Kwiaty

  • 1-awesome.jpg
  • 2-awesome.jpg
  • 121-awesome.jpg
  • 122-awesome.jpg
  • 123-awesome.jpg
  • 669-awesome.jpg
  • 670-awesome.jpg
  • 671-awesome.jpg
  • 1870-awesome.jpg
  • 2326-awesome.jpg
  • 2809.jpg
  • 3067-awesome.jpg
  • 4496-awesome.jpg
  • 6332-awesome.jpg
  • 6333-awesome.jpg
  • 6336-awesome.jpg
  • 6337-awesome.jpg
  • 6338-awesome.jpg
  • 6340-awesome.jpg
  • 7529-awesome.jpg

Glicynia (Wisteria) - co zrobić by pięknie kwitła?

Glicynia (Wisteria)

Glicynia, zwana też słodlinem lub wisterią, to wijące się pnącze o zdrewniałych pędach. Ogromny podziw wzbudzają jej wspaniałe kwiatostany - białe, niebieskie, fioletowe lub różowe kwiaty o motylkowym kształcie, zebrane są w wytworne, podłużne, zwisające grona. Czasem jednak zdarza się, że glicynie nie kwitną lub sprawiają inne problemy w uprawie. Co wówczas robić, jak postępować z glicynią aby wspaniale i bujnie kwitła oraz zdrowo rosła?

Motylkowate kwiaty glicynii, zebrane w okazałe, zwisające grona, najczęściej mienią się w odcieniach bieli, błękitu, różu i fioletu. Wspaniale kwitnąca glicynia rosnąca na terenie Parku Oliwskiego w Gdańsku. Doskonale radzi sobie w naszym klimacie i dobrze znosi zanieczyszczenie powietrza w mieście. Po latach glicynie potrafią osiągać znaczne rozmiary, a ich ciężkie, grube, zdrewniałe pędy wymagają stabilnych i wytrzymałych podpór. Weźmy to pod uwagę przy wyborze stanowiska dla glicynii w naszym ogrodzie.

Glicynie są wyjątkowo długowieczne (mogą dożywać nawet 100 lat). Piękne kwitnienie glicynii można podziwiać od późnej wiosny do wczesnego lata. Jej zwisające, podłużne kwiatostany czasem mogą osiągać ponad pół metra długości. Bardzo często też kwiaty przyjemnie pachną. Po kwitnieniu przekształcają się w okazałe strąki.

W pozostałych okresach sezonu wegetacyjnego pozostanie nam podziwiać bujne ulistnienie glicynii, które na zimę roślina zrzuca. Liście wisterii są pierzaste, składają się z kilku do kilkunastu listków.

Jak zapewnić zdrowy wzrost
i obfite kwitnienie glicynii?

Pod uprawę wisterii należy wybrać stanowisko słoneczne i zaciszne (osłonięte od wiatrów). Najlepiej przy południowej lub zachodniej ścianie budynku. Strona wschodnia nie będzie zbyt dobra, gdyż poranne promienie słońca będą zwiększać wrażliwość pączków na przymrozki. Gleba, w jakiej posadzimy glicynię, powinna być żyzna, przepuszczalna i wilgotna, o odczynie zbliżonym do obojętnego (pH 6-7). Na glebach zbyt alkalicznych szybko dochodzi do chlorozy liści. Wiosną rośliny należy zasilić nawozem bogatym w potas, pamiętając jednak, że zbyt obfite nawożenie powoduje nadmierny rozwój ulistnienia kosztem kwiatów.

Wisteria wymagają też odpowiednio silnych podpór, gdyż starsze rośliny potrafią być bardzo ciężkie. Dla odpowiedniego wzrostu i pobudzenia kwitnienia, konieczne jest także właściwe cięcie glicynii. W pierwszych latach uprawy na formowaniu rośliny tak, aby utworzyć główny pień i poziome gałęzie boczne. Późnej najdłuższe pędy, które nie są potrzebne jako przewodniki, tnie się do wys. 5-6 pąków, a pędy boczne do dł. 2-3 pąków, co pobudzi kwitnienie.

Młode gałązki należy przywiązywać do podpór ale niezbyt mocno. Można też pokusić się o wyprowadzenie glicynii na formę wolno stojącą, przypominającą drzewo. To jednak wymaga dużo cierpliwości. Taki okaz należy podpierać przez około 20 lat, i dopiero po tym okresie podpory się usuwa.

Jaką glicynię wybrać do uprawy?

Podstawową kwestią przy zakupie glicynii do naszego ogrodu jest zakup sadzonkirozmnażanej przez szczepienie, odkłady lub z sadzonek. Jeżeli nam na szybkim kwitnieniu, w żadnym wypadku nie decydujmy się na roślinę rozmnażaną z nasion, gdyż takie okazy zakwitają nieraz dopiero po kilkunastu latach uprawy. Jeżeli natomiast już mamy w ogrodzie glicynię, która latami nie kwitnie, nie usuwajmy jej. Należy się uzbroić w cierpliwość - być może jeszcze nie osiągnęła wymaganego wieku i niebawem zaskoczy nas swoimi pięknymi kwiatami.

W naszym kraju uprawiane są dwa gatunki glicynii - glicynia kwiecista (Wisteria floribunda) oraz glicynie chińska (Wisteria sinensis).

Glicynie kwiecista pochodzi z Japonii i może dorastać do 9-10 m wysokości, a roczne przyrosty wynoszą 1-3 m. Wyróżniają ją okazałe, długie kwiatostany, mogące osiągać do 60 cm długości. W zależności od odmiany mogą być one białe z liliowym odcieniem (odm. 'Alba'), liliowoniebieskie (odm. 'Burford'), fioletowe (odm. 'Multijuga' i 'Violacea Plena') lub czysto białe (odm. 'Snow Showers' i Shiro-noda').

Glicynia chińska pochodzi zaś z Chin i może dorastać nieco wyżej, nieraz nawet do 15 m. wys. Jej grona kwiatowe są jednak znacznie krótsze, zazwyczaj osiągają 15 - 30 cm dł. Można tu spotkać odmiany: 'Alba' o kwiatach białych, 'Caroline' o kwiatach niebieskofioletowych oraz 'Prolific' o kwiatach niebieskoliliowych.

W naszym klimacie nieco lepiej sprawdzają się odmiany glicynii kwiecistej, cechujące się zazwyczaj lepszą mrozoodpornością. Szczególną uwagę wśród odmian glicynii kwiecistej chcę zwrócić na jeszcze jedną odmianę, niewymienioną wyżej, a mianowicie 'Ludwik Lawin'. Jest to odmiana wyselekcjonowana na terenie naszego kraju w latach 60-tych XX w. przez Ludwika Lawina, a następnie rozmnażana w szkółce Szczepana Marczyńskiego. Dopiero w 2012 roku oficjalnie nadano jej nazwę 'Ludwik Lawin' na cześć jej twórcy. Ma jasno niebieskofioletowe, pachnące kwiaty zebrane w kwiatostanach długości 25-40 cm. Kwitnienie rozpoczyna dość szybko, bo w przeciągu 3-4 lat po posadzeniu. Rośnie silnie, przyrastając po 2-3, aż ostatecznie osiągnie około 10 m wysokości. Choć dobrze sprawdzona w polskim klimacie, w bardzo ostre zimy może nadmarzać. Polecana jest szczególnie do dużych ogrodów.

Opracowano na podstawie: Wielka ilustrowana encyklopedia roślin ogrodowych, Reader's Digest Przegląd Sp. z o.o., Warszawa 2004, s. 704-705 oraz materiały informacyjne Związku Szkółkarzy Polskich. Fot. sxc.hu