znanych wówczas dziedzin nauki: matematyki, medycyny, historii oraz filozofii teologii. Jego "Historia Wizygotów" do dzisiaj jedna z najcenniejszych prac historycznych na ten temat. Pisał dzieła z  bardzo różnych dziedzin m.in. dogmatyki, egzegezy biblijnej, historii, dydaktyki. Napisał też wiele biografii sławnych ludzi swoich czasów. W opinii współczesnych był najmądrzejszym wśród żyjących w jego czasach ludzi. Jego biblioteka była największa i najlepsza w Hiszpanii.

   Jako arcybiskup znacznie wyprzedził postanowienia Stolicy Apostolskiej, bo poświęcał wiele uwagi kształceniu i formacji duchowieństwa w swej archidiecezji, starał się, aby każda diecezja wchodząca w skład jego metropolii miała własne kolegium, przygotowujące przyszłych kapłanów. Takie polecenia dziesiąci wieków później wydał przed Sobór Trydencki w sprawie zakładania seminariów duchownych w każdej diecezji.

   Miał w sobie dużo pokory w obliczu zbliżającej się śmierci, publicznie poprosił wszystkich diecezjan, aby wybaczyli mu wszystkie grzechy i błędy, jakich się dopuścił. Prosił też aby modlili się za niego. Zmarł  4 kwietnia 636 r. mając  82 lata w swym rodzinnym mieście. W tym dniu jest on do dzisiaj wspominany w kalendarzu rzymskim.

   Klemens VIII kanonizował Izydora z Sewilli w 1598 r., a Innocenty XIII - w uznaniu jego ogromnej wiedzy i wielkiego wkładu do rozwoju nauki katolickiej - ogłosił go 25 kwietnia 1722 r. doktorem Kościoła.

{loadmodule mod_je_slicebox3d}